Οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι ο Βόρειος Μαγνητικός Πόλος μετακινείται ταχύτατα προς τη Σιβηρία, μετατόπιση που εξανάγκασε το Παγκόσμιο Σύστημα Εντοπισμού (GPS) να αναβαθμίσει το πρόγραμμά του νωρίτερα απ’ ότι σχεδιαζόταν για να προσαρμοστεί στη μεταβολή χωρίς να προκύψουν σοβαρά προβλήματα στην πλοήγηση.
Νέες έρευνες από τον γεωλόγο του Πανεπιστημίου Wisconsin-Madison, Μπραντ Σίγκερ και τους συναδέλφους του υποδηλώνουν πως η πιο πρόσφατη αντιστροφή του μαγνητικού πεδίου της Γης, πριν από 770.000 χρόνια, χρειάστηκε τουλάχιστον 22.000 χρόνια για να ολοκληρωθεί, χρονικό διάστημα αρκετές φορές μεγαλύτερο απ’ ότι ανέφεραν προηγούμενες σχετικές έρευνες.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη από κοινού έρευνα επιστημόνων του Πανεπιστημίου Κumamoto στην Ιαπωνία και του Πανεπιστημίου Santa Cruz στην Καλιφόρνια που δημοσίευσε ο Σίγκερ στις 7 Αυγούστου στην επιστημονική επιθεώρηση Science Advances, ανοίγονται νέες προοπτικές στη μελέτη του γήινου μαγνητικού πεδίου.
Οι αντιστροφές του μαγνητικού πεδίου της Γης δημιουργούνται στα βαθύτερα τμήματα του εσωτερικού της Γης, αλλά οι επιδράσεις του φτάνουν έως την επιφάνεια του πλανήτη κι ακόμη έως τη γήινη ατμόσφαιρα. Εκτός κι αν έχεις ένα πλήρες, ακριβές και υψηλής ανάλυσης αρχείο της αντιστροφής του μαγνητικού πεδίου στην επιφάνεια της Γης, είναι δύσκολο ακόμη και να συζητήσεις για τη μηχανική που προκαλούν αυτές τις αντιστροφές», σημειώνει ο γεωλόγος Σίγκερ.
Οι γεωλόγοι όπως ο Σίγκερ είναι σε θέση να ανακτήσουν πληροφορίες επιστρέφοντας εκατ. χρόνια πίσω στο χρόνο, μελετώντας το σχηματισμό πετρωμάτων είτε ως ροές λάβας είτε ως απόθεση ιζημάτων στο βυθό των ωκεανών. Τα πετρώματα αυτά αποτυπώνουν μέσα τους το γήινο μαγνητικό πεδίο κατά τη διάρκεια του σχηματισμού τους.
Ειδικότερα, ο Σίγκερ και οι συνεργάτες του συνέλεξαν δείγματα λάβας από τη Χιλή, την Ταϊτή, τη Χαβάη, την Καραϊβική και τους Κανάριους Νήσους.
Οι ερευνητές συνδύασαν μαγνητικές ενδείξεις και ραδιοχρονολόγηση μέσω ισοτόπων από 7 περιόδους, προκειμένου να αναδημιουργήσουν το μαγνητικό πεδίο σε μια περίοδο 70.000 ετών.
Εξάλλου, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν δείγματα πάγου από την Ανταρκτική για να μελετήσουν τη συγκέντρωση Βηρυλλίου, ενός μετάλλου που δημιουργείται όταν η κοσμική ακτινοβολία συγκρούεται με τη γήινη ατμόσφαιρα. Όταν το μαγνητικό πεδίο αντιστρέφεται, αποδυναμώνεται, επιτρέποντας σε περισσότερη ακτινοβολία να χτυπήσει την ατμόσφαιρα, παράγοντας περισσότερο Βηρύλλιο.
Έτσι, οι ειδικοί ανακάλυψαν ότι η τελευταία αντιστροφή ήταν γρήγορη για τα γεωλογικά μέτρα, διήρκησε λιγότερο από 4.000 χρόνια, αλλά ακολούθησε μια εκτεταμένη περίοδο αστάθειας, συμπεριλαμβανομένων δυο αντιστροφών με διάρκεια 18.000 ετών.
Αυτό το διάστημα είναι περισσότερο από το διπλάσιο αυτού που μέχρι σήμερα θεωρούσαν οι επιστήμονες, πιστεύοντας ότι οι αντιστροφές του γήινου μαγνητικού πεδίου «ξεπετάγονται» το πολύ μέσα σε 9.000 χρόνια.
«Τώρα έχουμε ένα πλουσιότερο και καλύτερα χρονολογημένο αρχείο αυτής της τελευταίας αντιστροφής», σημείωσε ο Σίγκερ.
Από τη στιγμή που η ανθρωπότητα ξεκίνησε να καταγράφει τη δύναμη του γήινου μαγνητικού πεδίου, αυτή μειώθηκε κατά περίπου 5% κάθε αιώνα. Μελέτες όπως αυτή του Σίγκερ δείχνουν πως ένα ελαττούμενο μαγνητικό πεδίο ίσως είναι ο προπομπός μιας ολικής αντιστροφής.
Όπως έχουν τονίσει οι επιστήμονες, η αντιστροφή του μαγνητικού πεδίου ενδέχεται να επηρεάσει σοβαρά τη δορυφορική πλοήγηση (GPS), τις δορυφορικές κι επίγειες επικοινωνίες.
Οι απανταχού συνωμοσιολόγοι ισχυρίζονται ότι μια τέτοια μαγνητική αντιστροφή των πόλων θα έθετε την ανθρωπότητα και γενικά τη ζωή στη Γη σε κίνδυνο.
Ωστόσο, η τελευταία επιστημονική έρευνα υποδηλώνει ότι η κοινωνία μας θα δει πολλές γενιές της να προσαρμόζονται στη μαγνητική αστάθεια.
Το τελευταίο Παγκόσμιο Μαγνητικό Μοντέλο σχεδιάστηκε για να παραμείνει σε ισχύ έως το 2020, αλλά ο Βόρειος Μαγνητικός Πόλος τρεκλίζει γοργά προς τη Σιβηρία, με τους επιστήμονες να προσανατολίζονται στην εγκατάλειψη του συγκεκριμένου μοντέλου και καθιέρωση ενός νέου, νωρίτερα και συγκεκριμένα στα τέλη του 2019.
