Στο άρθρο του κου Μαντζιάρη, επισημαίνεται πως το πρόβλημα του μάτριξ, δηλαδή όλου αυτού του συστήματος στο οποίο ζούμε με μια ψευδαίσθηση ελευθερίας και το οποίο από το πρωί ως το βράδυ εργάζεται ακούραστα για να ανακαλύψει τρόπους να μάς ελέγχει και να μάς παρακολουθεί καλύτερα, δεν είναι ο καπνός που εισπνέουμε, αλλά ο καπνός ή ο ατμός που εκπνέουμε, και γενικά, οποιαδήποτε πηγή εκπομπής καπνονέφους ή ατμονέφους. Ως αιτίες παρεμποδίσεως των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων που εκπέμπονται και χρησιμεύουν στην ηλεκτρονική-ψηφιακή μας σκλαβιά.
Συμφωνώ πως “σιγά μην ξαφνικά ενδιαφέρθηκαν για την υγεία μας, αυτοί που επιδιώκουν με νύχια και με δόντια να μάς ξεπαστρέψουν για να μην πληρώνουν συντάξεις, για να μην υπάρχει γνώση παλαιότερων εποχών με λιγότερες συστημικές εξαρτήσεις και ψέμματα, για να μάς αντικαταστήσουν με μελαμψότερες και χαζότερες διασταυρώσεις” κλπ κλπ…
Το πρόβλημά τους όμως.. φαίνεται να είναι περισσότερο.. ο καπνός και ο νικοτινούχος ατμός ΠΟΥ ΕΙΣΠΝΕΟΥΜΕ.
Πριν όμως ασχοληθούμε με αυτό, ας δούμε τί λέει και ο Μανώλης Γρηγοριάδης, στο άρθρο του “ΑΚΕΠ: Το “αντικαπνιστικό”- Η σιωπή των αμνών“.
Μάς λέει εν ολίγοις, ότι η απαγόρευση αυτή, εφόσον την υγεία μας και την υγεία των παθητικών καπνιστών την έχουν γραμμένη στα παλιά τους τα παπούτσια, προωθείται απλά για να μάς σπάσουν τον τσαμπουκά, για να μάς υπενθυμίσουν το ποιος κάνει κουμάντο, για να μάς κάνουν να καταλάβουμε με ψυχολογική βία ότι αυτοί είναι επίσης και οι διαμορφωτές του ελεύθερού μας χρόνου. Και αν τούς ήταν δυνατόν θα καταργούσαν και τον καφέ, και το ποτό και την συζήτηση και οποιαδήποτε άλλη απόλαυση που έχει κοινωνικό περιεχόμενο διευθετημένο από εμάς τους ίδιους…
