Συνηθίζουμε να τον “αποθεώνουμε” ως “σκληρό διαπραγματευτή”. Ωστόσο η αλήθεια είναι ότι ο Ταγίπ Ερντογάν κινδυνεύει να γίνει ο πιο …μοναχικός ηγέτης του πλανήτη. Κι αυτό δεν το λες επιτυχία.
Όπως γράφει ο Burak Bekdil στο Gatestone, ο Ερντογάν δέχτηκε συγχαρητήρια για το εκλογικό αποτέλεσμα της 31ης Μαρτίου από ελάχιστους ηγέτες. Κι αυτό γιατί έχει κατορθώσει να ΄χει από κακές έως άθλιες σχέσεις με τους περισσότερους.
Πρώτα απ΄ όλα έχει την κόντρα διαρκείας με τις ΗΠΑ. Οι S-400 και τα F-35 είναι η αφορμή.
“Μα έχει πολύ καλή σχέση με τη Ρωσία”, είναι ο αντίλογος. Ο Burak Bekdil σημειώνει ότι μπορεί Μόσχα και Άγκυρα να ζουν το “μήνα του μέλιτος” ,ωστόσο η σχέση τους αποτελεί μια τακτική κι όχι στρατηγική συμμαχία, η οποία μπορεί πολύ εύκολα να τιναχθεί στον αέρα.
Με την Κίνα οι σχέσεις έχουν να κάνουν μόνο με την οικονομία. Το Πεκίνο αντιμετωπίζει την Τουρκία ως οικονομικό εταίρο. Η επιμονή του Ερντογάν να παριστάνει τον προστάτη των Ουιγούρων στην Κίνα, έχει “παγώσει” το Πεκίνο που τον Φεβρουάριο έκλεισε το προξενείο του στη Σμύρνη.
Με τη Γαλλία το καθεστώς Ερντογάν βρίσκεται στα χαρακώματα, μετά από την απόφαση που πήρε το Παρίσι για την Γενοκτονία των Αρμενίων.
Ακόμη και το άνοιγμα του Ερντογάν στην Αφρική δεν του βγαίνει. Στο Σουδάν και στη Λιβύη η Τουρκία χάνει πόντους και τα σχέδιά της δεν προχωρούν όπως ήθελε.
Στην πραγματικότητα όπως γράφει ο Burak Bekdil, οι μόνοι φίλοι που έχουν απομείνει στον Ερντογάν είναι ο εμίρης του Κατάρ και ο Μαδούρο της Βενεζουέλας. Κανένας από τους δύο δεν μπορεί να του φανεί ιδιαίτερα χρήσιμος αυτή τη περίοδο.
