Άρχισε λοιπόν η από ετών αναμενόμενη διαδικασία αναθεώρησης του χρεοκοπημένου ελληνικού Συντάγματος.
Με βάση το ίδιο το ισχύον Σύνταγμα, η αναθεώρησή του είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του πολιτικού προσωπικού (και σήμερα φυσικά με τη σύμφωνη γνώμη των δανειστών), από την οποία απουσιάζει παντελώς ο λαός, για τον οποίο υποτίθεται ότι έχει θεσπιστεί το Σύνταγμα.
Ο κόσμος δεν γνωρίζει τίποτα περί συντάγματος, ενώ οι κρατικοδίαιτοι συστημικοί συνταγματολόγοι, τίθενται αναφανδόν υπέρ της διατήρησης του αντιλαϊκού συνταγματικού καθεστώτος. Έτσι ο λαός μένει εντελώς στο σκοτάδι, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι το Σύνταγμα είναι η δική του άμυνα εναντίον των αρπακτικών, ότι είναι η πραγματική ασφάλειά του και σωτηρία του.
Ποιες αλλαγές θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως φιλολαϊκές
Οι βασικές αλλαγές που πρέπει τουλάχιστον να γίνουν κατά την αναθεώρηση του Συντάγματος για να γίνει το Σύνταγμα φιλολαϊκό είναι:
1) Εκλογή του ΠτΔ απευθείας από το λαό και με δυνατότητα να υπάρχουν υποψηφιότητες προσωπικοτήτων και πέρα από τα κόμματα, που θα έχει αυξημένες αρμοδιότητες για να σπάσει το χρεοκοπημένο πρωθυπουργοκεντρικό μοντέλο.
Κανένα κόμμα δεν συζητάει αυτό το θέμα, ούτε το θέλουν οι δανειστές.
2) Συνταγματικό Δικαστήριο (που έχουν όλα τα κράτη του κόσμου) για να τηρείται επακριβώς το Σύνταγμα από τους πολιτικούς και να πάψουν τα γελοία παραδείγματα αποφάσεων που δικαιώνουν τους προσφεύγοντες, αλλά ταυτόχρονα να ισχύει ο αντισυνταγματικός νόμος για όλο τον υπόλοιπο λαό.
Κανένα κόμμα δεν θέλει στην Ελλάδα Συνταγματικό Δικαστήριο, ούτε το επιτρέπουν οι δανειστές.
3) Δημοψηφίσματα με λαϊκή πρωτοβουλία.
Όμως η μεν ΝΔ τα θεωρεί επικίνδυνα, ο δε ΣΥΡΙΖΑ βάζει τέτοιες προϋποθέσεις που στην ουσία η πρόταση είναι καθαρά λαϊκιστική – επικοινωνιακή. Εννοείται πως οι δανειστές τα απαγορεύουν εντελώς.
4) Ανάμιξη του λαού σε κάθε αναθεώρηση του Συντάγματος, τουλάχιστον με έγκρισή της με δημοψήφισμα (όπως π.χ. ισχύει στην Ιταλία). Αυτό είναι απαγορευμένο από παλιά από τις ΗΠΑ για μας. Τώρα δε, όχι μόνο δεν το θέλει κανένα κόμμα, αλλά ούτε φυσικά και οι δανειστές του προτεκτοράτου.
5) Πλήρη κατάργηση του άρθρου 86 για το ανεύθυνο των υπουργών, ώστε να δικάζονται και οι υπουργοί όπως οι απλοί πολίτες. Όμως, οι προτάσεις που γίνονται μέχρι τώρα, όχι μόνο δεν το καταργούν, αλλά το ενισχύουν, κάτι που φυσικά θέλουν και οι δανειστές.
Δυστυχώς λοιπόν, όλοι εμείς που υποφέρουμε σήμερα από τις παρενέργειες της λειτουργίας του ισχύοντος χρεοκοπημένου συντάγματος, θα παραμείνουμε για μια ακόμα φορά θεατές του πολιτικού θεάτρου που παίζεται μεταξύ του πολιτικού προσωπικού για τα δικά του αποκλειστικά συμφέροντα και εκείνων πάνω από αυτό που το ελέγχουν.
ΥΓ. Κάποια στιγμή θα πρέπει να εμφανιστεί εκείνη η λαϊκή πολιτική δύναμη που θα προχωρήσει, με τη σύμφωνη γνώμη του λαού, σε Λαϊκή Συντακτική Εθνοσυνέλευση για τη δημιουργία Νέου Συντάγματος και ελεύθερου κράτους.
