Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ
Πέρασαν εκατό χρόνια από τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και την σταδιακή εξόντωση και εκδίωξη των γηγενών πληθυσμών από την Μικρά Ασία. Η λέξεις Ρωμιός και Αρμένιος αποτελούν ακόμα και σήμερα ύβρη στην Τουρκία.
Στις 24 Απριλίου συμπληρώθηκαν 104 χρόνια από τη Γενοκτονία των Αρμενίων την οποία αναγνωρίζει , χάρη στην σθεναρή επιμονή της Αρμενίας σχεδόν όλος ο κόσμος, αλλά αρνούνται επίμονα οι Τούρκοι. Πολλοί μάλιστα δήθεν ιστορικοί διαστρεβλώνουν τα γεγονότα και ισχυρίζονται ότι οι Αρμένιοι έσφαξαν τους Τούρκους…
Παρά την επίσημη άρνηση της Γενοκτονίας ορισμένοι διανοούμενοι καλούν την ηγεσία να προβεί στην αναγνώριση όχι μόνο της Γενοκτονίας των Αρμενίων, αλλά και των Ελλήνων και των Ασσυρίων. Ενδεικτικά ο Τζενγκίζ Ακτάρ υποστηρίζει ότι αυτή “η κακία κατά την ίδρυση της Δημοκρατίας” ευθύνεται για την σημερινή θλιβερή εικόνα της χώρας. Κατά την άποψη του ένα σύστημα που εδραιώθηκε στον αφανισμό των μη Μουσουλμανικών πληθυσμών δεν μπορεί να είναι υγιές.
Οι μη Μουσουλμάνοι δεν θεωρήθηκαν πολίτες της νεοσύστατης Δημοκρατίας , όπως ακριβώς συμβαίνει με τους Κούρδους σήμερα.
Καλλιεργήθηκε στον λαό η κουλτούρα της λεηλασίας , της αρπαγής και του σφετερισμού των αλλόθρησκων και αλλογενών πολιτών. Η νοοτροπία αυτή συνεχίζεται και σήμερα έναντι των Κούρδων και των Αλεβήδων που είναι Μουσουλμάνοι πολίτες, αλλά και εναντίον των φερόμενων ως οπαδών του Γκιουλέν… Μια κοινωνία που έχει γαλουχηθεί με αυτό τον τρόπο εδώ και εκατό χρόνια είναι μια άρρωστη κοινωνία.
Όταν η ιδεολογία ενός συστήματος στηρίζεται στις απειλές, στα λιντσαρίσματα, στις λεηλασίες αναπόφευκτα θα οδηγηθεί στην καταστροφή. Και αυτή σίγουρα θα προκύψει από το εσωτερικό και όχι από ξένες επεμβάσεις.
Πρόσφατο θύμα αυτής της νοοτροπίας ο νικητής των δημοτικών εκλογών στην Κωνσταντινούπολη , Εκρέμ Ιμάμογλου, ο οποίος κατηγορήθηκε από τους αντιπάλους του ότι είναι Ρωμιός του Πόντου, επειδή κατάγεται από την Τραπεζούντα. Οι κατηγορίες αυτές προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις και σχόλια. Δημοσιεύτηκαν άρθρα για τους Χριστιανούς Τραπεζούντιους που παρέμειναν στον Πόντο και θεωρήθηκαν Τούρκοι. Για πρώτη φορά δηλαδή αποκαλύφθηκε η ελληνική ταυτότητα εξισλαμισμένων κατοίκων του Πόντου. Το σοβαρό θέμα των Κρυπτοχριστιανών βγήκε στην επιφάνεια με άγνωστες μελλοντικά συνέπειες….
Ο Μουσταφά Καρά σε άρθρο του αναφέρει ότι πολλά χωριά στην Τραπεζούντα αποκαλούνται ακόμα και σήμερα με την ελληνική τους ονομασία. Οι εξισλαμισμένοι Πόντιοι καταγράφονται στα επίσημα έγγραφα ως Μουσουλμάνοι που η μητρική τους γλώσσα είναι τα ρωμέικα. Σύντομα πρόκειται να εκδοθεί ένα λεξικό ρωμέικων – τουρκικών που έχει σαν στόχο την διάσωση της ποντιακής γλώσσας που τείνει να εξαφανιστεί στον Πόντο. Συντάκτης του λεξικού είναι ο Βαχίτ Τουρσούν που εργάζεται περίπου 20 χρόνια για να μαζέψει όλο το υλικό του, με στόχο να μη χαθεί αυτός ο πλούτος.
Στο άρθρο του Καρά περιλαμβάνεται και μια συνέντευξη του Apolas Lerimi του τραγουδιστή ποντιακών τραγουδιών . Ο τραγουδιστής μετά το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο Καλαντάρ, κυκλοφόρησε και ένα δεύτερο το Αγαπώ σε.
Οι άνθρωποι αυτοί εγγόνια και δισέγγονα των αφανισμένων προσπαθούν με νύχια και με δόντια να διατηρήσουν την λαλιά τους, τις παραδόσεις , τα ήθη και τα έθιμα τους. Οι ρίζες είναι βαθιές και όσο κι αν προσπαθούν να τις κόψουν αυτές ξαναβγάζουν βλαστούς.
Μακάρι το αθηνοκεντρικό κράτος να δει , να αφουγκραστεί τον καημό , την δύναμη και τον παλμό αυτών των ξεχασμένων Ελλήνων και να τους αγκαλιάσει ως οφείλει να κάνει η μητέρα πατρίδα…
