Ἐπειδή ἡ ἱστορία τῶν Ἑλλήνων καταθάπτεται ἀπό τούς σημερινούς ἀλλοπρόσαλλους κυβερνῆτες μας καί οἱ Ἑλληνόπαιδες δέν πρόκειται ποτέ νά μάθουν τίς συναρπαστικές καί συγκλονιστικές λεπτομέρειες, πού ἒδωσαν τό μεγαλεῖο στούς προγόνους μας, μέ ἐπιστέγασμα τόν Χρυσοῦν Αἰῶνα τοῦ Περικλέους καί τῆς ἀληθινῆς δημοκρατίας, οἱ στῆλες αὐτές θά θυμίζουν ἀπό καιροῦ εἰς καιρόν συναρπαστικές στιγμές τῆς ἱστορίας τῶν Ἑλλήνων, ὃπως περιγράφονται ἀπό τούς ἀρχαίους συγγραφεῖς, τόν Ἡρόδοτο, τόν Πλούταρχο, τόν Θουκυδίδη, τόν Ἰσοκράτη, τόν Παυσανία, τόν Ἀριανό, τόν ἐθνικό μας Ἱστορικό Κων. Παπαρρηγόπουλο κ.ἂ, ὣστε τά κείμενα αὐτά νά χρησιμεύσουν σάν παράδειγμα σφυρηλατήσεως τοῦ ἐθνικοῦ φρονήματος, πού τόσο καταπολεμᾶται σήμερα.
Πόσοι ἂραγε γνωρίζουν ὃτι τά λαμπρά ἐπιτεύγματα τῶν Ἀθηνῶν τῆς ἀρχαιότητος, πού θαυμάζει ὃλος ὁ κόσμος σήμερα, ἐνῶ τά προϊόντα τοῦ πολιτισμοῦ τῶν Ἑλλήνων κοσμοῦν τά μουσεῖα ὃλου τοῦ κόσμου (ἀκόμη καί τό ἀνάκτορο τοῦ…Ἐσκομπάρ εἶχε ἀέτωμα καί κίονες Ίωνικοῦ ρυθμοῦ) ὀφείλονται στήν σκέψη τοῦ Θεμιστικλέους, τοῦ νικητοῦ τῆς ναυμαχίας τῆς Σαλαμῖνος, νά περιτειχίσει τήν Ἀθήνα μέχρι τόν Πειραιᾶ μέ μεγάλου πάχους καί μήκους τείχη, πού ἦσαν ἀπρόσβλητα στήν ἐποχή τους; Καί αὐτό μάλιστα τό ἐπίτευγμα ἒγινε παρά τήν σφοδρή ἀντίδραση τῶν Σπαρτιατῶν, οἱ ὁποῖοι ἒβλεπαν μέ μισό μάτι τήν ἐπικράτηση τῶν Ἀθηνῶν, μέ τήν δικαιολογία ὃτι θά μποροῦσαν νά τά χρησιμοποιήσουν μελλοντικοί ἐχθροί.
Ἀλλά ἒτυχε οἱ Σπαρτιάτες νά ἒχουν πολιτικό συνομιλητή τόν ὑπερπατριώτη καί διορατικό πολιτικό Θεμιστοκλῆ, ὁ ὁποῖος συνάμα εἶχε μοναδικές διπλωματικές ἱκανότητες καί γνώριζε νά ἐλίσσεται ὃταν τό ἒργο του ἐποφθαλμιοῦσαν οἱ ἀντίπαλοί του. Πράγματι, μετά τήν ἐπέλαση τῶν Περσῶν πού μέ 5.000.000 βαρβάρους καί 1217 πλοῖα, ὃπως λέει ὁ Ἡρόδοτος, ἀποφάσισαν νά σβύσουν ἀπό τόν χάρτη τήν Ἑλλάδα καί τήν Εὐρώπη, ἡ Ἀθήνα κυριολεκτικά ξεπατώθηκε. Τά κτίριά της πυρπολήθηκαν καί τά τείχη της κατεστράφησαν.
Μετά τήν κατά κράτος νίκη τῶν Ἑλλήνων κατά τῶν Μήδων, ὁ Θεμιστοκλῆς θεώρησε ἀναγκαῖο ὂχι μόνο νά ἀνεγερθοῦν νέα τείχη, ἀλλά νά εἶναι αὐτά πολύ ἰσχυρότερα καί πολύ μεγαλύτερα τῶν καταστραφέντων. Ἦταν ὁ ἲδιος πολιτικός πού χρησιμοποίησε τόν ἂργυρο τῶν λατομείων τοῦ Λαυρίου γιά νά κατασκευάσει 200 τριήρεις, πού ἒδωσαν τήν μεγάλη νίκη στήν Σαλαμῖνα. Θλιβερές σκέψεις κάνουν οἱ σημερινοί Ἓλληνες βλέποντες τήν κατάχρηση τοῦ δημοσίου χρήματος, πού προορίζεται γιά τήν προμήθεια ὁπλικῶν συστημάτων, καί τούς πολιτικούς νά ὁδηγοῦνται στήν φυλακή.
