O Xρήστος Τσαπράζης από τα “Ξύλινα σπαθιά”, ο Γιώργος Τόλιος από τις “Τρύπες” και ο Κώστας Πουλής (πρώην “Μωρά στη φωτιά”), σε μια διασκευή του “Τρένου” των “Τρύπες”.
Όταν ένα τρένο εκτροχιάζεται, συχνά το πρόβλημα δεν αφορά το τρένο, αλλά το σιδηροδρομικό
δίκτυο. Το ίδιο ίσως συμβαίνει σήμερα με την Ελλάδα που κι αυτή δείχνει να έχει εκτροχιαστεί και ψάχνει να βρει αυτόν που θα την ξαναβάλει στις ράγες.
Καθώς όμως βλέπουμε κι άλλες χώρες να εκτροχιάζονται η μία μετά την άλλη, επιβεβαιώνεται ότι το πρόβλημα δεν αφορά τα τρένα αλλά το σιδηροδρομικό δίκτυο. Το βέβαιο είναι ότι η χώρα μας πρέπει να ξαναμπεί στις ράγες, όχι όμως στις ίδιες που αποδεικνύονται προβληματικές. Το τραγικό είναι ότι δεν φαίνεται πουθενά ο φωτισμένος ηγέτης που θα πιάσει το τιμόνι και θα μας οδηγήσει σε μια διαφορετική πορεία. Και αφού το να καθόμαστε άπραγοι σ’ αυτήν τη δύσκολη για τη χώρα μας στιγμή, αποτελεί τη χειρότερη επιλογή, ίσως είναι προτιμότερο να γίνει ο καθένας από μας ένας μικρός ηγέτης, έστω και του εαυτού του μόνο. Γιατί μόνο όταν θα υπάρξουν πολλοί μικροί ηγέτες, τότε ίσως εμφανιστεί κι ο μεγάλος. Με την προϋπόθεση ότι θα συνεργαστούν σ’ έναν κοινό στόχο και δεν θα αλληλοσπαραχθούν. Και με την ελπίδα ότι ίσως ήρθε η μαγική στιγμή για την ανθρωπότητα να μην χρειάζεται πια φωτισμένους ηγέτες.
