Μια γυναίκα περπατάει έξω από έναν πυροσβεστικό σταθμό στο κέντρο της Νέας Υόρκης.
Ιβάν Ντανίλοφ, συγγραφέας του blog Crimson Alter
Οι Ηνωμένες Πολιτείες φιλοξένησαν πρόσφατα ένα ειδικό φόρουμ αφιερωμένο στην ανάγκη για την προστασία της Αμερικανικής Εθνικής Ασφάλειας από τις εξωτερικές απειλές, και ως μια σημαντική απειλή (όπως μπορεί να έχετε μαντέψει) η Ρωσία συζητήθηκε και η επιζήμια επιρροή της στα δυτικά πολιτικά συστήματα γενικά καθώς και στις Αμερικανικές εκλογές και ειδικότερα στον τομέα των πληροφοριών.
“Το Φόρουμ Εθνικής Ασφάλειας Robert Volsteter (Robert Wohlstetter φόρουμ για την Εθνική Ασφάλεια) διοργανώθηκε από το “think tank” Rand Corporation, μια πολύ γνωστή αναλυτική δομή, η οποία σε κάποιο χρόνο διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των συστημάτων και των προσεγγίσεων που οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποίησαν για τη Νίκη στον ψυχρό πόλεμο. Αν και η Rand Corporation είναι μια ιδιωτική μη κερδοσκοπική οργάνωση, έχει πολύ σοβαρές πνευματικές, οργανωτικές και υλικές πηγές που έχουν ιστορικά παρασχεθεί και βοηθηθεί από πολλούς χορηγούς, συμπεριλαμβανομένου του Αμερικανικού στρατού του Υπουργείο Εθνικής Ασφάλειας, του Υπουργείου Αμύνης, από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, και φιλανθρωπικούς οργανισμούς, όπως το Ίδρυμα οικογένειας Ροκφέλερ.(Rockefeller Family Foundation).
Σύμφωνα με τις συζητήσεις των εμπειρογνωμόνων αυτού του “think tank”, μπορείτε να πάρετε μια ιδέα για το πώς η Αμερικανική κοινότητα των εμπειρογνωμόνων κοιτάζει τη Ρωσία και ποιους τομείς εργασίας εναντίον μας θεωρούν τους πιο ελπιδοφόρους. Μερικές φορές είναι πολύ χρήσιμο να κοιτάς τον εαυτό σου μέσα από τα μάτια των πιο βίαιων και σταθερών εχθρών. Το Φόρουμ Εθνικής Ασφάλειας Robert Volstetter ήταν κλειστό για το ευρύ κοινό, αλλά αρκετά ενδιαφέροντα συμπεράσματα προκύπτουν από τα υλικά των ομιλητών, τα οποία είναι διαθέσιμα στο κοινό, της μετάδοσης, των οποίων ηγείται η υπηρεσία Τύπου της Rand Corporation.
Είναι ενδεικτικό ότι οι συζητήσεις στο φόρουμ περιστρέφονταν γύρω από αρκετά βασικά θέματα: τον πόλεμο στον κυβερνοχώρο, τον πόλεμο στις συνθήκες χρήσης των νέων τεχνολογιών, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο των επαναστατικών κινήσεων “υψηλής τεχνολογίας”, στον πόλεμο στον πληροφοριακό χώρο και ως τελικό οι Αμερικανοί ειδικοί επέλεξαν το θέμα για το ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στον σύγχρονο κόσμο.
Αφήνοντας τη συζήτηση για τον πόλεμο στους φυσικούς και σε απευθείας σύνδεση χώρους των εξειδικευμένων επαγγελματιών, αξίζει να επικεντρωθούμε στον τρόπο με τον οποίο οι αντίπαλοί μας βλέπουν την κατάσταση στον πόλεμο των πληροφοριών. Και εδώ πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι πολύ προχωρημένοι στην περιγραφή των προβλημάτων που δημιουργούν αυτά, η Ρωσία και άλλοι “εχθρικοί φορείς”.
