Σενάριο άκρως αποκαλυπτικό αναφέρει το Center for International Maritime Security με άρθρο που έχει τίτλο «Γιατί η Τουρκία δεν πρέπει να παραλάβει αεροσκάφη F-35», τοποθετώντας τη χώρα αυτή (για πρώτη φορά) στους εχθρούς της αμερικανικής αυτοκρατορίας, με τεράστιες επιπτώσεις για την ίδια.
«Φανταστείτε, για μια στιγμή, μια υποθετική χώρα που αλλάζει πολιτική και στρέφεται κατά των ΗΠΑ, συλλαμβάνει παράνομα Αμερικανούς πολίτες, φυλακίζει δημοσιογράφους και επιτίθεται σε δυνάμεις
υποστηριζόμενες από την Αμερική, αναφέρει το άρθρο.
Τώρα φανταστείτε την ίδια χώρα που αγοράζει ενεργά ρωσικά συστήματα πυραύλων επιφανείας-αέρος και τοποθετεί αντιπυραυλικές δυνάμεις γύρω από την επικράτειά της.
Σε μια τέτοια περίπτωση, θα ήταν δύσκολο να υποθέσουμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα υποστήριζαν ποτέ μια τέτοια χώρα.
Δυστυχώς όμως, αυτό δεν είναι ένα υποθετικό σενάριο. Όχι μόνο επειδή οι ΗΠΑ έχουν δέσμευση με συνθήκη στο ΝΑΤΟ με μια τέτοια χώρα, αλλά γιατί προτίθενται να τις δώσουν αεροσκάφος 5ης γενιάς.
Η εν λόγω χώρα, είναι η Τουρκία, και η προσπάθειά της να αποκτήσει ένα στόλο αεροσκαφών F-35 αντιπροσωπεύει πλέον μια σοβαρή απειλή για την εθνική ασφάλεια και την τεχνολογική υπεροχή των ΗΠΑ.
Ευτυχώς, αυτή η απειλή δεν έχει αγνοηθεί από αμερικανικούς φορείς χάραξης πολιτικής, αν και μπορούν να γίνουν πολλά περισσότερα για να εξασφαλιστεί η αμερικανική εναέρια υπεροχή.
Δύο κύριοι παράγοντες συνδυάζουν την πώληση αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία ως αναξιόπιστη απειλή για την αμερικανική εθνική ασφάλεια.
Πρώτον, οι συνεχιζόμενες προσπάθειες της Άγκυρας για την απόκτηση και την ανάπτυξη ολοκληρωμένων ρωσικών συστημάτων πυραύλων επιφανείας-αέρος, οι οποίοι θα μπορούσαν να δώσουν στους Ρώσους χειριστές συστημάτων ραντάρ μια βασική γνώση της διατομής του ραντάρ και της υπογραφής ίχνους του F-35.
Δεύτερον, σε μια ευρύτερη και πιο στρατηγικά προσανατολισμένη πορεία, η περαιτέρω στήριξη της στρατιωτικής προόδου της Τουρκίας θα μπορούσε να αντισταθμιστεί αν η χώρα «γλιστρούσε» περαιτέρω προς ένα ακόμη πιο αυταρχικό χαρακτήρα με επικίνδυνες συνέπειες για όλους.
Το πρώτο από αυτά τα θέματα έχει μέχρι στιγμής συγκεντρώσει την μεγαλύτερη προσοχή, λόγω κυρίως της αμεσότητας και της σαφούς έκβασης.
Με απλά λόγια, εάν η τουρκική Πολεμική Αεροπορία φέρει το F-35 κοντά στα ρωσικά συστήματα πυραύλων S-400 που θα λάβει η Τουρκία το 2019, οι Ρώσοι μηχανικοί θα μπορούσαν να αποκτήσουν πολύτιμη γνώση της ανιχνευσιμότητας και του προφίλ πτήσης του αεροσκάφους.
Αυτό θα εμπόδιζε σε μεγάλο βαθμό την αμερικανική εναέρια υπεροχή και θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο ορισμένες από τις πιο κρίσιμες δυνατότητες του νέου αεροσκάφους που αποτελεί την κύρια εναέρια πλατφόρμα των ΗΠΑ σε μια σύγκρουση με τη Ρωσία.
Δυστυχώς, η ανησυχία του Κογκρέσου σχετικά με την απόκτηση του τουρκικού F-35 μπορεί να έρθει πολύ αργά για να έχει ισχυρό αντίκτυπο στη αναθεώρηση της παράδοσης τους.
Πράγματι, καθώς ο Πρόεδρος Ερντογάν συνεχίζει να αναπτύσσει ισχυρότερη αμυντική σχέση με τη Μόσχα, οι πιλότοι της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας προπονούνται για να πετάξουν αμερικανικά F-35 από τη βάση Luke της Αριζόνα.
Επιπλέον, η τουρκική Πολεμική Αεροπορία έχει ήδη παραλάβει το πρώτο της F-35, αν και το αεροσκάφος παραμένει στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως έγραψε ο Sebastien Roblin στις αρχές Σεπτεμβρίου, δεν μπορεί όμως να κατασχεθεί νόμιμα από την αμερικανική κυβέρνηση, παρά μόνο με το σύστημα των κυρώσεων.
Εάν το συγκεκριμένο αεροσκάφος φτάσει ποτέ με επιτυχία στην Τουρκία, θα είναι πιθανότατα εκτεθειμένο στους αισθητήρες των ρωσικών πυραύλων S-400.
