Από την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία, το καλοκαίρι του 2016, η πεποίθηση που έχει δημιουργηθεί σε πάρα πολλούς εντός κι εκτός Πολεμικής Αεροπορίας, είναι πως στη γειτονική χώρα η αεροπορία είναι διαλυμένη. Όσοι έχουν “επενδύσει” σ΄ αυτή τη πεποίθηση πιστεύοντας ότι έχουμε άπλετο χρόνο για να καλύψουμε ανάγκες και αδυναμίες μας θα πρέπει να απαντήσουν στο ερώτημα που προκύπτει μέσα από στοιχεία και αναλύσεις: πως η “διαλυμένη” τουρκική αεροπορία, εμφανίζεται από το 2016 και μετά πιο “άγρια” και σίγουρα πολύ πιο επιθετική; Μία από τις πολλές απαντήσεις που μπορούν να δοθούν, η πιο πειστική, είναι ότι οι Τούρκοι εκπαιδεύονται! Μεθοδικά, σκληρά και επίμονα.
Οι απώλειες σε ανθρώπινο δυναμικό λόγω των διώξεων από το καθεστώς Ερντογάν είναι δεδομένες. Θα χρειαστούν τουλάχιστον τρία χρόνια, λένε οι εκτιμήσεις για να επανέλθει η κατάσταση εκεί που ήταν το 2016. Ωστόσο κάποιος θα πρέπει να μας πει πόσοι Έλληνες εμπειρότατοι χειριστές παραιτήθηκαν από την Ελληνική ΠΑ, όχι λόγω διώξεων φυσικά, αλλά λόγω ανυπέρβλητων οικονομικών προβλημάτων! Ποιες είναι οι επιπτώσεις αυτών των παραιτήσεων στη δική μας αεροπορία και κυρίως πως σκοπεύουμε να τις αντιμετωπίσουμε. Με την εκπαίδευση νέων χειριστών είναι η λογική απάντηση ,αλλά ως γνωστόν στο θέμα της εκπαίδευσης …υπάρχει θέμα. Θα ασχοληθούμε εκτενώς μ΄ αυτό το σοβαρό θέμα, όταν θα έχουμε την πλήρη εικόνα…
Για να επανέλθουμε στο ζήγτημα της επιθετικότητας της τουρκικής αεροπορίας. Οι νυχτερινές εκπαιδευτικές δραστηριότητες των Τούρκων έχουν πολλαπλασιαστεί. Νυχτερινές πτήσεις σε χαμηλό ύψος καταγράφονται όλο και συχνότερα. Από τους Τούρκους που μέχρι πριν λίγα χρόνια προσγειώνονταν πριν τη δύση του ηλίου…
Μπορεί το 2018 ο αριθμός των εμπλοκών να ήταν ελαφρά μικρότερος σε σχέση με το 2017, ωστόσο έχει καταγραφεί ότι η διάθεση των Τούρκων να πιλότων να οδηγούν τις αναχαιτίσεις από ελληνικά αεροσκάφη σε εμπλοκές αυξάνονται δραματικά μήνα με το μήνα! Όσο εκπαιδεύονται τόσο πιο σίγουροι αισθάνονται… Γι΄ αυτό και από τις αρχές του 2018 μέχρι τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου παρατηρείται διαρκώς αύξηση των εμπλοκών…
Ένα ακόμη ανησυχητικό στοιχείο που έχει προκύψει από τη συμπεριφορά των Τούρκων πιλότων είναι η όλο και συχνότερη προσπάθειά τους να “τσεκάρουν” την αμεσότητα της ελληνικής αντίδρασης. Καταγράφηκαν εκατοντάδες περιπτώσεις κατά τις οποίες ζεύγη τουρκικών μαχητικών F-16 που πετούσαν εντός FIR Κωνσταντινούπολης, πετούσαν ξαφνικά προς Αιγαίο, μπαίνοντας για λίγα λεπτά στο FIR Αθηνών και αποχωρούσαν μόλις καταλάβαιναν ότι έχουν εντοπιστεί. Η δοκιμή του “αμυντικού φράχτη” της Ελλάδας είναι προφανής.
‘Ολα αυτά αποδεικνύουν ότι το αφήγημα της “διαλυμένης τουρκικής αεροπορίας” κάπου εδώ πρέπει να πάει στην άκρη! Οι Τούρκοι έχουν αεροπλάνα, έχουν νέους πιλότους που εκπαιδεύονται κάθε μέρα σ΄ όλα τα σενάρια, έχουν έμπειρους χειριστές και εκπαιδευτές και νομίζουμε ότι πολύ πιο σύντομα από την επόμενη τριετία θα έχουν επαναφέρει την αεροπορία τους στα επίπεδα του 2016.
Εμείς όλα αυτά που έχουν οι Τούρκοι , έχουμε φροντίσει να τα έχουμε;