Για να εξηγήσουν και πρώτα απ ‘όλα στον εαυτό τους την κρίση της μη εμπιστοσύνης στους πολιτικούς, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τους ηγέτες της κοινής γνώμης, που τώρα κατακλύζουν την Δύση σπάζοντας όλους τους συνήθεις κανόνες του παιχνιδιού, αναπτύχθηκε μια ειδική θεωρία, ο ακρογωνιαίος λίθος της οποίας είναι η έννοια του “σαπίσματος της αλήθειας”.
Το φαινόμενο της “σήψης της αλήθειας” φαίνεται τόσο σημαντικό για τους εμπειρογνώμονες της Rand Corporation ώστε το έφεραν στο ειδικό hashtag #TruthDecay για την προώθηση των αποτελεσμάτων του φόρουμ στο Twitter.
Η «στρέβλωση της αλήθειας» είναι ότι οι εχθροί των Ηνωμένων Πολιτειών (συνηθέστερα αναφερόμενοι, όπως μπορεί να υποθέσετε, στη Ρωσία) χρησιμοποιούν τις γνωστικές ευπάθειες του Αμερικανικού ακροατηρίου για να δημιουργήσουν συνθήκες στις οποίες κανείς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά, όπου η προσωπική άποψη είναι εύκολα αντιληπτή ως γεγονός, σε αναγνωρισμένη και καθιερωμένη αρχή. Και στο τέλος, στον τομέα της πληροφορίας, υπάρχει μια “αντικατάσταση” της πραγματικής πραγματικότητας με ένα ορισμένο μείγμα απόψεων που ρίχνονται και επιβάλλονται στο ακροατήριο. Οι συμμετέχοντες στη συζήτηση διαμαρτυρήθηκαν ότι τα “μέσα του Κρεμλίνου” είναι εκπληκτικά ποικίλα, μεταξύ των οποίων και κρατικές δομές και απλοί Αμερικανοί που, συνειδητά ή όχι, ασχολούνται με τη διάδοση της «προπαγάνδας της Μόσχας».
Για να κατανοήσουμε το βάθος της απελπισίας που βασίζεται σε ένα αξιοσέβαστο Αμερικανικό think-tank, αρκεί να δοθεί προσοχή στο ακόλουθο γεγονός: ως παράδειγμα τουλάχιστον επιτυχούς αγώνα κατά της διεφθαρμένης επιρροής της Ρωσικής προπαγάνδας, παρουσιάζεται η εμπειρία της Εσθονίας, στην οποία έχει αναπτυχθεί ένα πρόγραμμα “εμβολιασμού” κατά της Ρωσικής πληροφόρησης.
Εάν η τεχνογνωσία της εσθονικής προπαγάνδας είναι η καλύτερη που μπορεί να προσφέρει η Αμερικανική κοινότητα εμπειρογνωμόνων, τότε το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να δηλώσουμε μια ορισμένη υποβάθμιση της Αμερικανικής σχολής πληροφοριών πολέμου. Η 20ετής απουσία εξειδικευμένων αντιπάλων έχει παίξει ένα πολύ κακό τέχνασμα για τους μάγους της προπαγάνδας και της παραπληροφόρησης της Ουάσινγκτον.
Με την ευκαιρία, σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες της Rand, οι Ηνωμένες Πολιτείες “θα χρειαστούν δεκαετίες” για να απαλλαγούν από τις συνέπειες της “σήψης της αλήθειας”. Πρόκειται για μια καλή, αν και μάλλον υπερβολικά αισιόδοξη εκτίμηση. Κρίνοντας από τον αντίκτυπο που έχουν οι συμπολίτες μας στη μυθολογία που χύθηκε στον εγκέφαλο τους κατά τη διάρκεια της περεστρόικα, τότε οι συνέπειες για ορισμένους από αυτούς δεν έχουν ξεπεραστεί μέχρι τώρα.
Υπάρχει μια γνωστή θεωρία ότι οι μεταφορικές έννοιες ή τα ανέκδοτα αποκαλύπτουν βαθιές αλήθειες που συχνά ξεπερνούν την αντίληψη των δημιουργών τους. Έτσι, στην περίπτωση της “σάπιας αλήθειας”, οι συγγραφείς του hashtag στην μεταφορική έννοια έσκαψαν βαθύτερα από ό, τι ήθελαν. Επειδή το θέμα δεν είναι ότι η Ρωσική προπαγάνδα έχει μερικές απίστευτες επιτυχίες (αν και αναμφισβήτητα έχει), αλλά ότι οι εμπειρογνώμονες της Rand αισθάνονται την απώλεια του μονοπωλίου της αλήθειας. Αυτό που κάποτε δεν φαινόταν μόνο αληθινό, αλλά η απόλυτη αλήθεια ξεκίνησε ξαφνικά να σαπίζει και να αποσυντίθεται ακριβώς μπροστά στα μάτια τους και η “μόνη αληθινή αλήθεια” αποδεικνύεται ευάλωτη σε αστεία, μιμίδια, δημοσιεύσεις στο Facebook και βίντεο του RT.