Τό ἐπιχείρημα τῶν Λακεδαιμονίων ἦταν: Ὂχι πιά ὀχυρωμένες πόλεις. Ἂν ἡ Ἀθήνα κινδύνευε ἀπό νέα ἐπιδρομή, θά μποροῦσαν οἱ κάτοικοι νά καταφύγουν στήν Πελοπόννησο. Ἀλλά ὁ Θεμιστοκλῆς εἶχε ἂλλη γνώμη. Ἐνῶ ἒδωσε ἐντολή νά χτίζονται πυρετωδῶς τά νέα τείχη, διόρισε ἐπιτροπή τριῶν ἀνδρῶν, τοῦ Θεμιστοκλέους, τοῦ Ἀριστείδου καί τοῦ Ἀμβρωνύχου νά μεταβοῦν στήν Σπάρτη γιά νά πείσουν τούς Λακεδαιμονίους ὃτι…ἀδίκως ἀνησυχοῦν, καί ὃτι τείχη δέν ἀνεγείρονται. Ὃμως ὁ πονηρός Θεμιστοκλῆς ἒστειλε στήν Σπάρτη μόνο τόν…ἑαυτό του. Ἐπιθυμοῦσε τήν καθυστέρηση. Στούς ἐφόρους εἶπε ὃτι οἱ ἂλλοι δύο τῆς ἐπιτροπῆς βρίσκονται καθ᾽ ὁδόν καί φθάνουν ὁσονούπω.
Στό μεταξύ τά τείχη ἀνεγείροντο. Νέοι, γέροντες καί παιδιά ἐργάζονταν πυρετωδῶς. Ἀλλά οἱ εἰδήσεις πού ἒφθαναν στήν Σπάρτη ἂλλα ἀνέφεραν. Ὁ Θεμιστοκλῆς εἶπε στούς ἐφόρους νά στείλουν ἀντιπροσώπους στήν Ἀθήνα γιά νά διαπιστώσουν ὃτι οἱ εἰδήσεις δέν ἦσαν ἀληθινές. Καθώς ἀνεχώρησε ἡ ἐπιτροπή τῶν Σπαρτιατῶν, ἀγγελιοφόρος τοῦ Θεμιστοκλέους ἒδωσε ἐντολή στούς Ἀθηναίους νά τούς καθυστερήσουν ὃσο μποροῦσαν περισσότερο. Ἐπί τέλους ἒφθασαν στήν Σπάρτη ὁ Ἀριστείδης καί ὁ Ἀμβρώνυχος, οἱ ὁποῖοι διαβεβαίωσαν τόν Θεμιστοκλῆ ὃτι τό ἒργο εἶναι ἱκανό ν᾽ ἀντέξει σέ κάθε προσβολή. Τότε ὁ Θεμιστοκλῆς ἀπέβαλε τό προσωπεῖο, προσῆλθε στίς ἀρχές τῆς Σπάρτης καί εἶπε στούς ἐφόρους: <Ἡ πόλις τετείχισται ἢδη>.
Οἱ Ἀθηναῖοι δέν ἒχουν νά συμβουλευθοῦν κανένα γιά τό τί τούς συμφέρει καί τοῦ τί δέν τούς συμφέρει, καί ὃτι ὃταν πρό ὀλίγου ἀπεφάσισαν νά θυσιάσουν τήν πατρίδα τους καί νά ἐπιβιβασθοῦν στά πλοῖα, δέν πῆραν προηγουμένως τήν γνώμη τῶν Σπαρτιατῶν. Οἱ ἒφοροι, βλέποντας ὃτι δέν μποροῦσαν πιά νά κάνουν τίποτα, σιώπησαν, ἀλλά δέν συγχώρησαν ποτέ τόν Θεμιστοκλῆ γιά τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο τούς ξεγέλασε. Καί εἶχαν δίκιο, διότι αὐτή ἡ ὀχύρωση τῶν Ἀθηνῶν ὑπῆρξε ὁ θεμέλιος λίθος τοῦ ὃλου ἐν συνεχεία μεγαλείου. Τό δεύτερο μεγάλο ἒργο, πού συμπλήρωσε τό πρῶτο, ἦταν ἡ ὀχύρωση τοῦ Πειραιῶς μέ τά μακρά τείχη, πού συμπεριέλαβαν τήν Μουνιχία καί τόν Πειραιᾶ μέ περίμετρο 60 σταδίων καί τέτοιου πάχους, πού ἦταν ἀδύνατον νά προσβληθοῦν. Τό ὓψος τῶν τειχῶν δέν ἒφθασε τό ἐπιθυμητό ὓψος τοῦ Θεμιστοκλέους, ἀλλά τό πλάτος ἦταν τό σχεδιασθέν ὑπό τοῦ μεγάλου πολιτικοῦ καί στρατηγοῦ.
Ἒτσι, μέ τό κολοσσιαῖο καί ἀπόρθητο αὐτό ἒργο, ὁ Πειραιᾶς ἒγινε ὀχυρώτατος πολεμικός ναύσταθμος, ἀλλά καί ἀσφαλέστατο ἐμπορικό κέντρο, ὃπου ἦλθαν καί ἐγκαταστάθηκαν ἂπειροι ξένοι, οἱ λεγόμενοι μέτοικοι, ὂχι σάν τούς σημερινούς λαθρομετανάστες, οἱ πλεῖστοι τῶν ὁποίων εἶναι κακοποιά στοιχεῖα καί ἀπειλοῦν εὐθέως διά τῆς ὑπεργεννητικότητάς τους τούς Ἓλληνες, ἀλλά ἐργατικοί ἐμπειροτέχνες, πού μέ τήν ἐμπειρία τους καί τήν βιομηχανία τους, συνετέλεσαν στόν θαλάσσιο πλουτισμό τῆς χώρας.
