Μαχόμενος Ορθόδοξος Έλληνας : "Παιδιά ", οι ποιμένες μας..

«Aμήν λέγω υμίν· εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών» (Ματ». 18:3)

Τι έχουν τα παιδιά ; τι είχαμε εμείς σαν παιδιά ; τι γίνεται αυτή την στιγμή ; Γίνεται ένας “πόλεμος” να χάσουν όσο πιο γρήγορα τα παιδιά τα “πλεονεκτήματα ” τους ;

Έχουν τρία πλεονεκτήματα: την πίστη, και την υπακοή στους “γονείς” ,τους βλέπουν στα μάτια ,στηρίζονται σε αυτούς και συγχωρούν τα πάντα ,δεν έχουν “μνησικακία ” έχουν τον

ορισμό της ΑΓΑΠΗΣ στην καρδιά . Ένα παιδί δεν χρειάζεται να σου μιλήσει για να καταλάβεις πόσο σε αγαπάει ,πριν το καταστρέψεις .

Αντί να αναγνωρίσουμε την ΑΓΑΠΗ ,κάνουμε στην ουσία “έγκλημα ” οδηγώντας “ψυχές ” που ήρθαν μέσα στο “φως” να μας σώσουν και είναι πραγματικά ” Εν Χριστώ”, να οδηγούνται στο ‘σκότος” της δικής μας ζωής .

Εμείς όμως αντί να “ανταποδώσουμε ” αυτή την αγάπη ,τι κάνουμε ;
“Εκδιώκομαι” την ΑΓΑΠΗ από την ζωή μας και την “ξηλώνουμε” από τις καρδιές των ίδιων των παιδιών μας .

Εκμεταλλεύομαστε τα παιδιά ,όχι μόνο τα δικά μας ,άλλα όλα και τα “δηλητηριάζουμε ‘ με τα δηλητήρια του “κόσμου ” τα πάθη μας

Ο “κόσμος” και οι γονείς που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι και δηλητηριασμένοι από το δηλητήριο του “κόσμου ” θέλουν να κάνουν τα παιδιά δική τους “καθ’ομοίωσην” …

Πως γίνεται αυτό ;

Μην αναρωτιέσαι
που είδε το παιδί , την “λαιμαργία” και έγινε παχύσαρκο και τώρα το κατηγορείς και από πάνω ,όταν το “μπούκωνες ” ικανοποιώντας τον ‘εγωισμό ‘ σου ..που είδε την “φιλαυτία” και κοροϊδεύει τους άσχημους ,φτωχούς συμμαθητές του και το έχεις κάνει να “βάφεται” σαν κλόουν ..
που είδε την “φιλαργυρία ” και όχι μόνο δεν δίνει ελεημοσύνη ,αλλά κατακρίνει τους “ζητιάνους” ,όταν εν έχεις ‘περίσσευμα ” δεν δείχνεις την ευγνωμοσύνη …
που είδε την “περηφάνια” την “υπεροψία” και έγινε καταθλιπτικό όταν δεν βγαίνει “Πρώτο ‘”. όταν μόνο με το βλέμμα σου του δείχνεις την “απέχθεια” σου για την ήττα του..
που είδε τον θυμό που κουβαλάει συνεχώς.

Σε είδε όταν δεν το έβλεπες….

κάναμε τα παιδιά μας ,άλλα και όλα τα παιδιά του κόσμου σαν τα ‘μούτρα” μας ..

Υπάρχει λύση ; ΤΑΠΕΙΝΑ θα σας πω πως υπάρχει και βρίσκεται ,μπροστά σε κάθε εικόνισμα του Χριστού ,της Παναγίας και των Αγίων του Θεού .

Πρέπει όμως να πέσεις στα γόνατα , γιατί η “λύση ” βρίσκεται χαμηλά δεν φαίνεται από “ψηλά” ,να την ζητήσεις όπως ζητούσες από τον “μπαμπά ” ή την “μαμά” οτιδήποτε .Εκείνοι αν ήταν για “το καλό” σου ποτέ δεν σου χάλαγαν χατήρι

.Ίσως και κάποιες φορές για να τους δείξεις πόσο τους χρειαζόσουν έβαζες τα “κλάματα ” και έκλαιγε πραγματικά η “καρδιά” σου .
Τα παιδιά κλαίνε και χαίρονται πραγματικά απο την “καρδιά” και όχι από το “μυαλό” και εμείς το ξεχάσαμε ..

Τα παιδιά μας απλώνουν το χέρι ,για να βαδίσουμε μαζί τον δρόμο του “Θεού” στο “φως” και εμείς τα τραβάμε με την βία στο “σκοτάδι ” . .

” Εισέλθετε δια της στενής πύλης διότι πλατεία είναι η πύλη, και ευρύχωρος η οδός η φέρουσα εις την απώλειαν…”
Μάλλον πρέπει να γίνεις “μικρός” για να μπεις…