Η ένταξη των εθνικών θεμάτων στην αντιπολιτευτική ατζέντα και μάλιστα με παρατεταμένη και κλιμακούμενη δραστηριότητα, αφαιρεί από ένα κόμμα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει την απαιτούμενη σοβαρότητα και ευθύνη. Οι υπό τον κ. Κουμουτσάκο αντιπρόσωποι της ΝΔ δήλωσαν στην πρόσφατη σύσκεψη στο υπουργείο Εξωτερικών ότι «δεν θα συμμετάσχουν αν δεν προηγηθεί συζήτηση για τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής».
Όμως το υπουργός Εξωτερικών είχε στείλει την πρόσκληση πριν από ένα μήνα, στις 16 Αυγούστου καθώς και την ημερήσια διάταξη. Δεν είχαν ζητήσει την αλλαγή της ατζέντας τότε, όπως είπε ο Νίκος Κοτζιάς. Επιπλέον τα θέματα αυτά είχαν συζητηθεί ήδη σε άλλες συνεδριάσεις υπογράμμισε ο Κώστας Δουζίνας.
Έχουν μετρήσεις που πιστοποιούν ότι τα εθνικά θέματα προσφέρονται για σημαντικά εκλογικά κέρδη; Με ποιο τρόπο; Και αν η πρώτη συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη ήταν μεγάλη, γιατί η πρόσφατη στη ΔΕΘ ήταν τόσο μικρή και αποκρουστική από κάθε άποψη; Πόσο σοβαρά έλαβαν τις πληροφορίες για ανάμειξη Ρώσων στις κινητοποιήσεις κατά της συμφωνίας;
Με ποια ευθύνη μετρούν τον τροφοδοτούμενο διχασμό της ελληνικής κοινωνίας σε μια εποχή που απαιτεί δουλειά και ενότητα για να αφήσουμε πίσω μας την κρίση; Πόσο σοβαρά αντιμετωπίζουν τις θέσεις εταίρων και συμμάχων υπέρ της συμφωνίας, σε ένα πρόβλημα που έμενε άλυτο εδώ και 28 χρόνια;
Ποιες επεξεργασίες έκαναν για τα οφέλη της χώρας από την εξομάλυνση των σχέσεων με την γειτονική χώρα και την καλλιέργεια κλίματος φιλίας και συνεργασίας στα Βαλκάνια; Τι προβολές έκαναν για την ανάπτυξη των εμπορικών σχέσεων και την εδραίωση της Ελλάδας ως πρωταγωνίστρια στη νέα εποχή;
Πόσο σημαντικός ως οικονομικός χώρος είναι τα Βαλκάνια, στον οποίο κατοικούν 75 εκατομμύρια άνθρωποι, για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.Όταν στη σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη εποχή, η πολιτική ισχύς κάθε χώρας χτίζεται κυρίως δια της οικονομίας (Γερμανία, Ιαπωνία, Κίνα), ποιο θα πρέπει να είναι το δικό μας μοντέλο;
Επιπολαιότητα που τρομάζει
Μπορεί να προσθέσει πολλά κανείς. Εκείνο όμως που τρομάζει στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι η επιπολαιότητα και η βιασύνη. Το έλλειμμα εναλλακτικών λύσεων, αν το πρώτο σχέδιο δεν πάει καλά. Όταν ο ειδικός διαπραγματευτής για το θέμα, που έφερε τη συμφωνία των Πρεσπών, ο Μάθιου Νίμιτς δηλώνει ότι αν ναυαγήσει και αυτή τη φορά η συμφωνία, τότε ίσως χρειαστούν άλλα 25 χρόνια για μια νέα, ποια είναι η απάντηση;
Φτάνουμε λοιπόν στην πονηράδα του Κυριάκου Μητσοτάκη που δηλώνει: Αν η συμφωνία περάσει και γίνει κυβέρνηση η ΝΔ θα την κάνει σεβαστή, διότι το κράτος έχει συνέχεια. Αν όμως δεν περάσει με ευθύνη της ΝΔ; Ποια είναι η απάντηση όταν όλες οι χώρες του κόσμου, οργισμένες με την ανευθυνότητα την οποία θα την χρεωθούν όλοι οι Έλληνες, αναγνωρίσουν τη γειτονική χώρα;
Τι μπορεί να απαντήσει στον πρωθυπουργό που στην ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο δήλωσε ότι: «Η στάση που κρατά το κόμμα της ΝΔ για την αναγκαία συμφωνία για την Ελλάδα, τα Βαλκάνια και την ΕΕ, για την επίλυση του ζητήματος της ονομασίας θα χαρακτηρίζεται στα βιβλία ιστορίας ο ορισμός λαϊκισμού και καιροσκοπισμού». Ποια;
Πονηράδα βλέπεις. Να έχουμε εμείς όλα τα πιθανά πολιτικά κέρδη και ο Τσίπρας όλο το κόστος. Φοβερό σχέδιο, μόνο που δεν υπολόγισε τις διεθνείς πιέσεις που θα ασκηθούν στο κόμμα του και τον ίδιο προσωπικά. Πιέσεις που έκαναν την αντίστοιχη δεξιά αξιωματική αντιπολίτευση στην ΠΓΔΜ να εγκαταλείψει την αδιαλλαξία της κατά της συμφωνίας, έχοντας τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα με την ΝΔ και να προτείνει στους οπαδούς της να ψηφίσουν κατά συνείδηση!
Όταν πολύ περισσότερο αρκετά στελέχη των κομμάτων που εναλλάσσονταν στην εξουσία έχουν σοβαρές εκκρεμότητες σε ερευνούμενες σκανδαλώδεις υποθέσεις το τίμημα του σαμποτάζ της συμφωνίας θα είναι οδυνηρό και όλοι καταλαβαίνουμε τι σημαίνει και ποιοι κατέχουν όλα τα αποδεικτικά στοιχεία του σκανδάλου της Novartis. Και τότε η παροιμία θα υλοποιηθεί. «Πήγαν για μαλί μα βγήκαν κουρεμένοι».
