Είμαι δάσκαλος εδώ και 15 χρόνια και διδάσκω σε ένα δημόσιο σχολείο στη Μακεδονία στην έκτη τάξη. Πάντα πίστευα ότι οι μαθητές μου έβλεπαν πιο ξεκάθαρα τα πράγματα γύρω μας και με περισσότερη προσοχή. Όμως μετά από το τελευταίο τεστ που τους έβαλα, σε μια άσκηση
γραμματικής περισσότερο και όχι κριτικής σκέψης, μου έδωσαν όλοι τους τις απαντήσεις που εδώ και 3 χρόνια ψάχνω σε μεγαλόσχημους επιστήμονες.
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας αυτές τις σκέψεις ακριβώς όπως τις έγραψαν χωρίς καμία επέμβαση ή διόρθωση.
Επειδή η κάθε μια είναι ξεχωριστή θα τις δημοσιεύω μια κάθε μέρα για να μην επισκιάζει η μια την άλλη.
Το θέμα της άσκησης είναι αυτό:
Το παρακάτω κείμενο είναι ένα άρθρο εφημερίδας που μας παρουσιάζει ένα θέμα.
Γράψτε την άποψή σας και αιτιολογήστε την χρησιμοποιώντας αιτιολογικούς συνδέσμους.
Τι είναι αυτό που μας βρήκε;
Αναρωτιόμαστε όλοι μας και το κουβεντιάζουμε καθημερινά στις συζητήσεις με τους φίλους, τους συναδέλφους (όσοι ακόμα έχουμε), τους γείτονες, τον ταμία του σούπερ μάρκετ. Στο ρεπορτάζ που ακολουθεί ο «ορίζοντας» μίλησε με συμπολίτες μας κατοίκους της Ανατολικής Θεσσαλονίκης και αποτύπωσε μικρές καθημερινές ιστορίες. Άλλοι είχαν κρατήσει αποταμιεύσεις, άλλοι επιστρατεύουν την αισιοδοξία και τη φαντασία τους, κάποιοι άλλοι –οι περισσότεροι ίσως- αδυνατούν να δουν κάποια άκρη του τούνελ.
Η διασκέδαση φαίνεται να κατατάσσεται πλέον στα είδη πολυτελείας, ενώ στα σούπερ μάρκετ η προτίμηση των καταναλωτών εστιάζεται στα ράφια των προσφορών και από εκεί ακόμη προμηθεύονται τα απολύτως απαραίτητα. Κάποιοι από τους συμπολίτες μας μιλούνε για τον απόλυτο εξευτελισμό που βιώνουμε για τα λάθη που τόσα χρόνια κάναμε με τον τρόπο που επιλέγαμε τους πολιτικούς που μας εκπροσωπούσαν.
