Επενδύσεις & Αγορές
Όπως έχουμε αναφέρει, οι χρηματοδοτικές ανάγκες της Τουρκίας μοιάζουν με αυτές των χωρών της Λατινικής Αμερικής το 1980 ή των ασιατικών τίγρεων στα τέλη του 1990 – όπου όλες αυτές οι περιοχές χρεοκόπησαν, έχοντας αναγκαστεί να ζητήσουν τη βοήθεια του ΔΝΤ, όταν οι αγορές σταμάτησαν να τις δανείζουν.
Στα πλαίσια αυτά το ένα γεγονός διαδέχεται το άλλο, όπως η πιστοληπτική υποτίμηση της χώρας που
ακολουθείται πάντα από την αντίστοιχη των τραπεζών, με τελική κατάληξη το στραγγαλισμό της – όπου δυστυχώς δίνεται η εντύπωση ότι, οι καλές αγορές είναι απέναντι σε έναν κακό δικτάτορα. Σύμφωνα τώρα με το παραπάνω γράφημα, ο κύκλος του διαβόλου (ξεκινάει από το WeakerFX) είναι ο εξής:
Η λίρα καταρρέει, η κεντρική τράπεζα αυξάνει τα βασικά επιτόκια για να συγκρατήσει την πτώση της, καθώς επίσης την εξ αυτής άνοδο του πληθωρισμού και το κόστος χρηματοδότησης στην οικονομία κλιμακώνεται για όλους.
Οι εγχώριοι δανειολήπτες αδυνατούν να χρηματοδοτήσουν τους αυξανόμενους τόκους, οπότε ξεκινάει η απομόχλευση (ύφεση ισολογισμών, ερμηνεία).
Ο ρυθμός ανάπτυξης επιβραδύνεται, ακόμη και όταν ο πληθωρισμός παραμένει υψηλός – με κατεύθυνση το στασιμοπληθωρισμό.
Τα μη εξυπηρετούμενα (=κόκκινα) δάνεια αυξάνονται, επειδή οι δανειολήπτες λόγω της μείωσης των πραγματικών εισοδημάτων τους δεν είναι σε θέση να πληρώνουν τις δόσεις τους.
Μειώνεται η αξία των περιουσιακών στοιχείων των τραπεζών (λόγω της αύξησης των επιτοκίων των κρατικών ομολόγων που κατέχουν, της ανόδου των κόκκινων δανείων, της πτώσης των τιμών των εγγυήσεων τους κλπ.), προκαλώντας την πιστοληπτική υποτίμηση τους και ανησυχίες για ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Οι ξένοι πιστωτές (το εξωτερικό χρέος της Τουρκίας είναι πολύ υψηλό) παύουν να δανείζουν τη χώρα μέχρι να υπάρξει σταθερότητα στην οικονομία, καθιστώντας έτσι αδύνατη την εξυπηρέτηση των εξωτερικών της χρεών.
Η λίρα χάνει ακόμη περισσότερο την αξία της, ο πληθωρισμός εκτοξεύεται εξαθλιώνοντας τον πληθυσμό (όταν οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα έχασαν το 35% περίπου των αμοιβών τους στα 8 χρόνια της ύφεσης, οι Τούρκοι έχασαν σχεδόν τα ίδια μέσα σε ελάχιστους μήνες) και ο κύκλος του διαβόλου ξεκινάει από την αρχή.
Με εξαίρεση την επιθετική λύση των αυστηρών ελέγχων κεφαλαίων που έχει στη διάθεση της η Τουρκία, η οποία μοιάζει με τη στάση πληρωμών, οι μοναδικές δυνατότητες για να ξεφύγει τόσο αυτή, όσο και οι υπόλοιπες αναπτυσσόμενες χώρες από τον κύκλο του διαβόλου είναι οι εξής: (α) να σταματήσει η Fed να αυξάνει τα επιτόκια του δολαρίου, οπότε να μειωθεί η ισοτιμία του και (β) να πάψουν οι Η.Π.Α. και η Κίνα τον εμπορικό πόλεμο μεταξύ τους.
