Το πρόσφατο ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα στο Βερολίνο, το οποίο ολόκληρος ο κυβερνητικός Τύπος παρουσίασε ως ακόμα μία προσπάθεια του πρωθυπουργού να πάρει την συναίνεση των Γερμανών για τη μη περικοπή των συντάξεων, που η ίδια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ψήφισε, επιβεβαίωσε πως Βερολίνο και Τσίπρας βρίσκονται εδώ και καιρό σε κεκαλυμμένη προσυνεννόηση, καθώς η καρέκλα της Άνγκελα Μέρκελ τρίζει με θόρυβο και καμία από τις δύο πλευρές δεν θα επιθυμούσε αυτή τη στιγμή άλλο ένα ανοιχτό μέτωπο.
Μάλιστα όπως ήδη διαρρέεται και σύμφωνα με το σημερινό πρωτοσέλιδο των ΝΕΩΝ το πιθανότερο είναι, μετά τις ιδιαίτερα… σκληρές και επίπονες διαπραγματεύσεις, να εφαρμοστεί η μείωση μόνο για τις υψηλές συντάξεις και να μην περικοπούν οι χαμηλές για την προστασία των χαμηλοσυνταξιούχων, ένα μέτρο που θα χτυπήσει ξανά τη μεσαία Τάξη.
Με τον τρόπο αυτόν θα διευκολυνθεί η Αθήνα και δεν θα δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η Γερμανία ευθύνεται για μια ακόμα μείωση στο δρόμο προς τις εκλογές.
Οι διαπραγματεύσεις έτσι κι αλλιώς φαίνεται πως μπαίνουν πλέον στην τελική ευθεία: Το Euroworking Group συνεδριάζει την Πέμπτη πριν από το πλέον κρίσιμο Eurogroup της 19ης Νοεμβρίου, στο οποίο η κυβέρνηση θέλει να δοθεί το τελικό «πράσινο φως» για το θέμα των συντάξεων.
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, η γερμανική πλευρά φέρεται να επιθυμεί να μειωθούν ο ΕΝΦΙΑ και το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών, ώστε να αναθερμανθεί η οικονομία.
Παράλληλα, το τριήμερο ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα, στο Βερολίνο για το συνέδριο των Σοσιαλδημοκρατών και στο Παρίσι για τη συνάντηση των ηγετών στο πλαίσιο του Φόρουμ για την Ειρήνη επιβεβαίωσε ότι ο πρωθυπουργός τα δίνει πλέον όλα για την πασοκοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ, ανεξάρτητα από τις σφοδρές αντιδράσεις που προκαλούν αυτές οι κινήσεις και στο εσωτεριό του κυβερνώντος κόμματος.
Την ίδια στιγμή, σε μία προσπάθεια να αποσπάσει τη συμπάθεια των σοσιαλδημοκρατών ο κ. Τσίπρας μίλησε στο συνέδριο του SPD ως γνήσιος κεντροαριστερός, ενισχύοντας την αίσθηση περί «πασοκοποίησης» του ΣΥΡΙΖΑ και ότι η δική του στροφή προς τη σοσιαλδημοκρατία είναι δεδομένη.
Καταχειροκροτήθηκε μάλιστα σε κάποια σημεία της ομιλίας του, αφού φαίνεται ότι στην Ευρώπη τον αναγνωρίζουν περισσότερο ως κεντρώο, ρεαλιστή και ευρωλάγνο πολιτικό, παρά ως αριστερό επαναστάτη με τα νταούλια για τις αγορές, όπως είχε εμφανιστεί το 2015.
«Τον Ιούλιο του 2015 με βοήθησε το καθαρό μυαλό – Βρέθηκα μπροστά στο μεγαλύτερο δίλημμα… η επιλογή της εξόδου από το ευρώ το 2015 ήταν στη πραγματικότητα η επιλογή της ολικής καταστροφής των λαϊκών στρωμάτων και της μεσαίας τάξης» ήταν το δικό του mea culpa, με το οποίο ζήτησε εμμέσως άφεση αμαρτιών για την «ταλαιπωρία» που υπέβαλλε την ευρωζώνη εκείνο το περίεργο εξήμηνο πριν τριάμισι χρόνια!
lykavitos.gr
