“εργασία μη αμειβόμενη δουλεία είναι”
Μειώσεις μισθών, συντάξεων και κόψιμο επιδομάτων. Φορολογία, χαράτσια. Κυνήγι της κατοχής,
όποια κι αν είναι αυτή-σπίτια, γη, αυτοκίνητα-. Όλα αυτά με την εκ παραλλήλου πρωτοφανή αύξηση της αξίας των αγαθών. Και μέσα στα αγαθά φυσικά το πετρέλαιο με το πρόσχημα την πάταξης της λαθρεμπορίας. Σ’ όλα έχουν και κάποιο πρόσχημα.
Μην θαρρείτε πως το πλιάτσικο σταματάει εδώ. Μας προϊδεάζουν από τώρα με μισόλογα για το τι θα επέλθει τον Μάρτιο. Και φυσικά δεν θα βγούνε τα ποσά και πάλι νέα μέτρα και πάλι νέα μέτρα. Και πάλι νέες αυξήσεις με πρώτο προορισμό την ενέργεια. Όποια κι αν είναι με όποιο πρόσωπο κι αν έχει. Ήδη ο πληθωρισμός έπεσε στο 0.8%! Θαύμα! Και αν η πραγματική ανεργία που θα πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερη του επίσημου 27% ξεπεράσει το 50%( και θα γίνει νάστε βέβαιοι γι αυτό) ο πληθωρισμός θα αρχίσει να κατεβαίνει αρνητικά. Όπου ανεργία συμπεριλαμβάνεται και η μη καταβολή των δεδουλευμένων για πάνω από τρεις μήνες. Εργασία μη αμειβομένη δουλεία είναι. Λάθος;
Τελικά άρχισε να ξεκαθαρίζει το τοπίο σε όλο του το μεγαλείο. Μια πρωτοφανής αγυρτεία σε βάρος του λαού από ανθρώπους που αφού παρουσίασαν τα οικονομικά επιτεύγματά τους με την υπερχρέωση χωρίς την αντίστοιχη ανάπτυξη τώρα ζητούν την έγκρισή σου για να σου πάρουν τα πάντα. Θα σε ξαλαφρώσουν από όλα σου τα περιουσιακά στοιχεία που φέρνεις και φυσικά μέσω της τεχνολογίας όλα σου τα πνευματικά.
Δηλαδή θα μείνουμε τελικά όπως μας έφερε στον κόσμο η μητέρα μας. Μόνο που το κλάμα μας θα είναι προγραμματισμένο όπως και η τροφή μας σε ποσότητα, ποιότητα και χρονική τοποθέτηση. Μια μάζα ανθρώπων που να επιβιώνει οριακά πάνω σε μια κόψη. Το κακό καλύτερο του χειρότερου.
Και γιατί όλα αυτά; Για ποιον λόγο;
Νομίζω πως η Γερμανία στα σχέδιά της για μια ηγεμονευμένη από αυτήν Ενωμένη Ευρώπη βλέπει τον νότο, την Μεσόγειο σαν το Μαϊάμι της Αμερικής. Και όλα πρέπει να ξεκινήσουν από την αρχή. Θυμηθείτε το Ρίο στην Βραζιλία. Τα λεφτά και η τενεκεδούπολις. Και τα πετρέλαια και τα αέρια και οι χρυσοί και ότι άλλο, έχουν τον χρόνο τους και τον… Γερμανό τους.
Γνωστή και διδακτική η ιστορία με τον χότζα που έβαλε στο δωμάτιο που ζούσαν όλα τα ζώα του σπιτιού… Ακριβώς μια από τα ίδια. Έχετε λαμπρή ιστορία, φιλοσοφία, μνημεία. Μείνετε εκεί… παίξτε το folklore, ethnic για νάχει χρώμα το πράγμα.
Όταν κάποτε έγραψα ένα άρθρο “Η Ελλάδα πεθαίνει. Πεθαίνουμε σαν λαός”. Ακριβώς αυτό εννούσα. Την αλλοτρίωση της χώρας και των κατοίκων της και ύστερα ο επανασχεδιασμός της πάνω στα δικά τους πρότυπα που ποτέ δεν αποποιούνται. Εδώ στην Ελλάδα έχουμε για κάθε πράξη και μια παροιμία. Εδώ ταιριάζει “ο λύκος την τρίχα του αλλάζει όχι την πέτσα του”.
Αλλά να τους πω ότι το ίδιο ισχύει και πιο επαυξημένο με μας. Κι όποιος το αγνοεί κακό του κεφαλιού του. Ίσως για μας να είναι μια νέα ευκαιρία για παραγωγή ηρώων, γιατί από Εφιάλτες πήξαμε.
