Πώς και γιατί η κεντροδεξιά παράταξη στην Ελλάδα ταυτίζεται με έναν τρίτης διαλογής Βαυαρό φασουλή, που επιστρατεύτηκε ως λύση ανάγκης για τη διαδοχή του Γιούνκερ
Από τον
Γιώργο Χαρβαλιά
Mα πόσο… Γερμανός πρέπει να είσαι για να κόψεις με ψαλίδι τη γραβάτα σου on camera, εις ένδειξιν, τάχα μου, συμπαράστασης για τις μισθολογικές ανισότητες ανδρών – γυναικών; Και πόσο πυροβολημένος για να παροτρύνεις τους «φίλους» σου να κάνουν το ίδιο;
Το είδαμε κι αυτό από τον ανεκδιήγητο Μάνφρεντ Βέμπερ, υποψήφιο για τη θέση του προέδρου της Κομισιόν και επικεφαλής σήμερα του ΕΛΚ στο Ευρωκοινοβούλιο. Ευτυχώς ο δικός μας «Γερμανός» τη γλίτωσε στη στροφή επιστρατεύοντας μία αμήχανη δικαιολογία για τη χρήση της γραβάτας ως εργαλείου άσκησης κυβερνητικής εξουσίας στην εποχή της «κανονικότητας» που ευαγγελίζεται.
Το ζήτημα είναι όμως πώς και γιατί η κεντροδεξιά παράταξη στην Ελλάδα ταυτίζεται με έναν τρίτης διαλογής Βαυαρό φασουλή, που επιστρατεύτηκε ως λύση ανάγκης για τη διαδοχή του Γιούνκερ, αλλά ακόμη και το επιτελείο της Μέρκελ έχει δεύτερες σκέψεις αναφορικά με την προοπτική εκλογής του.
Είναι φίλος της Ελλάδας ο Βέμπερ και τον αγαπάμε; Το αντίθετο θα σας έλεγα, αν κρίνουμε από τις κατά καιρούς δηλώσεις του. «Την πέφτει» στον Τσίπρα με κάθε ευκαιρία, καυτηριάζοντας διαρκώς τη διολίσθηση της χώρας μας από τον «ενάρετο» δρόμο των μνημονιακών μεταρρυθμίσεων που επιβάλλει το δόγμα Σόιμπλε. Αρα δεν είναι αυτός που εφόσον βρεθεί σε ανώτατο ευρωπαϊκό αξίωμα θα μας αφήσει να χαλαρώσουμε τα λουριά.
Οι θέσεις του επίσης στο Μεταναστευτικό, που είναι το κατεξοχήν κρίσιμο πρόβλημα για την πατρίδα μας, είναι απολύτως…γερμανικές. Πολιτική «ανοιχτών θυρών», εφόσον εξυπηρετούνται ανάγκες σε εργατικά χέρια, και… ξεφόρτωμα του περισσεύματος βάσει ποσοστώσεων σε «χρήσιμους ηλίθιους» (βλ. Ισπανοί, Γάλλοι, Τσίπρας κ.λπ.) που δεν τους νοιάζει να γίνει η κοινωνία τους πολύχρωμη κουρελού…
Επομένως, πού ακριβώς ταυτιζόμαστε με αυτόν τον τύπο; Α! Ξέχασα! Στη μανία καταδίωξης με τον Ορμπαν! Να τον πετάξουμε έξω από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα!
