Βαγγέλης Γεωργίου
«O πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των καθαρμάτων» έγραφε ο Σάμιουελ Τζόνσον και μάλλον θα προκαλούσε οποιονδήποτε εκφράζεται υποστηρικτικά για την πατρίδα του. Δυστυχώς όμως, η θέση του Βρετανού διανοούμενου επαληθεύεται πολλές φορές τόσο στα πεδία των μαχών όσο και στους δύσοσμους διαδρόμους των Κοινοβουλίων. Ενόψει της αμφιλεγόμενης κοινοβουλευτικής διαδικασίας για την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, πρωτοκλασάτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ υποβαθμίζουν τη φωνή των πολιτών.
Στον Realfm, τέθηκε στον υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής Δημήτρη Βίτσα το ζήτημα της αρνητικής αντίδρασης του 70% των πολιτών στη Συμφωνία των Πρεσπών, όπως αυτή καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις. Ο υπουργός απάντησε: «Εγώ δεν μπορώ να κοιτάω δημοσκοπήσεις. Όταν θεωρείς ότι είναι κάτι πατριωτικό και σωστό προχωράς!«. Ο Δημήτρης Βίτσας, που παραδέχτηκε πως δεν θυμόταν τι ανέφερε η ρηματική διακοίνωση της ΠΓΔΜ, έκανε μάλιστα αναφορά στο γεγονός ότι πολλοί δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει με την εν λόγω Συμφωνία.
«Ο κόσμος που τοποθετείται δεν ξέρει και μερικοί νομίζουν ότι ο ΠΑΟΚ θα παίζει στη Βόρεια Μακεδονία του χρόνου. Δεν κάνει κάποιον πατριώτη επειδή φοράει χλαμύδα«. Μήπως ο κ. Βίτσας είδε τον Μίκη Θεοδωράκη ή τον συνταγματολόγο Γιώργο Κασιμάτη (για να μείνουμε μόνο σ’ αυτούς) να κυκλοφορούν με χλαμύδα, ή να αγνοούν ποιο είναι το πρόβλημα; Μαζί τους και πολλοί διακεκριμένοι διεθνολόγοι.
Ο υπουργός προσέθεσε ότι κατανοεί την «ευαισθησία» του κόσμου που είναι αντίθετος και ο ίδιος δηλώνει «έτοιμος να συζητήσει τα πραγματικά επιχειρήματα» με αυτόν τον κόσμο. Τι εννοεί ο κ. Βίτσας να συζητήσει; Τι σημαίνει κατανοεί την ευαισθησία του κόσμου; Δεν πρόκειται για διαφωνία που εκδηλώνεται σε μια παρέα με συντρόφους, ή στον φιλολογικό σύλλογο «Παρνασσός». Και βέβαια όλα αυτά κατόπιν εορτής… δηλαδή κατόπιν κύρωσης της Συμφωνίας.
Ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Παναγιώτης Ρήγας λοιδορεί βουλευτές της αντιπολίτευσης που με «λύσσα» κάνουν οτιδήποτε «για να πέσει αυτή η κυβέρνηση«. Μπορεί να μην έχει πολύ άδικο όσον αφορά τους βουλευτές της αντιπολίτευσης, αλλά το ζήτημα δεν αφορά μόνο τα κόμματα και τους καυγάδες τους. Ο αριστερός υπουργός οφείλει να απευθύνεται και στους πολίτες, οι οποίοι όλα δείχνουν πως θα υψώσουν μαζικά τη φωνή τους στο συλλαλητήριο της Κυριακής.
Άλλες οι συνθήκες το 2015!
Όταν ο δημοσιογράφος Νίκος Χατζηνικολάου του υπενθύμισε ότι και το 2015 για να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ εκμεταλλεύτηκε την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας για να ρίξει την κυβέρνηση ο υπουργός πνίγηκε σε έναν ημισαρδάμ λόγο με πολλές διακοπές: «Ηταν μια κοινωνία σε κατάρρευση, είχαμε μεγάλες πιέσεις από τους θεσμούς της Ευρώπης. Ήταν τελείως διαφορετικό το τοπίο. Σκεφτήκαμε την κοινωνία«. Ήταν άλλες εποχές δηλαδή.
Στη συνέχεια ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας ρωτήθηκε γιατί δεν έγινε δημοψήφισμα στην Ελλάδα, όπως στην ΠΓΔΜ. Εκείνος απάντησε «εντάξει, είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Η ΠΓΔΜ αλλάζει το Σύνταγμά της. Αλλάζει μια σειρά από θεσμικά«. Παρουσίασε τη Συμφωνία ως μια μεγάλη επιτυχία με την οποία «πήραμε τη Μακεδονία πίσω» καθώς «πριν λεγόταν μόνο Μακεδονία«! «Όλα είναι ξεκάθαρα» μας είπε ο κ Ρήγας.
Για τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, το 2015 επικρατούσαν διαφορετικές συνθήκες και η κυβέρνηση Σαμαρά έπρεπε να πέσει. Σήμερα, όποιος θέλει να ρίξει την κυβέρνηση για το εθνικό ζήτημα με την ΠΓΔΜ είναι «λυσσασμένος«! Το καλοκαίρι του 2015 έπρεπε να διενεργηθεί δημοψήφισμα για να εκφραστεί ο ελληνικός λαός απέναντι στη «νομενκλατούρα» των Βρυξελλών. Σήμερα, όμως, οι δημοσκοπήσεις δεν έχουν σημασία και η κυβέρνηση γνωρίζει το καλό της ελληνικής κοινωνίας, οπότε το δημοψήφισμα είναι άτοπο!
Όταν οι δημοσκοπήσεις ήταν με το μέρος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για τα πάνελ. Η ουσιαστική ακύρωση του δημοψηφίσματος του 2015 δεν κατατάσσεται σε πατριωτική πράξη πάντως. Η δημοκρατική νομιμοποίηση της Συμφωνίας των Πρεσπών περιορίστηκε σε ένα υποτιθέμενο τηλεοπτικό ντιμπέιτ που ζητάει ο Αλέξης Τσίπρας, ρίχνοντας σκόνη στα μάτια του κόσμου.
Δεν έχει σημασία εδώ αν είναι θετική ή αρνητική για το εθνικό συμφέρον η Συμφωνία των Πρεσπών. Ούτε ο βαθμός τυχοδιωκτισμού των βουλευτών της αντιπολίτευσης. Η σύμπτωση a la carte πατριωτισμού και επιλεκτικών πολιτικών πρακτικών καταδεικνύουν ένα πράγμα: Ο πατριωτισμός που επικαλείται ο κ. Βίτσας και υποστηρίζει ο κ. Ρήγας προσιδιάζει μάλλον σε εκείνον που εννοούσε ο Βρετανός δοκιμιογράφος του 18ου αιώνα.
