Το 2019, η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου συμπληρώνει 71 χρόνια ζωής, καθορίζοντας, μεταξύ άλλων, την αδιαπραγμάτευτη ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών.
Ένας από τους 17 στόχους της Ατζέντας 2030 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, είναι η «επίτευξη ισότητας των φύλων και η χειραφέτηση των γυναικών». Παρά τις συνεχείς και μακροχρόνιες κατακτήσεις των γυναικών, συνεχόμενες είναι και οι παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους.
Τα δικαιώματα των γυναικών λοιπόν, αποτελούν ένα ζήτημα υψίστης σημασίας ειδικά όσον αφορά χώρες σαν την Τουρκία. Η Τουρκία δεν επηρεάζεται μόνο από δυτικά πρότυπα, εξαιτίας της θέσης της, αλλά και από πρότυπα τα οποία καθορίζονται από τη θρησκεία της, το Ισλάμ. Το ιερό βιβλίο των Μουσουλμάνων, Κοράνι, ορίζει σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό τη θέση και συμπεριφορά της γυναίκας (και όχι μόνο) σε κοινωνικό αλλά και προσωπικό επίπεδο.
Στην Τουρκία του Ερντογάν ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται γεωμετρικά από την άνοδο του ΑΚΡ στην εξουσία και έπειτα. Μόνο μέσα στο 2017, 409 γυναίκες δολοφονήθηκαν από άντρες. Το 2002 ο αριθμός αυτός ήταν 66, ενώ στο πρώτο επτάμηνο του 2009 είχε φτάσει τις 953.
Άλλωστε και ο ίδιος ο Ερντογάν το 2014 από ο βήμα διεθνούς διάσκεψης για τα δικαιώματα των γυναικών, την οποία διοργάνωσε στην Κωνσταντινούπολη καυτηρίασε όσους κάνουν λόγο περί ισότητας ανδρών και γυναικών, υποστηρίζοντας ότι κάτι τέτοιο αντιβαίνει τους νόμους της φύσης και υποκρύπτει κομμουνιστικές τάσεις.
«Δεν είναι δυνατόν να φέρνουμε σε ίση μοίρα τους άνδρες και τις γυναίκες. Αυτό είναι αντίθετο στη φύση γιατί η φύση τους είναι διαφορετική». Προς επίρρωσιν των ισχυρισμών του, ο Ταγίπ Ερντογάν ανέπτυξε σειρά επιχειρημάτων: «Δεν μπορείς να βάλεις έναν άνδρα σε ίση θέση με μια γυναίκα που θηλάζει το παιδί της… Δεν μπορείς να βάλεις τις γυναίκες να κάνουν όλες τις ανδρικές δουλειές, κατά το πρότυπο των κομμουνιστικών καθεστώτων. Αυτό είναι αντίθετο στην εύθραυστη φύση τους».
Το παράδειγμα του Ερντογάν ακολούθησαν πιστά και Υπουργοί της Κυβέρνησης αλλά και λοιποί δημοσιολογούντες στα κρατικά ΜΜΕ. Παραθέτουμε ορισμένες από τις δηλώσεις τους:
«Η γυναίκα δεν πρέπει να χαμογελά σε δημόσιο χώρο». Αναπληρωτής πρωθυπουργός, Μπουλέντ Αρίντς, 28/7/2014
• «Οι έγκυες γυναίκες στο δρόμο είναι αντιαισθητικές». Ομάρ Τουργκούλ Ιναντσέρ, δικηγόρος και παρουσιαστής της εκπομπής «Το δικό μας σύμπαν της Αγάπης» στην δημόσια τηλεόραση, 24/07/2013
• «Τα κορίτσια μπορούν να παντρεύονται και να κάνουν παιδιά από εννέα ετών και τα αγόρια από δώδεκα». Από το επίσημο site της Υπηρεσίας Θρησκευτικών Υποθέσεων (DIYANET), 2/01/2018
• «Τα κορίτσια και τα αγόρια πρέπει να διαχωρίζονται ήδη από το δημοτικό σχολείο». Γραπτή αναφορά του Μπιλάλ Ερντογάν, γιου του Προέδρου, προς το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας, 28/10/2014
• «Εάν υπάρχει η συγκατάθεση της μικρής…» Μπεκίρ Μποζντογκάν, Υπουργός Δικαιοσύνης, υπερασπιστής του νομοσχεδίου που αθωώνει τον βιαστεί εάν παντρευτεί την ανήλικη, 18/11/2016.
Ακόμα ένα χαρακτηριστικό στοιχείο της αντιμετώπισης της γυναίκας στην Τουρκία, ιδιαίτερα κατά τα χρόνια διακυβέρνησης από το ΑΚP, είναι ο διπλασιασμός του ποσοστού ανεργίας των γυναικών (από 7 σε 14%).
Αυτά λοιπόν γίνονται στην Τουρκία του Ερντογάν, τα οποία δεν θα πρέπει με κανένα τρόπο να αποκρύπτονται. Αυτά είναι που σκιαγραφούν την πραγματική εικόνα της τουρκικής κοινωνίας και όχι οι φιέστες της «ΓΑΛΑΖΙΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ» (Τρομάρα τους…)
HAPPENING NOW: Turkish #women vs. Turkish police in İstanbul’s Taksim square || https://t.co/zn3wZwQ2fj pic.twitter.com/lkg20AZwss
— Turkey Purge (@TurkeyPurge) 8 Μαρτίου 2019
