Εφιαλτική άνοδος της ανεργίας στο 28% προβλέπεται για την Ελλάδα σύμφωνα με μελέτη της εταιρείας οικονομικών ελεγκτών Ernst&Young. Η μελέτη προβλέπει νέα μείωση του ΑΕΠ της χώρας έως και 4,3%, με την ανάπτυξη να επιστρέφει το 2015.
Τέτοια νούμερα δεν είχαμε ούτε στην Κατοχή!Και που οφείλεται αυτό; Μα φυσικά στην ακολουθούμενη πολιτική ΄όπως παραδέχεται και το ίδιο το ΔΝΤ.
Το ΔΝΤ βρέθηκε στο επίκεντρο σκληρής κριτικής τον Οκτώβριο όταν παραδέχτηκε ότι τα προγράμματα λιτότητας που πρότεινε, όταν είχε ξεσπάσει η οικονομική, κρίση αποδείχτηκαν περισσότερο δαπανηρά από το αναμενόμενο, δημιουργώντας οικονομική ζημία, τρεις φορές περισσότερο από ότι είχε προβλεφθεί.
Σε έκθεση που συνέταξε ο επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ, Ολιβιέ Μπλανσάρ και ο συνεργάτης του Ντάνιελ Λι, αναφέρεται ότι ο αντίκτυπος από τα συγκεκριμένα προγράμματα φαίνεται να ξεθωριάζει καθώς οι οικονομίες αρχίζουν να ανακάμπτουν.
Η έκθεση πυροδότησε θύελλα επικρίσεων για τις δραστικές περικοπές στον προϋπολογισμό των ήδη επιβαρημένων ευρωπαϊκών οικονομιών, προτρέποντας το ΔΝΤ να μαλακώσει τις συστάσεις του περί μέτρων λιτότητας στην ευρωζώνη.
Στην έκθεση αναφέρεται επίσης ότι το να εξαναγκαστούν οι χώρες που βρίσκονται σε δυσχερή οικονομική κατάσταση, να μειώσουν απότομα τα ελλείμματά τους θα ήταν στην ουσία αντιπαραγωγικό.
«Στην Πορτογαλία, για παράδειγμα, έχουμε χαλαρώσει τους στόχους για το δημοσιονομικό έλλειμμα», αναφέρουν οι Μπλανσάρ και Λι. Πάραυτα η Γερμανία είχε εμμείνει στην άποψή της ότι οι οπισθοχωρήσεις στους στόχους για τη μείωση του χρέους θα είχε ως μόνο αποτέλεσμα να πληγεί η εμπιστοσύνη των αγορών.
Σε έκθεση που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη, οι δύο οικονομολόγοι αναφέρουν ότι η έρευνα πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο 2009-2010 στις περισσότερο αναπτυγμένες οικονομικά χώρες. Παρά το γεγονός ότι οι απόψεις του Μπλανσάρ και του Λι δεν αντιπροσωπεύουν αυτές του ΔΝΤ, ο επικεφαλής οικονομολόγος του Ταμείου ασκεί μεγάλη επιρροή στη διαμόρφωση της «οικονομικής αντίληψης» του ΔΝΤ.
Στην έκθεσή τους οι δύο οικονομολόγοι αναφέρουν ότι η επίδραση των κρατικών δαπανών στην οικονομία διαφέρει ανάλογα με τη χώρα και την κατάσταση της οικονομίας. Προειδοποιούν μάλιστα ότι οι κυβερνήσεις δεν χρειάζεται να καθυστερούν τα μέτρα λιτότητας, αλλά πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τον αρνητικό αντίκτυπο που θα έχουν αυτά στην ανάπτυξη της εκάστοτε χώρας.
Συνεπώς έχουμε μια παράλογη συνέχιση του δημοσιονομικού “γδαρσίματος” σε ολοένα συρρικνούμενες οικονομίες, όπου και το τελευταίο ευρώ “κυνηγιέται”, με αποτέλεσμα την συνέχιση της καταστροφής των χωρών που βρίσκονται υπό επιτροπεία.
Προφανώς ο στόχος δεν είναι η ανάπτυξη στις χώρες αυτές και ιδιαίτερα στην Ελλάδα που μας απασχολεί, αλλά το ξεκαθάρισμα της “ντόπιας” αγοράς από τους τοπικούς παίχτες (μικρούς και μεγάλους), ώστε οι πολυεθνικές (Γερμανικές μήπως;) που θα επελάσουν αργότερα να έχουν “καθαρά” μερίδια στις νέες αγορές.
