“Εκκλησία ” είναι το σύνολο των “ψυχών’ , που δέχονται την “έκκληση” του θεού, να ακολουθήσουν την εν Χριστώ ζωή και δημιουργούν μία Εν,Χριστώ κοινωνία .
Μέσα στην Εκκλησία είναι ευπρόσδεκτοι οι πάντες ανεξάρτητα από το παρελθόν τους .Ακολουθώντας την ασκητική ζωή και όχι απλά μια “ηθικολογία” βιώνουν σταδιακά μια εσωτερική αλλαγή , ψυχοπνευματικά θεραπευτική και λυτρωτική .
Τι γίνεται όμως σήμερα ;
Ακούω συχνά τώρα τελευταία την γνώμη του “κόσμου ” για τον κλήρο .Ομολογώ πως είναι συντριπτικά κατά του κλήρου και για πολλούς αποτελεί τον λόγο που δεν “πατάνε’ στον Ναό και έτσι αρνούνται την “Έκκληση ” στην Εκκλησία.
Το πρώτο και “ρηχό’ συμπέρασμα που μπορεί να βγάλει κανείς είναι ” οι άνθρωποι φταίνε …”
Απαλλάσσοντας τους ιερωμένους από την ευθύνη της απομάκρυνσης του κόσμου από την Εκκλησία.
Οι Εκκλησίες είναι γεμάτες παππούδες και γιαγιάδες ,λιγοστές οικογένειες και ελάχιστους νέους και νέες και ειδικά νέες οικογένειες ,που πάνε μόνο για να “κοινωνήσουν” τα μικρά παιδιά σαν υποχρέωση.. .
Αυτή είναι η εικόνα νομίζω που υπάρχει στους περισσότερους ναούς . Αλλά και στην κοινωνία γενικότερα
Άρα στην “Έκκληση” του θεού ο άνθρωπος δεν απαντά γιατί δεν αισθάνεται ότι θα βρεί αυτό το “κάτι” που του λείπει .
« όταν θα πληθύνει η κακία, θα ψυχρανθεί η αγάπη » ( Ματθ. 24: 12 ) .
Αλλά ποιών κακία πληθύνει και ψυχράθηκε η Αγάπη ;
Πόσες και πόσες ιστορίες έχουμε ακούσει για “ταρίφες” σε γάμους ,βαπτίσεις ,τιμοκατάλογοι κανονικοί .
Όσο και να θες να πάρεις το μέρος τους ,τα επιχειρήματα των συνανθρώπων σου, που “ένιωσαν” να μιλούν με ‘πωλητή” και έκαναν διαπραγμάτευση κανονική ,με αντικείμενο ένα “Ιερό Μυστήριο”.
Ακολουθώντας βέβαια την συνολική ‘εμπορευματοποίηση” που υπάρχει μέσα στην Εκκλησία.
Η πνευματική αξία του “Ιερού Μυστήριου” στην ζωή ενός Χριστιανού είναι ανεκτίμητη και η συμμετοχή σε αυτά είναι προϋπόθεση για την υγεία και σωτηρία της ψυχής μας .Πόσο ευτελίζεται κάτι Ιερό όταν μπαίνει “ταρίφα” και χάνει την ουσία .
Αντί να μας δώσει ο Ιερέας να καταλάβουμε την “Αξία ” του και να μας διδάξει ,να μας διαφωτίσει επί’ τη ευκαιρία ,ο ίδιος το υποβιβάζει .
Την τρομακτική αξία του βαπτίσματος ,χρίσματος,την ιερότητα του γάμου και την αμέτρητη άπειρη αξία των μυστηρίων που μας ενώνουν με τον ΘΕΟ.
Επειδή όμως “όλα τα δάχτυλα δεν είναι ίδια” υπάρχουν και εξαιρέσεις και εγώ προσωπικά θα ήθελα να κάνω λάθος ,αλλά το αποτέλεσμα της αποχής του κόσμου αποδεικνύει του λόγου το αληθές .
Γιατί σε “γέροντες ” όπως ο Παίσιος ή ο Πορφύριος αλλά και σήμερα Εκκλησίες και μονές που έχουν συγκεκριμένους γέροντες και γερόντισσες είναι γεμάτες κόσμο ;
Γιατί η Αγάπη είναι κάτι που το διαισθάνεται κάποιος από μακριά .Δεν χρειάζεται να σου το αποδείξει ούτε με λουλούδια ούτε με σοκολατάκια ,δεν είναι υλική αλλά “πνευματική ” και υπάρχει στο αέρα σαν “πνεύμα” .
Εμείς οι άνθρωποι διψάμε για την πραγματική αγάπη της καρδιάς ,θέλουμε να την νοιώσουμε ,να την διδαχθούμε ,να την βιώσουμε .Την αισθανόμαστε απο μακριά σε ανθρώπους ,ψυχές που την έχουν “αναβλύζει” σαν Άγιο μύρο απο μέσα τους και μας την χαρίζουν ανιδιοτελώς χωρίς ανταλλάγματα .
Αυτούς τους “κληρικούς ” έχουμε ανάγκη και όχι τους “εμπόρους ” των Ιερών Μυστηρίων .
Αλλά δυστυχώς Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός προείπε :
«Οἱ κληρικοὶ θὰ γίνουν οἱ χειρότεροι καὶ ἀσεβέστεροι τῶν ὅλων»
Αυτός όμως είναι ένας λόγος παραπάνω για να αγωνιστούμε και δεν αποτελεί δικαιολογία .Όταν θέλεις να βρεις κάπου απεγνωσμένα την Αγάπη ,απλά να ξέρεις ότι ο Θεός είναι παντού ,απλά πρέπει να θέλεις να τον βρεις.
“Αιτείτε, και δοθήσεται υμίν· ζητείτε, και ευρήσετε· κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν. πάς γάρ ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τώ κρούοντι ανοιγήσεται.” (Ματθ. 7, 7-8 ),
Καλό Αγώνα
“Αγρυπνείτε και εργάζεσθε τα έργα του φωτός”
