Την ώρα που, όπως δείχνουν τα πράγματα, η υπόθεση του Γιώργου Παπακωνσταντίνου οδεύει προς το Ειδικό Δικαστήριο, μετά την ολοκλήρωση της προανακριτικής διαδικασίας στη Βουλή, τα κομματικά επιτελεία, ιδιαιτέρως δε εκείνο του ΠΑΣΟΚ, επιχειρούν να συνδέσουν τις ψηφίδες που θα
αποκαλύψουν την αλληλουχία όσων γεγονότων καθόρισαν από το 2010 μέχρι σήμερα την πολιτική πορεία του πρώην υπουργού Οικονομικών αλλά και του ίδιου του κυβερνώντος -τότε- κόμματος.
Το άμεσο περιβάλλον του Ευάγγελου Βενιζέλου δεν κρύβει τα λόγια του, εκφράζοντας προφανώς τις απόψεις του σημερινού προέδρου του Κινήματος – ο οποίος, θέλει δεν θέλει, έχει εμπλακεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στην υπόθεση. Στενοί συνεργάτες του επιχειρούν να ανιχνεύσουν δύο διαφορετικά μονοπάτια, που οδηγούν στην εξιχνίαση του παρασκηνίου πίσω από τη λίστα Λαγκάρντ.
Το πρώτο μονοπάτι αφορά τις ενέργειες του Γιώργου Παπακωνσταντίνου από τη στιγμή που έλαβε τη λίστα και πληροφορήθηκε το περιεχόμενό της. Κανείς στην Ιπποκράτους αλλά ούτε και σε άλλο κομματικό επιτελείο της συγκυβέρνησης ή της αντιπολίτευσης δεν αμφιβάλλει για την προσωπική παρέμβαση του πρώην υπουργού, ο οποίος προκλητικά αφαίρεσε από το ηλεκτρονικό αρχείο τα ονόματα των συγγενών του προκειμένου να μην τους εκθέσει και, κυρίως, να μην εκτεθεί ο ίδιος.
Το δεύτερο μονοπάτι, το οποίο προς το παρόν απασχολεί ιδιαίτερα την ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, είναι εκείνο που οδήγησε στη δημοσίευση από τον δημοσιογράφο Κώστα Βαξεβάνη μίας εκ των ανεπίσημων εκδοχών της λίστας. Ανεπίσημων όχι μόνο διότι υπάρχουν διαφορές -ποσοτικές και ποιοτικές- μεταξύ των εκδοχών αυτών, αλλά και διότι έως και προ μερικών εικοσιτετραώρων δεν υπήρχε αυθεντικό αντίγραφο της λίστας Λαγκάρντ, έτσι ώστε να υφίσταται δυνατότητα αντιπαραβολής. Ως γνωστόν, ο Γ. Παπακωνσταντίνου στη Βουλή δήλωσε: «Λυπάμαι, αλλά δεν γνωρίζω πού βρίσκεται η λίστα».
Κατά τους άμεσους συνεργάτες του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο άνθρωπος-κλειδί, που διαδραμάτισε πρωτεύοντα ρόλο στη «διακίνηση» της λίστας Λαγκάρντ, ώστε κάποια στιγμή να γίνει εφικτή η δημοσίευσή της, ήταν ο υφιστάμενος του Γ. Παπακωνσταντίνου και επικεφαλής του ΣΔΟΕ Ιωάννης Διώτης.
Αμέσως μετά τη δημοσίευση της λίστας στο περιοδικό του Κώστα Βαξεβάνη, ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν έκρυβε τη βεβαιότητά του για τον ρόλο του πρώην εισαγγελέα, πρώην στελέχους της Αντιτρομοκρατικής και βασικού -αν όχι του βασικότερου- και διαχρονικού συνεργάτη του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Διότι ο Ιωάννης Διώτης ήταν και είναι «όλα αυτά μαζί», όπως δηλώνουν στην Ιπποκράτους.
Οι συνεργάτες του Ευάγγελου Βενιζέλου προχωρούν ένα βήμα παραπέρα. «Ήταν ο Διώτης που έδωσε το “στικάκι” με τη λίστα στον Βενιζέλο. Ήταν αυτός που προμηθεύτηκε τα ηλεκτρονικά αρχεία με τις καταθέσεις στην HSBC από τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, ή άμεσα ή μέσω του προκατόχου του στο ΣΔΟΕ Γιάννη Καπελέρη» θυμίζουν από την Ιπποκράτους και συνεχίζουν: «Αμέσως μετά τη δημοσίευση της λίστας στο περιοδικό “HOT DOC”, ο Βενιζέλος μονολογούσε διαρκώς κλεισμένος στο γραφείο του με τους στενούς του συνεργάτες: “Δεν είναι δυνατόν να έκανε τέτοιο πράγμα ο Διώτης”». Εννοούσε, προφανώς, πως μέσω μιας άγνωστης υπόγειας «συνεννόησης» ενεχείρισε ο ίδιος τη λίστα σε εκείνους που τελικά την προώθησαν για δημοσίευση.
Κατά τους ίδιους κύκλους της Ιπποκράτους, ένας από τους παραλήπτες του ηλεκτρονικού αρχείου είναι στέλεχος της αντιπολίτευσης. Κανείς, ωστόσο, δεν διευκρινίζει αν ο δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης προμηθεύτηκε μια εκδοχή της λίστας Λαγκάρντ από το στέλεχος αυτό ή αν παρέλαβε το αρχείο απευθείας, εξού και η περίφημη «ανώνυμη πηγή» που επικαλείται.