Το σημείο εδώ δεν είναι στους πράκτορες του Κρεμλίνου, αλλά στο ότι το Αμερικανικό ακροατήριο δεν αναγνωρίζει πλέον στους δικούς του πολιτικούς και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης το δικαίωμα να καθορίσουν τι είναι αληθινό και τι όχι. Όποιος έχει μελετήσει την υποβάθμιση και την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, γνωρίζει πολύ καλά ότι ένας από τους βασικούς παράγοντες αυτής της καταστροφής ήταν η απόλυτη δυσπιστία που ένιωσαν οι πολίτες για την εξουσία. Τώρα οι Αμερικανοί αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι αντιμετωπίζουν τους πρώτους βλαστούς ενός παρόμοιου προβλήματος και τότε θα είναι χειρότερο.
Κατά μία έννοια, η κατάσταση των ΗΠΑ είναι πιο δύσκολη από αυτή της πρόσφατης στην ΕΣΣΔ. Επειδή είναι ζωτικής σημασίας για την πολιτική ελίτ των ΗΠΑ να διατηρήσουν όχι μόνο την εμπιστοσύνη των πολιτών τους, αλλά και την Αμερικανική παγκόσμια ηγεμονία, χωρίς την οποία η οικονομία της χώρας φημολογείται ότι θα πέσει κατά λάθος. Συζητώντας το ρόλο της Ουάσινγκτον στο σύγχρονο κόσμο, η διευθύντρια της διεθνούς ασφάλειας Rand Corporation Χριστίνα Vormut υπογραμμίζει: “πρέπει να αναζωογονήσουμε τη μεταπολεμική παγκόσμια τάξη. Βρισκόμαστε σε ένα σημείο στην ιστορία όπου δεν είναι πλέον δυνατό να επιβάλουμε την Αμερικανική βούληση για να τηρήσουμε το υπάρχον σύστημα “. Αυτή και οι συνάδελφοί της ζητούν να μην εξετάζεται πλέον ο ηγετικός ρόλος των ΗΠΑ στον κόσμο και να σταματήσουν να χρησιμοποιούν τον Αμερικανικό στρατό ως το κύριο εργαλείο εξωτερικής πολιτικής. Επιπλέον, τονίζεται η ανάγκη για “ιεραπόστολους” υπέρ των Ηνωμένων Πολιτειών σε άλλες χώρες.
Το σημείο σχετικά με την ανάγκη για “ιεραπόστολους” είναι το πιο ενδιαφέρον. Είναι πολύ πιθανό ότι στο εγγύς μέλλον οι αντίπαλοί μας πέρα από τον Ωκεανό θα θέλουν να καταστήσουν δυνατό για άλλη μια φορά να μας κάνουν μια πολιτική καταστροφή πριν από την δική τους (όπως συνέβη στο τέλος του περασμένου αιώνα). Σε κοινωνικά δίκτυα μας, στα blogs και τα μέσα ενημέρωσης θα φθάσουν οι “ιεραπόστολοι”, όχι μόνο “ιεραπόστολοι του συνόλου των Αμερικανών”, αλλά και εκείνοι που με μια λεπτή “εσθονική” προφορά θα συντονίσουν τους Ρώσους κατά του κράτους, κατά του στρατού, κατά της επιβολής του νόμου και η υπόδειξη για το πως να σπάσει η χώρα σε κομμάτια είναι η καλύτερη συνταγή για την επίτευξη της ευτυχίας και της ασφάλειας της προσωπικής ολοκλήρωσης. Κατά πόσο η κοινωνία μας είναι έτοιμη να πιστέψει αυτούς τους ιεραπόστολους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το μέλλον της χώρας.
