Οι ανθρωπολόγοι θα πρέπει να μελετήσουν με ιδιαίτερη προσοχή τον ελλαδικό χώρο. Κάπου στην αλυσίδα της εξέλιξης του ανθρώπου, για άγνωστη αιτία, παρουσιάζεται στην πατρίδα μας ένα είδος ανθρώπου που έχει μοναδικά χαρακτηριστικά, αρκετά ώστε να μπορεί να αποτελεί ένα ξεχωριστό
κλάδο του ανθρώπινου είδους από μόνο του. Θα πρέπει οι επιστήμονες να μελετήσουν αυτή την διαφοροποίηση που προέκυψε τον τελευταίο αιώνα και αρχίζει να γίνεται εντονότερη τις τελευταίες δεκαετίες. Η αιτία αυτής της μετάλλαξης δεν ξέρουμε αν έγινε από φυσική επιλογή ή από εξωγενή παράγοντα.
Το διαφοροποιημένο ανθρώπινο είδος που απαντάται στην Ελλάδα έχει τα παρακάτω ξεχωριστά χαρακτηριστικά:
Η σπονδυλική του στήλη έχει τέτοια κατασκευή που επιτρέπει στο είδος αυτό να κάνει μεγάλες επικύψεις.
Η γλώσσα του είναι ιδιαιτέρως μεγάλη και οι σιελογόνοι αδένες του παράγουν μεγάλες ποσότητες σάλιου.
Το δέρμα του του προσφέρει ισχυρή προστασία.
Ζει παρασιτικά εις βάρος των υπόλοιπων μελών της κοινωνίας και κατά παράδοξο τρόπο δεν είναι στο περιθώριο.
Έχει σε υψηλή αξιακή θέση την οικογένεια και φροντίζει για το μέλλον των μελών της.
Αναδύεται από αυτό μια παράξενη οσμή που δεν είναι εύκολα αντιληπτή από την όσφρηση των υπόλοιπων ανθρώπων.
Παρατηρείται υψηλή πληθυσμιακή συγκέντρωση αυτού του είδους 200 μέτρα πάνω από την πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα
Και για να αφήσουμε στην άκρη τις “ευγενικές επιστημονικές περιγραφές”, η πιο πάνω αναφορά αφορά αυτό τον συρφετό των πολιτικάντηδων, αυτούς τους οσφυοκάμπτες εντολοδόχους ελληνόφωνους πολιτικούς που με περισσή προθυμία θα σπεύσουν να υποκλιθούν και να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των ξένων δυνάμεων και ποτέ του ελληνικού λαού που υποτίθεται ότι υπηρετούν!
Η γλώσσα τους μόνο για γλύψιμο κάνει που λέει και ένα τραγούδι. Γλύψιμο σε όλα τα εγχώρια και διεθνή οικονομικά και επιχειρηματικά κατεστημένα που τόσα χρόνια μαζί τους γλεντούσαν εις βάρος του κορόιδου, αν και πολλές φορές συμμέτοχου, λαού.
Ζώντας σε ένα ψεύτικο γυάλινο κόσμο, περιτριγυρισμένοι όλα αυτά τα χρόνια από κόλακες, έχουν πλήρη αναισθησία στα δραματικά προβλήματα που βιώνει σήμερα ο κόσμος. Τους βρίζουν, τους φτύνουν μέχρι και τους χτυπάνε και όμως δεν μπορούν και κυρίως δεν θέλουν να αντιληφθούν την πραγματικότητα. Αφού οι ίδιοι και τα μέλη των οικογενειών τους που πάντα φροντίζουν για την εξασφάλιση τους μέσω ενός διορισμού, μίας παραχώρησης δημοσίου έργου, μιας ευνοϊκής μεταχείρισης από τις τράπεζες και την δικαιοσύνη περνάνε ζωή χαρισάμενη. Τα βάσανα της ζωής, η ανεργία, η φτώχεια, η αδικία, η ανασφάλεια, η εγκληματικότητα, η εκμετάλλευση από τους εργοδότες είναι παντελώς άγνωστα για αυτούς τους κατ΄ουσία ανεπάγγελτους, χωρίς κανένα πραγματικό ένσημο αλλά δυστυχώς για εμάς επαγγελματίες πολιτικούς.
Βρωμάνε από μακριά. Την παράξενη, ενοχλητική οσμή των σκανδάλων, των υπεξαιρέσεων, των μιζών που αν και όλοι κάτι είχαν ακούσει για αυτά κανείς δεν ενοχλούνταν αφού έτρωγε απο τα ψίχουλα που έριχναν οι “μεγάλοι” από το τραπέζι για τους “μικρούς”. Τώρα όμως που το “πάρτι” τέλειωσε η μυρωδιά αυτή των σκανδάλων δεν γίνεται να μείνει κρυφή. Αποκαλύπτεται και μαζί έρχεται για κάποιους, τους πιο αφελείς και ανόητους από αυτούς, που το σύστημα δεν τους έχει πλέον ανάγκη, η ώρα μιας λέξης που τους προκαλούσε αλλεργία. Η ώρα της ευθύνης των πράξεων τους.
Αν θέλει ο ελληνικός λαός να επιβιώσει θα πρέπει να εξαφανίσει μια και για πάντα αυτή την “μετάλλαξη του ανθρώπινου είδους”. Παραλλάσοντας αυτό που είχε πει ο Αμερικάνος διπλωμάτης Τζορτζ Χόρτον κατά την μικρασιατική καταστροφή «Είναι απίστευτο, θα έλεγα αδύνατο, μέχρι που μπορούν να φτάσουν οι Έλληνες πολιτικοί, προκειμένου να διατηρήσουν το κόμμα τους στην εξουσία έστω και μια εβδομάδα παραπάνω: μπορούν να θυσιάσουν την πατρίδα τους…..», θα πρέπει εμείς οι Έλληνες να “θυσιάσουμε” αυτούς για να διατηρήσουμε την πατρίδα μας.
