Για όσους έχουν ακόμη αμφιβολίες για τις επιδιώξεις του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα, αρκεί μετά από περίπου έξι χρόνια να ανακαλέσουμε από την μνήμη μας μια αδιάσειστη απόδειξη για τις προθέσεις τους! Αυτό είναι το ταξίδι του Τσίπρα στην Αμερική το 2013 πριν ακόμη γίνει κυβέρνηση. Τότε ήταν που έλαβε και το χρίσμα του Πρωθυπουργού. Πολύ περιληπτικά θα αναφέρουμε τι συμπεριλάμβανε η επίσκεψή του. Κατ΄αρχήν μίλησε στο ίδρυμα Brookings και εν συνεχεία έκανε συναντήσεις στο ίδρυμα CSIS. Επίσης, σύμφωνα με ανεπίσημες διαρροές, είχε συναντηθεί και με στέλεχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ καθώς και με υψηλόβαθμα στελέχη του ΔΝΤ.
Συγκεκριμένα για το ίδρυμα Brookings θα αναφέρουμε ότι:
1) Πρόεδρος του διοικητικού του συμβουλίου είναι ο Τζον Θόρτον, τ. πρόεδρος της Goldman Sachs,
2) Στο εν λόγω ίδρυμα είχε προσκληθεί και ο ΓΑΠ πριν γίνει πρωθυπουργός,
3) Ο Τζόρτζ Σόρος είναι ένας από τους κύριους χρηματοδότες του.
Για το δεύτερο, το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS) της Ουάσιγκτον, είναι μια σκληροπυρηνική νεοταξική “δεξαμενή σκέψης” που σχεδιάζει την πολιτική που πρόκειται να ασκηθεί από κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμούς. Ένας εκ των σχεδιαστών της πολιτικής του CSIS είναι ο διαβόητος Μπρεζίνσκι, φανατικός αντικομμουνιστής (!) που αυτό από μόνο του σαν γεγονός θα λέγαμε ότι ήταν τουλάχιστον παράδοξο (!) για τον τότε “επαναστάτη Τσίπρα” να συνδιαλλαγεί μαζί τους. Ο Μπρεζίνσκι διετέλεσε σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ επί Τζίμι Κάρτερ, και σύμβουλος του πατέρα Μπους.
Ο Μπρεζίνσκι, σημειώνουμε ότι επισκέφθηκε την Αθήνα μόνο και μόνο για να εγκωμιάσει τον Λ. Λαυρεντιάδη, ο οποίος χρηματοδότησε μια έδρα Μελετών στο CSIS, με αντικείμενο τη Νοτιοανατολική Ευρώπη (sic), η οποία πήρε και το όνομά του! Σημειωτέον ο Λαυρεντιάδης έχει κατηγορηθεί για συνδιαλλαγές με υψηλόβαθμα στελέχη της ΔΕΠΑ (τα οποία έχουν ύποπτες οικονομικές σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ), στην οποία χρωστά 130 εκατ. ευρώ φυσικού αερίου που προμηθεύτηκε για τα Λιπάσματα Καβάλας ELFE και πασχίζει να βρεί φτηνό φυσικό αέριο για να γίνει κερδοφόρα η βιομηχανία του. Το γεγονός αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω.
Επανερχόμαστε στον Μπρεζίνσκι που ανήκει στην ίδια σχολή με τον Κίσινγκερ, ο οποίος είναι και αυτός μέλος της διοίκησης του νεοσυντηρητικού ιδρύματος CSIS. Και τώρα ερχόμαστε σε μια από τις κύριες επιδιώξεις που είχε ανέκαθεν το ίδρυμα, η οποία είναι:
