Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
Ο Nizar Ali Badr είναι καλλιτέχνης στη Συρία. Γεννήθηκε και ζει στη Λαοδίκεια ή Πάραλος, τη σημερινή…
και Λαττάκεια της Συρίας.
Ο Nizar έπρεπε να πάει στην Πορτογαλία για να συμμετάσχει σε Διεθνές Φεστιβάλ με θέμα το προσφυγικό, όπου θα εγκαινίαζε και μια προσωπική του έκθεση των έργων του και στην προβολή μιας
ταινίας μικρού μήκους με θέμα την δική του προσωπική ιστορία (η ταινία ακολουθεί).
Για τρεις συνεχόμενες φορές του αρνήθηκαν τη χορήγηση της άδειας εισόδου, της γνωστής Visa Schengen, απαιτητή σε κεντρικό ευρωπαϊκό επίπεδο, δηλαδή στη “μεγάλη δημοκρατική ευρωπαϊκή οικογένεια των δικαιωμάτων”, που συμπεριλαμβάνει 26 χώρες.
Η Ε.Ε. έχει πολλές φορές αρνηθεί είσοδο σε καλλιτέχνες και κυρίως σε όσους καλλιτέχνες δεν έχουν την έγκριση των σιωνιστών.
Το μοναδικό έγκλημα του Nizar Ali Badr είναι πως είναι Σύρος καλλιτέχνης που ζει και δημιουργεί στην πατρίδα του, μια αρχαιοελληνική πόλη στη Συρία των Σελευκιδών του Μεγάλου Αλεξάνδρου –σήμερα Μακεδονία στα Σκόπια κι ευτυχώς που το όνομα, γλώσσα, εθνότητα Μακεδονία κατοχυρώθηκε στα Σκόπια κι έτσι μάλλον δεν θα έχουμε απαιτήσεις από τη Συρία-, παρά τον πόλεμο και παρά το γεγονός ότι είναι οικονομικά ανεξάρτητος –δηλαδή έχει όλα τα απαιτούμενα που αποδεικνύουν πως δεν είναι υποψήφιος λαθρομετανάστης-, είναι μια αυθεντική φωνή στο χώρο της Τέχνης για το μεταναστευτικό, αλλά… είναι ο άβολος μάρτυρα για ν’ αφηγηθεί με τα έργα του την ιμπεριαλιστική θηριωδία.
Ο “Χάρτης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων” της πολιτισμένης δύσης, που τον επικαλείται συνεχώς κι αδιαλείπτως σε κάθε ευκαιρία, δεν ισχύει για τον Nizar Ali Badr.
Συμβαίνουν αυτά, θα μπορούσε να πει κάποιος…
Άλλωστε οι υπουργοί των Εξωτερικών της “δημοκρατικής Ευρώπης” δεν αφήνουν χωρίς προστασία τους λαούς και κάθε καλοκαίρι ανανεώνουν ανελλιπώς το εμπάργκο και τις κυρώσεις εναντίον του “αιμοσταγούς δικτατορικού καθεστώτος Άσαντ” κι ο Σύρος καλλιτέχνης σίγουρα θα είναι με τη νόμιμη κυβέρνηση της πατρίδας του και πρέπει να τιμωρηθεί. (Δες: Aυτή η Ευρώπη, δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τη χιτλερική Γερμανία…)
Ναι, αλλά αυτή η “δικαιωματική αριστερά“, οι οργανώσεις “ανοιχτά σύνορα“, οι διανοούμενοι, οι Ευρωπαίοι καλλιτέχνες, όλοι αυτοί οι υπερασπιστές της “μετανάστευσης” (Η μετανάστευση ήταν ένα όπλο των αποικιοκρατών… σήμερα του καπιταλισμού)… που βρίσκονται;
Εμείς το γνωρίζουμε, όπως γνωρίζουμε και την υποκρισία (Νέος φασισμός… μόνον υπό τον όρο να ονομάζεται αντιφασισμός!), αλλά γνωρίζουμε επίσης πως Κάθε άνθρωπος έχει δύο πατρίδες. Τη δική του και τη Συρία!
Στην Τέχνη του di Nizar Ali Badr βλέπουμε τη μυθιστορηματική διήγηση του πνεύματος του Συριακού λαού. Το πάντρεμα του πνεύματος της Συρίας των Σελευκιδών του Μεγάλου Αλεξάνδρου με τη φύση. Τις τεράστιες εσωτερικές ψυχικές δυνάμεις ενός Αδούλωτου κι Αδέσποτου λαού. Την Ελπίδα… Να γιατί η Συρία δεν μπορεί ποτέ να υποταχθεί!
Γι’ αυτό δεν ξεχνάμε ποτέ: “Τούρκος στρατιώτης σε ελληνικό έδαφος, σημαίνει επίθεση εναντίον της Συρίας”!
* Φωτογραφίες από τη δουλειά του Nizar Ali Badr: ΕΔΩ
Η ταινία “Εικόνες από την Ανατολή” Pictures from the east, για τον Nizar Ali Badr:
