Στὴν ἀρχὴ γέλασα…
Γέλασα πολύ…
Μετὰ θυμήθηκα…
Καὶ λίγο ἀργότερα συνειδητοποίησα πὼς αὐτὰ τὰ γομάρια-τομάρια-ὑπανθρωπάρια στήνουν κ@λο γιὰ νὰ κάθεται ὁ Μπενοβούβαλος σήμερα στὴν πολυθρόνα του καὶ νὰ μᾶς κυττᾶ ὑπεροπτικῶς!
Νὰ προσκυνοῦν κάποιον, ἠλίθιον σκέτο, ἄν τέ, νὰ τὸ ἀνεκτῶς. Ἠλίθιοι αὐτοί, ἠλίθιον τὸ εἴδωλόν τους…
Ἀλλά τόν Μπένυ; Τόν Μπένυ;
Ἔλεος πιά…
Καλὰ μᾶς κάνουν λοιπόν…
Ἔτσι, νὰ μᾶς πατοῦν κάτω, σὰν σκουλήκια, πρὸ κειμένου νὰ μάθουμε πὼς τὰ σκουλήκια πρέπει νὰ παραμείνουν στὸ χῶμα καὶ νὰ ἀφήσουν τὸν δρόμο ἀνοικτὸ γιὰ νὰ πορευθῇ ἐλεύθερα ἡ Ἀνθρωπότης.
Φιλονόη.