Τα προβλήματα δεν σταματούν εκεί. Πέρα από την άμεση ανησυχία ότι διακυβεύεται η ασφάλεια διαβαθμισμένων πληροφοριών του F-35, οι πωλήσεις μαχητικών 5ης γενιάς στην Τουρκία αντιπροσωπεύουν μια στρατηγική και ηθική απειλή τόσο για τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και για τη συμμαχία του ΝΑΤΟ στο σύνολό της.
Τα τελευταία χρόνια, ο Πρόεδρος Ερντογάν έχει εδραιωθεί επιτυχώς ως ένας σύγχρονος σουλτάνος σε όλα εκτός από το όνομά του.
Μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, ο Ερντογάν έχει σκηνοθετήσει χιλιάδες συλλήψεις δεκάδων πολιτικών αντιπάλων, δημοσιογράφων, δασκάλων και ακτιβιστών.
Συνέλαβε παράνομα Αμερικανούς πολίτες, ενώ απειλεί τις δυνάμεις που υποστηρίζονται από την Αμερική στο συριακό έδαφος.
Αυτά δεν αντιπροσωπεύουν τις ενέργειες ενός αφοσιωμένου συμμάχου και έχουν προκαλέσει σοβαρή ανησυχία στους επαγγελματίες του ελέγχου των εξαγωγών που ασχολούνται με την πώληση οποιωνδήποτε προηγμένων συστημάτων όπλων, πόσο μάλλον των αεροσκαφών F-35, στην Άγκυρα.
Επιπλέον, ο Ερντογάν απειλεί επανειλημμένα να εγκαταλείψει τη συμμαχία του ΝΑΤΟ ως απάντηση στις αυξανόμενες εντάσεις μεταξύ Τουρκίας και Ηνωμένων Πολιτειών.
Αυτό έρχεται σε μια εποχή που η συμμαχία αντιμετωπίζει αυξημένη ρωσική επιθετικότητα στα σύνορά της και παρέμβαση στις πολιτικές σφαίρες των εθνών-μελών της.
Πράγματι, οι ενέργειες του Ερντογάν υποστηρίζουν ελάχιστα την εικόνα μιας ενωμένης συμμαχίας ενάντια στη Ρωσική επιθετικότητα.
Η επιβράβευση αυτών των απειλών και η ρητορική σχετικά με την παράδοση των F-35, ανεξάρτητα από την επένδυση της Τουρκίας στο πρόγραμμα, δεν είναι μια καλή στρατηγική.
Πράγματι, οι ΗΠΑ, ως ηγέτης της μεγαλύτερης συμμαχίας φιλελεύθερων δημοκρατιών στον κόσμο, θα έπρεπε να αποστασιοποιηθεί από την ταχεία πτώση της Άγκυρας προς τον δεσποτισμό.
Αυτό το επιχείρημα ενισχύεται περαιτέρω όταν αναγνωρίζουμε ότι όχι μόνο οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις θα τεθούν σε κίνδυνο από την τουρκική προμήθεια με F-35, αλλά και οι στόλοι αεροσκαφών F-35 των συμμάχων του ΝΑΤΟ όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Νορβηγία.
Ενώ η διάγνωση των κινδύνων που συνδέονται με την πώληση F-35 στην Τουρκία είναι ένα εύκολο καθήκον, η αντιμετώπισή τους είναι πολύ πιο δύσκολη.
Σε μεγάλο βαθμό, αυτό είναι αποτέλεσμα της βαθιάς εισχώρησης της τουρκικής βιομηχανικής συμμετοχής στην ανάπτυξη του αεροσκάφους.
Μέχρι στιγμής, δέκα τουρκικές επιχειρήσεις έχουν αναλάβει σημαντικές προσπάθειες υποστήριξης στο πρόγραμμα F-35.
Πέρα από τον ιδιωτικό τομέα, ο Πρόεδρος Ερντογάν ανέφερε επανειλημμένα ότι η τουρκική κυβέρνηση έχει δαπανήσει συνολικά σχεδόν ένα δισεκατομμύριο δολάρια για την προμήθεια αεροσκαφών F-35.
Ένα τέτοιο τεράστιο επίπεδο κόστους και υφιστάμενων επενδύσεων σημαίνει ότι η Άγκυρα δεν πρόκειται απλώς να κάνει πίσω, αν το Κογκρέσο αποφασίσει να ακυρώσει την πώληση αεροσκαφών F-35.
Στη συνέχεια, ο Λευκός Οίκος θα πρέπει να καθορίσει εάν θα πρέπει να διατηρηθούν οι στρατιωτικοί δεσμοί με την Τουρκία για το νέο μαχητικό της πέμπτης γενιάς.
Συμπέρασμα:
Ενόψει της αυξημένης σχέσης της Τουρκίας με τη Ρωσία, της δέσμευσης για την αγορά ρωσικών όπλων και της ταχείας αποκέντρωσης σε μια σύγχρονη αυτοκρατορία, το ενδιαφέρον της Ουάσιγκτον πρέπει να προσανατολιστεί στην άρνηση της πώλησης περαιτέρω αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία.
Το F-35 είναι κρίσιμο για το μέλλον της αμερικανικής αεροπορικής υπεροχής. Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα άλλο πολιτικό chip στην παγκόσμια σκακιέρα.
pentapostagma.gr
