Λιθοβολισμό και μαστίγωμα μέχρι θανάτου προβλέπει ο νέος νόμος του Σουλτάνου του Μπρουνέι για τους ομοφυλόφιλους, με ημερομηνία έναρξης την 3η Απριλίου 2019. Στο Σουλτανάτο του…
Μπρουνέι εφαρμόζεται ήδη η σαρία που επιβάλλει τον ακρωτηριασμό ως τιμωρία για την κλοπή.
Περιέργως δεν υπήρξε καμία αντίδραση από την πλευρά του ευαίσθητου για τα ανθρώπινα
δικαιώματα ΟΗΕ, μέλος του οποίου είναι το Σουλτανάτο του Μπρουνέι, πολύ δε περισσότερο καμία κύρωση κατά του Σουλτανάτου. Ούτε από την πλευρά των λαλίστατων οργανώσεων για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπήρξε αντίδραση, με μόνη εξαίρεση τη “Διεθνή Αμνηστία” η οποία καλεί την διεθνή κοινότητα “να καταδικάσει επειγόντως την κίνηση του Μπρουνέι”.
Όμως, είναι μία και ενιαία η “διεθνής κοινότητα”; Περιλαμβάνονται σ΄ αυτήν και τα μουσουλμανικά κράτη; Περιλαμβάνονται και οι μουσουλμανικές κοινότητες που ζουν σε χώρες του Δυτικού Κόσμου;
Υπήρξε ποτέ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ διαμαρτυρία επίσημου ισλαμικού φορέα για τις φρικαλεότητες, δια νόμου, των κυβερνήσεων των ισλαμικών κρατών; Διαβάσαμε ποτέ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ανακοίνωση για την βάναυση καταπάτηση των δικαιωμάτων των γυναικών, των παιδιών και των μειονοτήτων πάσης φύσεως συμπεριλαμβανομένων των ομοφυλοφίλων; Όχι βέβαια! Γιατί; Διότι είτε σιωπηρά είτε απροκάλυπτα τις επιδοκιμάζουν. Διότι η πλειονότητα των μουσουλμάνων, ακόμα και αυτών που ζουν στην Ευρώπη, θα ήθελαν η σαρία να είναι το νομικό σύστημα που να ισχύει όχι μόνο στις κοινότητές τους αλλά στο σύνολο των πολιτών. Ο σουλτάνος του Μπρουνέι εφαρμόζει αυτό που οι μουσουλμάνοι θα ήθελαν να εφαρμόζεται παντού στον κόσμο.
Μήπως διαμαρτυρήθηκαν οι επαγγελματίες αλληλέγγυοι των διαφόρων “παρατηρητηρίων”; Άχνα δεν έβγαλαν. Ενώ για μια δήλωση του Αμβρόσιου “σηκώνουν τον κόσμο στο πόδι” (και καλά κάνουν) για την ισλαμική βαρβαρότητα, που δεν περιορίζεται σε δηλώσεις, καταπίνουν τη γλώσσα τους. Μάλλον δεν είναι εποχές να διακινδυνεύσουν τις μπίζνες με τον Σόρος και με τα διεθνή κέντρα που, με το πρόσχημα της ανοιχτής κοινωνίας, προωθούν τον εξισλαμισμό της Ευρώπης. Ευαισθησία για τα γραφικά “δικά μας” σταγονίδια θρησκευτικής βαρβαρότητας, αναισθησία (ή μήπως εθελοτυφλία) για το τσουνάμι των άλλων, σύντροφοι;
Ίσως θα πρέπει να ακούσουμε καλύτερα το μήνυμα του σουλτάνου του Μπρουνέι, που “δεν περιμένει από τους άλλους ανθρώπους να αποδεχθούν και να συμφωνήσουν με αυτό, αλλά θα του αρκούσε να σέβονται το έθνος με τον ίδιο τρόπο που τους σέβεται».
Μακριά κι αγαπημένοι, δηλαδή. Η φενάκη της ενσωμάτωσης ενός συστήματος αξιών απολύτως ασύμβατου με τον δυτικό πολιτισμό αποκαλύπτεται πλέον, πέρα από κάθε αμφιβολία. Κι εμείς, λοιπόν, δεν περιμένουμε από τους μουσουλμάνους να σεβαστούν τις κατακτήσεις του Διαφωτισμού, αλλά μας αρκεί να σέβονται τα έθνη που τους φιλοξενούν. Αν δεν τα σέβονται, και όχι μόνο δεν φρίττουν από τις ισλαμικές φρικαλεότητες, αλλά επιδιώκουν την εφαρμογή τους, υπάρχουν πολλές ισλαμικές χώρες στον κόσμο για να τους υποδεχθούν. Το σουλτανάτο του Μπρουνέι, η Σαουδική Αραβία, το Ιράν, οσονούπω και η Τουρκία είναι κάποιες από αυτές. Η Ελλάδα δεν είναι. Ούτε η Ευρώπη.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ
