Από την Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου έχει ξεκινήσει η ελληνική ”απάντηση” στις προκλήσεις της Άγκυρας στο ανατολικό Αιγαίο, μετά την τουρκική πρόκληση στην περιοχή Καλύμνου (νυχτερινή υπέρπτηση την Κυριακή τουρκικού ελικοπτέρου, προς έλεγχο της ταχύτητας της ελληνικής
αντίδρασης) και τον αιφνιδιασμό σε τοπικό επίπεδο που υπέστη η ελληνική άμυνα. Από χθες, πάντως, ολόκληρο το ανατολικό Αιγαίο και μέχρι την θάλασσα Καστελορίζου θα νιώσει την έντονη παρουσία του Πολεμικού Ναυτικού, πλοία του οποίου αναπτύσσονται προκειμένου να διεξάγουν τρεις διαφορετικές ασκήσεις εντός συγκεκριμένου διαστήματος.
Στην περίπτωση της Καλύμνου, το εθνικό σύστημα αεράμυνας και η Πολεμική Αεροπορία αντέδρασαν ταχύτατα, αφού μέσα σε 13 λεπτά δύο F-16 κατέφτασαν στην περιοχή από βάση της Κρήτης, όμως σε αυτό το κρίσιμο διάστημα οι Τούρκοι θα μπορούσαν να εκτελέσουν αεραπόβαση στο εσωτερικό της Καλύμνου ή να καταλάβουν βραχονησίδα, -δες. Επιπλέον σημειώθηκαν παραβιάσεις μεταξύ Ρόδου και Καστελορίζου μετά από αρκετό καιρό.
Οι μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού εκτελούν τις προβλεπόμενες ασκήσεις, ενώ σε κάποια φάση θα υπάρξει συμμετοχή και μαχητικών αεροσκαφών και θα εκτελεστούν βολές κατά θαλάσσιων στόχων. Συνολικά συμμετέχουν 4 φρεγάτες, 2 υποβρύχια, 1 πυραυλάκατος, 1 κανονιοφόρος, 3 ναρκοθηρευτικά και πέντε ελικόπτερα S70B6 «Agean Ηawk».
Είναι σαφές πως οι Ένοπλες Δυνάμεις θέλουν να στείλουν το κατάλληλο μήνυμα, δεν παύει να υφίσταται όμως προβληματισμός. Αφ’ ενός για την πρόθεση των Τούρκων να κλιμακώσουν την ένταση, παραμονές του Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας των δύο χωρών που θα πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα στις 5 Μαρτίου. Αφ’ ετέρου για την διάσταση πολιτικής (όρα: ΥΠΕΞ) και στρατιωτικής ηγεσίας. Οι Ένοπλες Δυνάμεις κάνουν αυτό που πρέπει και στέλνουν την απάντηση στην τουρκική προκλητικότητα. Το ζήτημα είναι πως αυτό εναρμονίζεται με την πρόθεση κάποιων στην Αθήνα να συμετάσχουν στο εγχείρημα εξαγνισμού της Τουρκίας, με την πραγματοποίηση του Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας, την ώρα που οι σφαλιάρες πέφτουν «βροχή»…
Αν μιλούσαμε για τακτική «μαστίγιου και καρότου», θα συναινούσαμε απόλυτα. Μήπως όμως εδώ κρύβεται κάτι άλλο; Μήπως ακυρώνονται στην πράξη, ένεκα πολιτικής φοβίας, τα όποια ισχυρά μηνύματα αποτροπής στέλνουμε; Και ποιό το νόημα του να παραστούν πρωθυπουργός και η μισή κυβέρνηση ως στρατιωτάκια στο παιχνίδι δημοσίων σχέσεων της Άγκυρας;
Ερωτήματα θέτουμε, δίχως φυσικά να αναμένονται απαντήσεις…
ΠΗΓΗ
