Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Μαρκ Έσπερ, επιθεωρεί στρατιωτικό απόσπασμα στην Ιαπωνία. EPA, EUGENE HOSHIKO / POOL
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Η Τουρκία υποχώρησε και απέσυρε την απειλή της για την προγραμματισμένη επίθεση της εναντίον των Κούρδων μαχητών του YPG, μετά από τη συμφωνία μεταξύ της Άγκυρας και της Ουάσιγκτον για τη σύσταση Κοινού Κέντρου Επιχειρήσεων στη Βόρεια Συρία.
Βασικός σκοπός του Κέντρου είναι η επίτευξη τελικής συμφωνίας για την δημιουργία «ζώνης ασφαλείας» μεταξύ της Τουρκίας και των περιοχών που κατέχουν οι Κούρδοι της Συρίας.
Με τη συμφωνία αυτή μπορούν και οι δύο πλευρές να ισχυριστούν ότι εξήλθαν νικήτριες της σύγκρουσης, που διαρκεί εδώ και μερικά χρόνια, λόγω βασικά της αμερικανικής υποστήριξης προς τους μαχητές του YPG, οι οποίοι συμμάχησαν με τους Αμερικανούς στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Η Άγκυρα θεωρεί το YPG τρομοκρατική οργάνωση, που συνεργάζεται με τους αποσχιστές αντάρτες του PKK, οι οποίοι δρουν μέσα στην Τουρκία.
Η εντύπωση που υπάρχει είναι ότι η Τουρκία «αγόρασε» χρόνο, ελπίζοντας ότι θα πείσει τους Αμερικανούς να αποχωρήσουν από τη Συρία και να αναλάβει αυτή να παίξει το …ρόλο τους. Χωρίς την παρουσία των δυνάμεων των ΗΠΑ, η επίθεση εναντίον των Κούρδων θα είναι μία εύκολη υπόθεση και δεν θα υπάρχει ο κίνδυνος απώλειας αμερικανικών ζωών.
Χρόνο αγόρασαν τόσο οι Αμερικανοί, όσοι και οι Κούρδοι, οι οποίοι επιβεβαίωσαν με ικανοποίηση ότι ο υπουργός Άμυνας της Αμερικής, Μαρκ Έσπερ, “βλέπει” τα πράγματα διαφορετικά από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Στόχος του είναι να πείσει ότι οι ΗΠΑ πρέπει να παραμείνουν στη Συρία.
Οι Αμερικανοί ανησύχησαν σφόδρα από την απειλή του προέδρου της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι σε διάστημα δύο εβδομάδων θα ξεκινούσε η επίθεση εναντίον των Κούρδων. Έτσι πρότειναν την από κοινού διοίκηση της «ζώνης ασφαλείας» στην οποία θα συμμετέχουν οι Αμερικανοί στοχεύοντας στη συνέχιση των επιχειρήσεων εναντίον των τζιχαντιστών πάντα σε συνεργασία με τους Κούρδους.
Η Τουρκία απαιτούσε να τεθεί η ζώνη υπό τον αποκλειστικό έλεγχό της. Φαίνεται ότι οι δύο πλευρές δεν συμφώνησαν ακόμα στο μήκος και στο πλάτος της «ζώνης ασφαλείας», ούτε ποια χώρα θα ηγηθεί των κοινών περιπολιών. Η Τουρκία απαιτούσε τον ηγετικό ρόλο.
Σύμφωνα με έκθεση του Πενταγώνου, μία ημέρα πριν την επίτευξη της συμφωνίας, η μερική μείωση των αμερικανικών δυνάμεων στη Συρία έδωσε την ευκαιρία στο Ισλαμικό Κράτος να ανασυγκροτηθεί και φαίνεται ότι διαθέτει ξανά μία δύναμη πυρός που αποτελείται από 14-18 χιλιάδες μέλη στο Ιράκ και τη Συρία. Αυτό το γεγονός θα αναγκάσει την Ουάσιγκτον και να αναθεωρήσει την πολιτική της για τη συνέχιση της αμερικανικής παρουσίας στις περιοχές που ελέγχουν οι Κούρδοι, αλλά και στην περαιτέρω ενίσχυση τους για να μπορέσουν μαζί με τις υπόλοιπες ομάδες να συνεχίσουν να πολεμούν τους τζιχαντιστές.
Σε διαφορετική περίπτωση οι Κούρδοι του YPG θα αναζητήσουν άλλους συμμάχους και θα απομακρυνθούν από τους Αμερικανούς, τονίζεται χαρακτηριστικά. Η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι ιδιαίτερα οι αξιωματούχοι του Πενταγώνου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν και να ενισχύουν τους Κούρδους, όσο και να φωνάζει η Τουρκία, καθώς όπως τονίζεται -αυτή τουλάχιστον τη στιγμή- οι Αμερικανοί δεν διαθέτουν καλύτερους συμμάχους, οι οποίοι -ως γνωστόν- είχαν μεγάλες απώλειες για να υποστηρίξουν τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι εάν οι Αμερικανοί δεν μπορέσουν να πείσουν τους συμμάχους τους να λάβουν μέρος στον έλεγχο της «ζώνης ασφαλείας», θα αυξήσουν τις δυνάμεις τους για να προστατεύσουν τα κεκτημένα στη Συρία. Θα δεχθούν τη δημιουργία της ζώνης αυτής σε απόσταση 5 με 8 μίλια από τα σύνορα με την Τουρκία και έχουν συμφωνήσει με τους Κούρδους να αποσύρουν τον βαρύ οπλισμό σε μία απόσταση 10 και πλέον μιλίων.
Οι Αμερικανοί θα εγγυηθούν την ασφάλεια των Κούρδων αλλά και θα αποτρέπουν επιθέσεις από το έδαφος της Συρίας εναντίον της Τουρκίας.
Η αμερικανοτουρκική σύγκρουση δεν τελείωσε με τη συμφωνία για τη «ζώνη ασφαλείας», αντίθετα τα ανοικτά θέματα είναι πολλά και δύσκολα. Η Ουάσιγκτον κάνει μία τελευταία προσπάθεια να πείσει τον κ. Ερντογάν να απομακρυνθεί από τη Ρωσία και το Ιράν, αλλά και τη Βενεζουέλα. Όμως τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας είναι περισσότερο από πενιχρά…