Για το συγκεκριμένο πρόσωπο, το περιβάλλον του Ευάγγελου Βενιζέλου δεν κρύβει την αντιπάθειά του και θυμίζει το πόσο αποδεκτός ήταν ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος από το Μαξίμου στην πρώτη φάση άσκησης της εξουσίας. Σημειώνουν δε πως, από τη στιγμή που ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ «τα βρήκε με τον Γιώργο», ο Κώστας Βαξεβάνης απομακρύνθηκε από το στενό περιβάλλον του Μαξίμου, με το οποίο διατηρούσε άριστες δημοσιογραφικές σχέσεις. Τότε, πάντα κατά την Ιπποκράτους, ο δημοσιογράφος βρέθηκε ως συνεργάτης ή συνομιλητής -δεν διευκρινίζεται επαρκώς- στο περιβάλλον του Γιάννη Ραγκούση, ο οποίος ήταν και ο απόλυτα χαμένος εκείνου του κυβερνητικού ανασχηματισμού.
Ως γνωστόν, ο Γ. Ραγκούσης έσπευσε από τους πρώτους, παράλληλα με τον επίσημο ΣΥΡΙΖΑ, να καταγγείλει τους χειρισμούς του Ευάγγελου Βενιζέλου αναφορικά με το «στικάκι» (και δικαίως, βέβαια), αλλά σε εξαιρετικά επιθετικό ύφος, ενώ μόλις έγινε γνωστή η εμπλοκή του Γ. Παπακωνσταντίνου ήταν πάλι από τους πρώτους που έσπευσαν να τον καταδικάσουν. Ξεχάστηκε, έτσι, πολύ εύκολα το γεγονός ότι Ραγκούσης και Παπακωνσταντίνου αποτελούσαν τον απόλυτο πυλώνα του συστήματος Παπανδρέου. Ήξερε ή δεν ήξερε ο Ραγκούσης τα περί λίστας Λαγκάρντ; Ο Γ. Παπακωνσταντίνου διατείνεται πως ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν ενήμερος και άρα το στενό του επιτελείο επίσης. Ο Γιάννης Ραγκούσης υποστηρίζει το ακριβώς αντίθετο.
Μένει να εξιχνιαστεί ποιο ακριβώς είναι το στέλεχος της Αντιπολίτευσης που κατά τους στενούς συνεργάτες του Βενιζέλου φέρεται να έλαβε από τον Ιωάννη Διώτη το ηλεκτρονικό αρχείο της λίστας. Γνωστός εκδότης και συνομιλητής υψηλά ιστάμενων στελεχών της Δικαιοσύνης φέρεται να διακινεί την πληροφορία -όχι χωρίς επιχειρήματα, εξ όσων αντιλαμβάνονται όσοι συζήτησαν μαζί του- πως πρόκειται για υψηλόβαθμο στέλεχος της Κουμουνδούρου. Είναι προφανές ότι μια τέτοια εκδοχή «βολεύει» απόλυτα την πλευρά του Ευάγγελου Βενιζέλου, αφού έτσι ξεσκεπάζεται ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ στην υπόθεση Βαξεβάνη. Δεν επαρκεί ωστόσο ως εξήγηση. Ο Ιωάννης Διώτης διετέλεσε επί μακρόν κομβικό στέλεχος κρατικών υπηρεσιών με άνωθεν αποτελεσματική πολιτική κάλυψη. Όπως επισημαίνει και πρώην διοικητής της ΕΥΠ, η λίστα Λαγκάρντ υπήρξε εκ των πραγμάτων «χώρος μαγειρείου ήδη από την εποχή που την είχαν στην κατοχή τους μόνον οι Γάλλοι, οι οποίοι και προφανώς τη διερεύνησαν μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια πριν την “παραδώσουν” στις ελληνικές αρχές».
Αν, λοιπόν, η δημοσίευση της λίστας Λαγκάρντ συνέφερε απόλυτα τον Γ. Παπακωνσταντίνου διότι τον απάλλασσε και τον παρουσίαζε ως «αθώα περιστερά», η διακίνησή της θα μπορούσε ωστόσο να αποτελεί άριστο «εργαλείο» στα χέρια του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ και αιχμή του δόρατος της επίθεσής του κατά του ΠΑΣΟΚ κυρίως, που άλλωστε «λεηλατήθηκε» από το κόμμα της Κουμουνδούρου κατά τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του Μαΐου και του Ιουνίου. Επιπλέον, η διακίνηση της λίστας Λαγκάρντ στην εκδοχή Βαξεβάνη (δηλαδή, αυγατισμένη σε ονόματα) θα μπορούσε να αποτελέσει ένα εξαιρετικό εργαλείο για ξεκαθάρισμα λογαριασμών εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ.
Όλα αυτά, μέχρι οι Γάλλοι να ξαναστείλουν τη λίστα στην Αθήνα. Διότι έκτοτε συνετελέσθη και κάτι ακόμη. Ο μεν Ευάγγελος Βενιζέλος αναπνέει πολιτικά, η συγκυβέρνηση διαθέτει πλέον έναν ορατό εχθρό στο μέτωπο της διαφθοράς, τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, το σύστημα Παπανδρέου αποδεικνύεται απολύτως φαύλο και ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει την πρωτοβουλία κινήσεων, την οποία ανακτά η κυβέρνηση Σαμαρά με την Προανακριτική και το Ειδικό Δικαστήριο. Με λίγα λόγια, η νέα εκδοχή της λίστας Λαγκάρντ, για ορισμένους στην Ιπποκράτους και στη Συγγρού, μπορεί να λειτουργήσει… εκτονωτικά. Ίδωμεν…
