Πάντα όταν θέλεις να «πνίξεις» και να εξαφανίσεις τις ευθύνες για μεγάλες συμφορές ή στρατηγικά πολιτικά ζητήματα, ανατρέχεις σε επί μέρους και …περιφερειακά ζητήματα…
Είναι γνωστό το ταχυδακτυλουργικό τέχνασμα της μετάθεσης ενός κεντρικού προβλήματος στα ασύνδετα «ειδικά» και επί μέρους προβλήματα, ή στην υποκατάσταση του ΣΥΝΘΕΤΙΚΟΥ «στρατηγικού ζητήματος» με το χάος των σκόρπιων «τακτικών» κομματιών…
Αυτήν την ταχυδακτυλουργική μέθοδο που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση της ΑΝΥΠΑΡΞΙΑΣ των «αριστερών» ανδρεικέλων την αντιλαμβάνεται και ο πλέον αφελής…
Η κυβέρνηση και τα ποικίλα καθεστωτικά ιερατεία δεν βρήκαν άλλο μέσον άμυνας από τη συσκότιση του στρατηγικού πολιτικού ζητήματος (των γιγάντιων ΕΥΘΥΝΩΝ της κυβέρνησης, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του κρατικού μηχανισμού), και από την ταχυδακτυλουργική ΔΙΑΧΥΣΗ των ευθυνών σε ένα πλήθος ιστορικών παραγόντων, σε ένα πλήθος μυθολογιών και ιστορικών παραχαράξεων της πραγματικότητας: Τεχνάσματα που κατέληγαν στο «ΟΛΟΙ ΦΤΑΙΜΕ» ή ακόμα χειρότερα: «Τα θύματα φταίνε που κάηκαν και αποτεφρώθηκαν…».
Για το Μάτι αναπτύχθηκαν πολλές τέτοιες μυθολογίες και τερατουργήματα ψευδών από τις καθεστωτικές δυνάμεις, τους ποικίλους «αναλυτές» που βρήκανε την ευκαιρία να βγούνε στο γυαλί και φυσικά από τους εμπόρους των νεκρών και του ανθρώπινου πόνου (ΜΜΕ).
Την πλούσια ποικιλία αυτών των μυθολογιών την σκορπάει το κείμενο της Διονυσίας-Γεωργίας Περπερίδου (Αγρονόμος & Τοπογράφος Μηχανικός).
Διαβάστε το εμπεριστατωμένο αυτό κείμενο, εδώ:
Φυσικά το να επιδίδονται σε τέτοιες ταχυδακτυλουργίες μετάθεσης ευθυνών οι κυβερνητικοί εγκληματίες και η «αριστερή» αλητεία των μαθητευόμενων μάγων του ΣΥΡΙΖΑ το καταλαβαίνει κανείς.
Αυτό που δυσκολεύεται να καταλάβει είναι τα «σωσίβια» που παρέχονται στην αλητεία της «αριστερής» ταχυδακτυλουργίας από μια «κριτική» που υποτίθεται είναι από …αριστερά!!!
Και αυτές οι δυνάμεις ΟΧΙ μόνο αναπαράγουν τις γνωστές μυθολογίες, αλλά και τις εμπλουτίζουν με μια μίζερη κριτική εναντίον εκείνων (εδώ υπονοούνται οι καπιταλιστές – η καραμέλα για πάσα χρήση) που «έκτισαν» το μήκος τα παραλίας του Ματιού, κλείνοντας την άμεση πρόσβαση προς τη θάλασσα.
Σημείωση: Πολλά από τα σπίτια στα απόκρημνα μέρη ανήκουν σε φτωχούς και όχι σε μεγαλοαστούς…
Δεν θέλω να ονομάσω αυτούς τους «αναλυτές» της …κομμουνιστικής κριτικής…
Μόνο που οι κύριοι αυτοί μέσα στον «αντικαπιταλιστικό» τους οίστρο (βρήκανε την ευκαιρία να κάνουν τη δική τους προπαγάνδα) βιάστηκαν και δεν μελέτησαν καλά την ιστορία της περιοχής.
Τα κτίσματα αυτά των μεγαλοαστών (τα οποία έχουν «καταπατήσει» όλες τις παραλίες της Ελλάδας και πράγματι αποτελούν σκάνδαλο), στο Μάτι δεν έφραξαν καμία δίοδο προς τη θάλασσα: Είναι κτισμένα σε ψηλά απόκρημνα μέρη και βράχους, σε τοποθεσίες δηλαδή που δεν μπορούσε να έχεις πρόσβαση προς τη θάλασσα…
Και οι περισσότεροι από αυτούς τους καπιταλιστές είναι οι ίδιοι που άνοιξαν τις διόδους και τα μονοπάτια προς τη θάλασσα.
Ο αρθρογράφος της «κομμουνιστικής κριτικής» αν γνώριζε από τον Οικισμό του Ματιού ή έκανε και μια πιο προσεκτική έρευνα θα διαπίστωνε τούτο: Υπάρχει μία μεγάλη περιοχή χωρίς καθόλου σπίτια, η Αμπελούπουλη, που βρίσκεται ψηλά σε βράχο χωρίς ομαλή πρόσβαση στη θάλασσα και εκεί με στενά μονοπάτια κατεβαίνεις.
Το σύνολο σχεδόν της παραλίας του Ματιού έτσι ήταν πάντα…
Ας μην δίνουμε, λοιπόν, σωσίβια «κομμουνιστικής» ταχυδακτυλουργίας στην κυβερνητική αλητεία των «αριστερών» ανδρεικέλων…
Το κυβερνητικό ΕΓΚΛΗΜΑ (ελλείψεις και παραλείψεις, εγκληματική ανικανότητα και παραλυσία, καθώς και η σπουδή της κυβέρνησης για τα προπαγανδιστικά επικοινωνιακά της τεχνάσματα), είναι αυτό που αποτέφρωσε το Μάτι και έκαψε ζωντανούς δεκάδες ανθρώπους…
Όποιος θέλει να μας κάνει τον έξυπνο και αραδιάζει διάφορες «ιδεολογικές» αρλούμπες αυτός, εμμέσως πλην σαφώς, στηρίζει αυτήν την κυβέρνηση της ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗΣ της Ελλάδας (σε όλα τα επίπεδα) και του ΟΛΕΘΡΟΥ…
Μία ακόμα επισήμανση:
Το μεγάλο μέρος των πεύκων δεν το φύτεψαν απλώς οι κάτοικοι του Ματιού, αλλά ήταν και οι ίδιοι αυτοί οι κάτοικοι που το διέσωσαν, πριν από μερικά χρόνια, από τον αφανισμό, λόγω της βαμβακίασης που είχε πλήξει όλη την Αττική…
