Γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια την επιτήρηση του Αιγαίου για άλλους σκοπούς…

Το σύγχρονο περιφερειακό παράκτιο σύστημα επιτήρησης ναυσιπλοΐας (Regional Vessel Traffic Services System [RVTSS]) στην περιοχή Bayraklı της Σμύρνης εγκαινίασε την περασμένη εβδομάδα ο Τούρκος Υπουργός Συγκοινωνιών και Επικοινωνιών Cahit Turhan.

Πρόκειται για ένα από πολλά τμήματα ενός ολοκληρωμένου συστήματος παράκτιας επιτήρησης ναυσιπλοΐας το οποίο επεκτείνεται από τις βόρειες ακτές της Τουρκίας στο Αιγαίο μέχρι και τις ακτές της επαρχίας της Μερσίνας. Το νέο σύστημα το οποίο σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από την ιταλική εταιρεία Leonardo συμπλήρωσε το υπάρχων ανάλογο σύστημα που υπήρχε το 2003 στην περιοχή των Δαρδανελίων, και του Βοσπόρου.

Το συγκεκριμένο νέο τμήμα του συστήματος καλύπτει τις ακτές των επαρχιών της Σμύρνης, του Τσανάκαλε και του Μπαλίκεσιρ και ελέγχει το Αιγαίο στο σύνολο του μέσω 12 τηλεχειριζόμενων σταθμών που είναι ανεπτυγμένη κατά μήκος της ακτογραμμής στο Αιγαίο πέλαγος.

Το ολοκληρωμένο σύστημα περιλαμβάνει εκτός της περιφερειακού τμήματος της Σμύρνης τα περιφερειακά κέντρα ελέγχου στο Ισμίτ πλησίον της Κωνσταντινούπολης, το οποίο ελέγχει την βιομηχανική και ναυπηγική περιοχή της Τουρκίας στον ομώνυμο κόλπο και το περιφερειακό κέντρο ελέγχου στην πόλη της Μερσίνης στην Ανατ. Μεσόγειο.

Όσο και αν ακούγεται παράξενο η Ελλάδα ΔΕΝ διαθέτει ένα αντίστοιχο ολοκληρωμένο σύστημα επιτήρησης-διαχείρισης ναυσιπλοΐας σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας παρά μόνο τέσσερα περιφερειακά κέντρα ελέγχου, στην Πάτρα, την Κέρκυρα, τη Ραφήνα και το Λαύριο.

Η ιστορία του ελληνικού συστήματος ξεκίνησε το 1997 όταν συντάχτηκαν και οι πρώτες συνολικές μελέτες για την θαλάσσια επιτήρηση και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας του Αιγαίου του Κρητικού πελάγους του Ιονίου καθώς και των βασικών λιμένων της χώρας.

Δυστυχώς αν και το σύστημα επιτήρησης, διαχείρισης και ασφάλειας ναυσιπλοΐας για την Κρήτη προκηρύχτηκε 3 φορές, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Το ανάλογο σύστημα για το Αιγαίο πέλαγος δεν προκηρύχτηκε ποτέ, παρά το γεγονός ότι έφτασε στο στάδιο της ωρίμανσης των σχετικών μελετών.

Με αυτά τα δεδομένα, το μέλλον του Ελληνικού Συστήματος Ολοκληρωμένης Θαλάσσιας Επιτήρησης (ΕΣΟΘΕ) που φιλοδοξεί να καλύψει το σύνολο των ελληνικών θαλασσίων συνόρων στο Αιγαίο, την Κρήτη και το Ιόνιο, είναι άδηλο, ενώ αυθαίρετες και ατεκμηρίωτες σχεδιαζόμενες περικοπές σταθμών αισθητήρων (δηλ. τα μάτια και τα αυτιά του συστήματος) πρόκειται να μειώσουν την αποτελεσματικότητα του συστήματος με ότι αυτό σημαίνει για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και την πραγματοποίηση αποστολών Έρευνας και Διάσωσης.

Είναι άξιο αναφοράς το γεγονός ότι αν και ο διαγωνισμός για το σύστημα ΕΣΟΘΕ ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια δεν έχει ακόμη προκηρυχτεί. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες κάνουν λόγο για εξάντληση των γραφειοκρατικών διαδικασιών περί διεθνών διαγωνισμών της Ε.Ε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ελληνικού κράτους, με απώτερο σκοπό είτε την ακύρωση του προγράμματος, είτε την πλημμελή ολοκλήρωση του.

Υπό αυτές τις συνθήκες είναι άγνωστο πότε τελικά το πρόγραμμα θα ξεκινήσει να υλοποιείται, αφού όπως επισημάνθηκε ο διαγωνισμός δεν έχει καν προκηρυχτεί, ενώ υπάρχουν και βάσιμες υποψίες ότι τελικά το ΕΣΟΘΕ δεν θα περιλαμβάνει όλες τις θαλάσσιες περιοχές που αρχικά είχε σχεδιαστεί να καλύπτει.

Γιατί άραγε; Ποιος θα είχε συμφέρον από την αποτροπή εγκατάστασης τέτοιου συστήματος και για ποιον σκοπό; Κυρίως όμως, ποιοι διά των πράξεων ή των σκόπιμων (ιδιοτελώς ή για λόγους προσωπικής ασφαλείας) παραλείψεών τους, συνεπικουρούν…

Φυσικά όσο το ελληνικό κράτος θα συνεχίσει να πελαγοδρομεί, όσο «θα κόβει και θα ράβει» το μέγεθος του ΕΣΟΘΕ, μήπως θα έπρεπε σιγά-σιγά να αρχίσουμε να καταγράφουμε τις υπεύθυνες υπηρεσίες και τις θέσεις προϊσταμένων, πολιτικών και υπηρεσιακών, “ενστόλων” και μη, που υποτίθεται ότι τους ανατέθηκε κάποτε μια αποστολή να φέρουν εις πέρας και καταφέρνουν με κάθε λογής πρόσχημα να μην ολοκληρώνουν τη διαδικασία, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΙ από κανέναν;

Την ίδια στιγμή, οι Τούρκοι θα μπορούν να ισχυρίζονται ότι έχουν τα μέσα και την υποδομή για να ελέγχουν αυτοί τα ανατολικά σύνορα της χώρας μας διεκδικώντας από τον Διεθνή Οργανισμό Ναυτιλίας (ΙΜΟ) το δικαίωμα στην Έρευνα και Διάσωση σε αυτή τη θαλάσσια περιοχή με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τα εθνικά συμφέροντα εάν φυσικά έχει μείνει κανείς στην Ελληνική Πολιτεία νοιάζεται σήμερα για αυτά, καθώς οι… ενδείξεις θέλουν την επικράτηση άλλων προτεραιοτήτων που δεν σχετίζονται με τη διασφάλιση των συμφερόντων της χώρας στο Αιγαίο.

DEFENCE-POINT.GR