Του Μάνου Χατζηγιάννη
Πεδίον δόξης λαμπρόν για νεό καβγά βρήκαν κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση με αφορμή τη μισθοδοσία των κληρικών!
Στο πρόσφατο συνέδριο στη Θεσσαλονίκη με θέμα «Εκκλησία και Αριστερά» ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τάσος Κουράκης αναφέρθηκε, όπως το «Αγιορείτικο βήμα», είχε αποκαλύψει, στο θέμα της πιθανής αλλαγής στη μισθοδοσία του κλήρου και έθεσε επί τάπητος μια πρόταση που προκάλεσε αντιδράσεις: Να πληρώνονται οι κληρικοί από ειδικό φόρο που θα καταβάλλουν όσοι δηλώνουν Ορθόδοξοι Χριστιανοί! Υπενθυμίζεται πως ο κ. Κουράκης ήταν εκείνος που είχε ζητήσει και την παρουσία του Αρχιεπισκόπου στο συνέδριο.
Η πρόταση αυτή αποτέλεσε την αφορμή να ξαναβγούν τα μαχαίρια αναάμεσα σε κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση. Ο ίδιος ο κ. Κουράκης θέλησε να τα….μαζέψει λέγοντας πως είπε επί λέξει:
«Προτείνουμε να καταργηθεί η μισθοδοσία των ιερέων από το κράτος. Είναι προφανές ότι, όταν ζητούμε τον διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας, δεν νοείται μισθοδοσία ιερέων οποιασδήποτε θρησκείας ή δόγματος από την Πολιτεία. Θα έλεγα ότι εάν αυτό είναι δύσκολο να γίνει, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε μια εναλλακτική πρόταση. Η εναλλακτική πρόταση είναι να επιβληθεί ειδικός φόρος σε όσους πολίτες δηλώνουν κατά την υποβολή της φορολογικής τους δήλωσης ότι είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και ο οποίος θα αποδίδεται στην εκκλησία. Σε αυτή την περίπτωση οι πολίτες θα πρέπει να είναι απολύτως ενημερωμένοι ότι η δήλωσή τους ότι είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι συνεπάγεται την επιβολή αυτού του φόρου»
Ο ασκός του Αιόλου όμως είχε ήδη ανοίξει και “Γραμματείς και Φαρισαίοι” διασταύρωσαν τα ξίφη τους . Ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή τυο έκανε λόγο για “προσωπική πρόταση του βουλευτή” και επιχείρησε να πετάξει το μπαλάκι στο τερέν στη ΝΔ υποστηρίζοντας πως στο παρελθόν η πρόταση Κουράκη, έχει υιοθετηθεί τόσο από τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, όσο και από άλλα στελέχη που στηρίζουν την κυβέρνηση, ενώ εφαρμόζεται σε ευρωπαϊκές χώρες.
Σε λίγα λεπτά ακολούθησε ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών η οποία αναφέρει πως η μοναδική αναφορά που έχει κάνει για το θέμα ο κ. Στουρνάρας ήταν 8 μήνες πριν γίνει Υπουργός και συμπληρώνει: Όπως προκύπτει και από το κείμενο συνέντευξης που έδωσε ο Υπουργός στις 2 Οκτωβρίου του 2011, με την τότε ιδιότητά του ως Γενικού Διευθυντή του ΙΟΒΕ, στην τηλεοπτική εκπομπή «Πρωταγωνιστές», ο κ. Στουρνάρας επισήμανε το τι ισχύει σε μια άλλη χώρα, χωρίς να προτείνει να γίνει κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα. Ειδικότερα, αναφέρει: «Ξέρετε ότι το κράτος πληρώνει τους μισθούς των ιερέων. Δεν συμβαίνει πουθενά αλλού αυτό. Εγώ νόμιζα ότι στην Ιταλία για παράδειγμα, με την μεγάλη παράδοση του καθολικισμού, το κράτος πληρώνει τους μισθούς των ιερέων. Δεν ισχύει. Απλά σου λέει, στην φορολογική σου δήλωση, θέλεις το 0,5% να πάει για τους μισθούς των ιερέων;».
Το πινγκ πόνγκ συνεχίστηκε και από το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, ως απάντηση στο Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ,επισημαίνειται πως οι δρόμοι για τον κ. Τσίπρα είναι δύο: ή απομακρύνει τον κ Κουράκη από τη θέση του ως τομέαρχη Παιδείας ή δηλώνει ευθέως ότι υιοθετεί πλήρως τα λεγόμενα του τομεάρχη του.
Ανήμερα δε του θανάτου του Μακαριστού Χριστόδουλου η ΝΔ θυμήθηκε μέχρι και τις ταυτότητες και είπε: Είναι, τουλάχιστον, υποκριτικό, αυτοί που μανιωδώς πολέμησαν την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες των Ελλήνων, να ζητούν τώρα μετ’ επιτάσεως, το θρήσκευμα να προσδιορίζεται στη φορολογική δήλωση.
Το δε ΠΑΣΟΚ από την πλευρά του προσπάθησε να καθησυχάσει τους κληρικούς λέγοντας ότι ο εφημεριακός κλήρος δεν πρέπει να έχει καμία απολύτως ανησυχία για τη μισθοδοσία του. “Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει εντάξει τη μισθοδοσία του κλήρου στην ενιαία αρχή πληρωμών και το ενιαίο μισθολόγιο.” αναφέρει η Ιπποκράτους.
Το ΠΑΣΟΚ όμως όπως αποδεικνύεται άλλο το…καίει, αφού στην ανακοίνωσή του αφήνει αιχμές για το διάλογο της Εκκλησίας με την Αριστερά με αφορμή το συνέδριο “Εκκλησία και Αριστερά”. Συγκεκριμένα αναφέρει: Στο πλαίσιο των διακριτών θεσμικών ρόλων κράτους και εκκλησίας και με σεβασμό στη θρησκευτική ελευθερία όλων των πολιτών, το ΠΑΣΟΚ στηρίζει τον διαρκή διάλογο Πολιτείας και Εκκλησίας για όλα τα θέματα κοινού ενδιαφέροντος.
Αυτός είναι ο διάλογος που έχει σημασία και όχι ο διάλογος με επιμέρους πολιτικές δυνάμεις που μπορεί να δημιουργήσει την παρεξήγηση είτε προνομιακών σχέσεων είτε επίδειξης προσέγγισης για τη δημιουργία φευγαλέων -όπως αποδεικνύεται- εντυπώσεων.