Καταρχάς, μάλλον χάρη θα του κάνουν. Θα πάει με τους Πολωνούς και τον Σαλβίνι, που θα εκτινάξουν τις έδρες του ευρωσκεπτικιστικού κινήματος Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας (ENF) στις επερχόμενες ευρωεκλογές, αποδυναμώνοντας σοβαρά το ΕΛΚ. Γι’ αυτό ο ίδιος ο Βέμπερ το ξανασκέφτεται…
Στην πρόσφατη συνάντηση που είχε με τον Ούγγρο το μόνο που τον ένοιαξε ήταν το πανεπιστήμιο του Σόρος! Να δώσει άδεια ο Ορμπαν για να ξανανοίξει. Τι μετανάστες και προσφυγικά ρεύματα; Αποκλειστικός καημός του Γερμανού είναι το CEU («Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης»), το οποίο ίδρυσε ο Σόρος και τον περασμένο Δεκέμβριο ανέστειλε τη λειτουργία του, λόγω νομοθετικών ρυθμίσεων που επέβαλαν οι ουγγρικές Αρχές, κυρίως όμως λόγω της δημόσιας καμπάνιας του Ορμπαν εναντίον του διεθνούς κερδοσκόπου και των ανθρώπων του στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Μέχρι και… χρηματοδότηση εδρών από το κρατίδιο της Βαυαρίας και το πολυτεχνείο του Μονάχου έταξε ο Βέμπερ για να παραμείνει το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα ανοιχτό στη Βουδαπέστη. Και το ερώτημα είναι γιατί τόσο πόνος για ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο; Τι είδους πολυπολιτισμική επιμόρφωση προσφέρει που θέλουν να την επιδοτήσουν οι Γερμανοί;
Σε κάθε περίπτωση, ο Ορμπαν δεν δεσμεύτηκε και δύσκολα θα μπορούσε να το κάνει, αφού έχει βασίσει την πολιτική απήχησή του κατά μεγάλο μέρος στην πολεμική του κατά του Σόρος. Η σχετική καμπάνια θα συνεχιστεί μάλιστα, αυτήν τη φορά βάζοντας στο κάδρο, εκτός από τον Σόρος, όχι τον Γιούνκερ, αλλά έναν άλλο επίδοξο διάδοχό του. Τον Ολλανδό σοσιαλιστή Φρανς Τίμερμανς, που, αν δεν βγουν τα «δεξιά» κουκιά (με την ενδεχόμενη εκδίωξη του Fidesz από το ΕΛΚ), είναι πολύ πιθανόν τελικά να εκλεγεί στην προεδρία της Κομισιόν, αντί για το… γκανιάν Βέμπερ.
Οι σχετικές αποφάσεις που θα κρίνουν ενδεχόμενο διαζύγιο του Ορμπαν από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα θα ληφθούν την ερχόμενη Τετάρτη, στη διάσκεψη των 56 ευρωπαϊκών κομμάτων που το απαρτίζουν. Δεκατρία από αυτά έχουν ήδη ταχθεί υπέρ της αποπομπής του ουγγρικού Fidesz, μεταξύ των οποίων οι Γερμανοί Χριστιανοδημοκράτες και Χριστιανοκοινωνιστές (CDU/CSU) του κυβερνητικού συνασπισμού της Μέρκελ και φυσικά η δική μας… Νέα Δημοκρατία με επιστολή του αρχηγού της.
Είναι επιεικώς ακατανόητο γιατί η ελληνική συντηρητική παράταξη σπεύδει να μπλέξει σε ξένους καβγάδες. Μόνο ως ταύτιση με τις θέσεις του Βέμπερ και των Γερμανών μπορεί να ερμηνευθεί, που ωστόσο μπορεί τελευταία στιγμή να αλλάξουν γνώμη!
Και βέβαια το «ποντάρισμα» στη διαδοχή του Γιούνκερ από τον Βαυαρό είναι επιεικώς επισφαλές, δεδομένου ότι οι επερχόμενες ευρωεκλογές θα αλλάξουν άρδην τις ισορροπίες στην Ευρωβουλή. Μοναδικός λόγος στήριξης του Βέμπερ θα μπορούσε να είναι η κατηγορηματική δέσμευσή του να κόψει τον ευρωπαϊκό δρόμο της Τουρκίας. Αλλά αυτό το τελευταίο βρίσκει αντίθετο ολόκληρο το συστημικό πολιτικό φάσμα της χώρας, συμπεριλαμβανομένης της Νέας Δημοκρατίας. Μόλις προχθές Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ και Ποτάμι καταψήφισαν την πρόταση για διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας, ως αντίθετη προς τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα! Και μετά αναρωτιόμαστε τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε…
