Από τον Βασίλη Μπόνιο
Η φιγούρα του νεαρού Νικόλα Ρωμανού καθώς σηκώνει το φέρετρο του Αλέξη Γρηγορόπουλου στο πρωτοσέλιδο της “Realnews” θα μπορούσε να είναι από μόνη της οι χίλιες λέξεις κάτω από τον τίτλο
«τα παιδιά που έγιναν βίαια άντρες».
Ήταν εκείνος ο Δεκέμβρης που έκαψε την Αθήνα και στο υπουργικό συμβούλιο κάποιοι ακούστηκαν να εισηγούνται στον Καραμανλή:
-Πρόεδρε, να κατέβουν τα τανκς. Να βγάλουμε τον στρατό στους δρόμους….
Και τι δεν είχε ακούσει ο υπερυπουργός τότε Πάκης για την ατολμία του να πατάξει βίαια την οργή που είχε ξεχυθεί στους δρόμους. Ο Παυλόπουλος και ο Καραμανλής επέλεξαν να μην ρίξουν λάδι στη φωτιά. Επέλεξαν να υποστούν τον χλευασμό των Πρετεντέρηδων και των εγχώριων βουκόλων τηλεστάρ παρά να πνίξουν στο αίμα την Αθήνα.
Προφανώς ο Δένδιας δεν είναι φτιαγμένος από τέτοιο ύφασμα. Είναι σκληρός δεξιός και δεν αστειεύεται. Ένας σκληρός υπουργός Δημόσιας Τάξης που ταιριάζει γάντι στο προφίλ του σκληρού δεξιού Σαμαρά. Κι ως γνωστόν οι σκληροί δεν χορεύουν και φυσικά δεν αστειεύονται.
Λάτρης του δόγματος του σοκ ο Νίκος Δένδιας έδωσε στη δημοσιότητα τις φωτογραφίες των νεαρών της Κοζάνης με τα χαρακτηριστικά των προσώπων να έχουν αλλοιωθεί από το ξύλο των οργάνων της τάξης. Σοκ και δέος με την υπογραφή του Νίκου Δένδια, του κερκυραίου. Και για να έχει τα νώτα του καλυμμένα ο κερκυραίος σπεύδει να δώσει συνεντεύξεις στις οποίες κάνει λόγο ότι περιμένει θανατηφόρο χτύπημα από την τρομοκρατία. Μάλιστα όταν κάποιοι γάζωσαν τα γραφεία της ΝΔ με τα καλάσνικωφ ο Δένδιας βγήκε να δηλώσει ότι είχε προβλέψει το χτύπημα. Δεν άφησε κανένα περιθώριο στην πιθανότητα εκείνοι που γάζωσαν τα γραφεία της ΝΔ να ήταν για παράδειγμα γορίλες συμφερόντων που ήθελαν να στείλουν μήνυμα και όχι τρομοκράτες.
Αυτό που επίσης δεν μας είπε ο κερκυραίος Δένδιας είναι το πόσους νεκρούς αντέχει η κυβέρνησή του. Δέκα; Είκοσι; Πόσοι «χρειάζονται» για να έχει ο άλλοθι για περισσότερο σοκ και δέος με πειραματόζωα-θύματα τους πολίτες;
Η Τρόικα απαιτεί νέα μέτρα, ο Αντώνης και ο Νίκος έχουν ξεχάσει τις αποκρατικοποιήσεις (οδεύουμε απειλητικά στον τρίτο μήνα του έτους 2013 και από το ΤΑΙΠΕΔ δεν λέει να βγει λευκός καπνός), δεν τους αφορούν οι μεταρρυθμίσεις, είναι γεννημένοι για σοκ και δέος. Περισσότερο σοκ και δέος. Την ίδια ώρα οι δημιουργοί του πειράματος απολαμβάνουν το σχεδόν τέλειο δημιούργημά τους. Οι Έλληνες δεν αντιδρούν, υπομένουν στωικά το μαρτύριο στις ουρές του οικονομικού Άουσβιτς. Σύσσωμη σχεδόν η κομματική ηγεσία της χώρας είναι στο πλευρό των δανειστών. Ο καθένας για διαφορετικούς λόγους-όλοι τους βαθιά διαπλεκόμενοι. Ακόμη και η αγνή του λιμανιού «Αυγή» διάλεξε επιχειρηματικό στρατόπεδο.
Σοκ και δέος λοιπόν. Αυτό είναι το «όραμα» των εξουσιαστών για την νέα διαμελισμένη Ελλάδα. Σοκ και δέος για τους πολλούς και η συνεχιζόμενη ανεμπόδιστη αρπαχτή για τα κοράκια της εξουσίας. Και στο βάθος η αλλόκοτη φωνή του Μητσοτάκη που μπερδεύεται γλυκά με εκείνη του Μπάμπη Παπαδημητρίου καθώς αμφότεροι επιβραβεύουν τις επιδόσεις του Γιάννη Στουρνάρα.
Ναι, ακόμη και ο Καραμανλής που υπέκυψε πολύ γρήγορα στους νταβατζήδες που απειλούσε εκείνο το βράδι στου Μπαιρακτάρη (και οι σπιούνοι βουλευτές έσπευδαν να το καρφώσουν στα ΜΜΕ) είναι μια κάποια λύση. Είναι ίσως το τελευταίο ανάχωμα πριν την αιματοχυσία…
