Χθες αναφερθήκαμε στο λαδάκι του καντηλιού του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά το οποίο σιγά σιγά σώνεται. Το ίδιο όμως φαίνεται να ισχύει και για τον επόμενο αναλώσιμο (αν τελικά γίνει) τιμονιέρη Αλέξη Τσίπρα.
του Στρατή Μαζίδη
Το δικό του λαδάκι άρχισε να σώνεται την επομένη της 6ης Μαΐου όταν διαφάνηκε στον ορίζοντα η δυνατότητα να σαρώσει τους μνημονιακούς και να επικρατήσει στις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Ως άλλος δεύτερος πιλότος της Φόρμουλα 1 ο κος Τσίπρας σήκωσε το πόδι από το γκάζι και απλά πορεύεται.
Ενώ θα μπορούσε να οικοδομήσει πάνω στη δυναμική της 6ης Μαΐου έκανε ότι μπορούσε για να μην κυβερνήσει αυτή τη χώρα.
Τι γύρευε ο απελπισμένος και παγιδευμένος ελληνικός λαός;
Ένα όραμα, ένα σχέδιο, μια πρόταση, μια αντίδραση. Κάτι τέλος πάντων. Έστω και ανέφικτο. Ο φυλακισμένος αναζητά ένα σχέδιο απόδρασης. Ο πνιγμένος μια σανίδα σωτηρίας. Αυτό θέλαμε και εξακολουθούμε να επιζητούμε.
Ο Αλέξης Τσίπρας ως νέος μπορούσε να εμπνεύσει, όμως άρχισε να μπερδεύει τα λόγια του. Τη μια κατήγγειλε το μνημόνιο και θα το ακύρωνε, αλλά μετά θα το κουβέντιαζε. Τη μια θα διέγραφε μέρος του χρέους, την άλλη το αναγνώριζε. Και με το χωροφύλακα και με τον αστυφύλακα.
Ενώ πλέον δηλώνει ευθαρσώς πως το ευρώ είναι το εθνικό μας νόμισμα. Άρα όταν και αν έρθει απλά θα αναλάβει να αποτελειώσει όσους επέζησαν από τις σφαγές των προηγουμένων αυτοκρατόρων μιας και γνωρίζει πολύ καλά ότι ΚΑΙ ευρώ ΚΑΙ δανεικά ΚΑΙ αγύριστα ΚΑΙ διαγραφή ΔΕ γίνεται. Εκτός εάν σκοπεύει να επιτεθεί στο Βερολίνο.
Παράλληλα αρκετά στελέχη του φροντίζουν και κονταίνουν το ανάστημα του κόμματός του που κακά τα ψέμματα απλά ρούφηξε το παλιό ΠΑΣΟΚ. Π.χ. ο κος Τατσόπουλος δήλωνε δημόσια ότι γνωρίζει το μισό γυναικείο πληθυσμό της Αθήνας, η κα Γαϊτάνη έκανε φιλοσκοπιανές δηλώσεις, ο κος Κουράκης ζήτησε όσοι δηλώνουν Χριστιανοί Ορθόδοξοι να πληρώνουν φόρο στην Εκκλησία και φυσικά υπάρχει όλο αυτό το αγκάλιασμα των λαθρομεταναστών συμμετέχοντας σε πορείες και ομολογώντας πως είμαστε όλοι πακιστανοί.
Δε γνωρίζω αν είμαστε όλοι πακιστανοί, είμαι βέβαιος όμως πως όσοι ψήφισαν Τσίπρα δεν είναι όλοι ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε τον επέλεξαν γιατί πείσθηκαν από τις θέσεις του. Απλά καταδιωκόμενοι επέλεξαν το μόνο πιθανό δρόμο διαφυγής μιας και ο έτερος του ΚΚΕ είχε προειδοποιητική πινακίδα αδιεξόδου. Η πλειοψηφία των πασόκων που πήγε στο ΣΥΡΙΖΑ και Ελληνες αισθάνονται και Χριστιανοί δηλώνουν και στο ρητό του αγαπημένου τους ηγέτη που ήθελε την Ελλάδα στους Ελληνες πιστεύουν.
Με τον Αλέξη όμως απλά να παρακολουθεί τα φάλτσα των συνιστωσών του και να στρογγυλεύει το λόγο του προαλειφόμενος να κυβερνήσει τριγυρίζοντας όπως ο Γκιούλιβερ, το μόνο που χρειάζεται για να σβήσει το καντηλάκι του είναι ένα απλό σοβαρό αριστερό κόμμα που θα μιλήσει για έξοδο από το ευρώ, για εθνική κυριαρχία, για σεβασμό στις παραδόσεις και θα καταθέσει ένα συγκροτημένο σχέδιο – οδικό χάρτη.
Άλλωστε οι συσχετισμοί πλέον στη χώρα μας μεταβάλλονται πολύ γρήγορα.
Δείτε κι αυτό …
