Του Σάββα Καλεντερίδη
Παρακολουθώ τις εξελίξεις, τους σχεδιασμούς και τις δηλώσεις Τούρκων επισήμων, κυβερνητικών, πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων τα τελευταία τριάντα χρόνια σε επαγγελματικό επίπεδο.
Ορισμένες φορές η αντιπολίτευση εκφράζει αντιπολιτευτικό λόγο, όπως για παράδειγμα στην πολιτική που άσκησε ο Ερντογάν στη Συρία απέναντι του Άσαντ, όμως για θέματα που καθορίζονται με εθνικό σχέδιο, το οποίο υποστηρίζεται με ανάλογα σχέδια των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, δεν υπάρχει παραφωνία.
Όλοι, με τις δηλώσεις τους, στηρίζουν τους εθνικούς στόχους που καθορίζονται στο πλαίσιο του στρατηγικού σχεδιασμού.
Μάλιστα, για την περίπτωση που βρεθεί κάποιος να παρεκκλίνει, υπάρχει η «Ερυθρά Βίβλος», ή αλλιώς το «μυστικό σύνταγμα» της Τουρκίας, το οποίο ονομάζεται «Πρωτόκολλο Πολιτικής Εθνικής Ασφάλειας» (Milli Güvenlik Siyaset Belgesi).
Προετοιμάζεται από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας και σ’ αυτό καταγράφονται οι εξωτερικές και εσωτερικές απειλές της Τουρκίας. Το πρωτόκολλο αυτό εκδίδεται σε ένα αντίτυπο και ανανεώνεται ανά δεκαετία ή πενταετία, αναλόγως των εξελίξεων. Γνώση του πρωτοκόλλου λαμβάνουν ενυπογράφως τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου και τα μέλη του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας κάθε φορά που αναλαμβάνουν καθήκοντα, δηλώνοντας με την υπογραφή τους ότι δεν θα προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια ή δήλωση που θα είναι αντίθετη με το όσα αναφέρονται σ’ αυτό.
Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας εκδίδει επίσης και το «Έγγραφο Υλοποίησης Στρατηγικής» (Strateji Belgesi), με το οποίο καθορίζονται οι αρχές υλοποίησης της Πολιτικής Εθνικής Ασφάλειας που περιγράφεται στο πρωτόκολλο, το «μυστικό σύνταγμα», δηλαδή με ποιον τρόπο και ποια μέσα θα αντιμετωπιστούν οι απειλές που περιγράφονται στο Πρωτόκολλο. Παρεμπιπτόντως, ονομάστηκε «μυστικό σύνταγμα» γιατί είναι πιο ισχυρό από το πραγματικό σύνταγμα της χώρας.
Γιατί τα αναφέραμε όλα αυτά;
Για την ενημέρωση των αναγνωστών μας, αλλά κυρίως για αντιληφθούμε ότι οι δηλώσεις των Τούρκων επισήμων –πρόεδρου, υπουργού Εξωτερικών, υπουργού Άμυνας και αρχηγού ΓΕΕΘΑ– για θέματα που αφορούν κυρίως την Κύπρο, το Αιγαίο και τη Θράκη, δεν γίνονται ούτε για πλάκα ούτε τις κάνουν όποτε τους καπνίσει. Προετοιμάζεται το περιεχόμενό τους με προσοχή, και πάντα γίνονται για να αντιμετωπίσουν καταστάσεις, πάντα μέσα στο πλαίσιο του εθνικού τους σχεδιασμού.
Αυτό το αναφέρουμε για δύο κυρίως λόγους. Ο ένας είναι για να μάθουμε επιτέλους να ερμηνεύουμε τις δηλώσεις αλλά και τις ενέργειες των Τούρκων στα ζητήματα που μας αφορούν. Οι δηλώσεις αλλά και οι παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, οι κάθε είδους ασκήσεις, οι δεσμεύσεις περιοχών με ΝΟΤΑΜ και NAVTEX, όλα μα όλα εντάσσονται στον εθνικό τους σχεδιασμό και εξυπηρετούν συγκεκριμένους στόχους και σκοπούς. Άρα, να πάψουν πολιτικοί και δημοσιογράφοι να μιλούν για λόγους «εξαγωγής κρίσης», «εσωτερικής κατανάλωσης» και άλλες τέτοιες ανοησίες. Γιατί όταν δεν λαμβάνεις το μήνυμα που θέλει να σου δώσει ο άλλος, μπορεί να γίνει η παρεξήγηση που μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις…
Ο άλλος λόγος είναι για διδαχτούν και να μάθουν και οι Έλληνες πολιτικοί να κάνουν δηλώσεις. Γιατί αν αναλύσει κανείς τις δηλώσεις των Ελλήνων κυβερνητικών αξιωματούχων, είναι στην κυριολεξία να τραβά τα μαλλιά του, αν φυσικά είναι Έλληνας. Γιατί οι μεν Τούρκοι μπερδεύονται, οι δε άλλοι ξένοι αξιωματούχοι που μας μελετούν, γελάνε μαζί μας.
Όμως εδώ που τα λέμε και οι Έλληνες πολιτικοί έχουν ένα δίκιο κι αυτοί. Πώς να κάνουν σωστές δηλώσεις, όταν δεν υπάρχει εθνική στρατηγική και εθνικός σχεδιασμός που να υποχρεώνει τις κυβερνήσεις και τους πολιτικούς να τον υπηρετούν με πράξεις και δηλώσεις;
Οι μηχανισμοί του Μαξίμου, που καθορίζουν κάθε φορά τη στρατηγική της χώρας (στρατηγική κατ’ όνομα, γιατί πρόκειται για σχεδιασμό στο γόνατο ο οποίος φυσικά δεν είναι εθνικός) δεν μπορούν να παραγάγουν τίποτε περισσότερο από μια «Συμφωνία των Πρεσπών».
Το πρόβλημα είναι συστημικό και δομικό, και έχει πάρει χαρακτήρα εθνικής απειλής από τότε που ανέλαβαν την εξουσία άτομα που δεν πιστεύουν στην έννοια της πατρίδας και του έθνους.
Σε μια περίοδο που οι εξελίξεις στον γεωπολιτικό μας περίγυρο είναι οι θετικότερες των τελευταίων 70 ετών, η Ελλάδα βρίσκεται στη χειρότερη κατάσταση και αντί να επωφεληθεί, έχει βγάλει στο σφυρί την εθνική της πραμάτεια.
Η Μακεδονία ξεπουλήθηκε, γλιτώσαμε στο τσαφ τα ελληνοαλβανικά, και «ψήνεται» το ξεπούλημα στην Κύπρο και το Αιγαίο, όπως έχουν την καλοσύνη να μας προειδοποιήσουν οι κ.κ. Κοτζιάς, Κατρούγκαλος, Τσιρώνης, Δουζίνας και Καματερός…
Συμπέρασμα: αδήριτη ανάγκη να αποκτήσουμε καλά συγκροτημένη εθνική στρατηγική, για να μάθουν στη συνέχεια οι πολιτικοί μας να κάνουν δηλώσεις που υπερασπίζονται τα εθνικά μας συμφέροντα και όχι της Τουρκίας, όπως γίνεται τώρα.
