Μερικές Τετάρτες πριν, είχα μια κλήση στο τηλέφωνο το βράδυ από την παιδιατρική ΜΕΘ στο Presbyterian Hospital, στο Charlotte, NC, όπου εργάζομαι ως ειδικός στη ζωή των παιδιών. Συνήθως όταν καλούν τη νύχτα, αυτό σημαίνει ότι κάτι κακό έχει συμβεί. Αυτό, όμως, ήταν διαφορετικό. Ο
συνάδελφος μου είπε ότι μόλις είχε συμβεί το πιο εκπληκτικό πράγμα και γι αυτό ακριβώς το λόγο έπρεπε να καλέσει για να μου πει.
Είχαμε μια ασθενή η οποία έχει πραγματικά μεγαλώσει μέσα και έξω από το νοσοκομείο. Όλο το προσωπικό γνωρίζει αυτήν και την οικογένειά της. Ηταν στην Παιδιατρική Μονάδα Εντατικής Θεραπείας για περίπου ένα μήνα, και είχε διασωληνωθεί – για υποστήριξη της ζωής της. Δεν πήγαινε καλά. Οι γιατροί είχαν προσεγγίσει τη μητέρα για να την βγάλουν από την τεχνητή υποστήριξη το Σάββατο . Η μητέρα ήταν σύμφωνη με αυτό. Έτσι την πήραν.
Ήταν Τετάρτη και ήταν ακόμα ζωντανή. Απίστευτο. Οι γιατροί πλησίασαν τη μητέρα για να βγάλουν τη μάσκα οξυγόνου. Η μητέρα ήταν αισιόδοξη, και άρχισε να προσεύχεται πάνω από την κόρη της. Η μητέρα του άλλου νεαρού ασθενούς που ήταν στο κρεβάτι δίπλα της άρχισε να προσεύχεται μαζί της.
Η νοσοκόμα πήγε στο σταθμό των νοσοκόμων να γράψει ότι είχε αφαιρέσει την μάσκα οξυγόνου. Πράττοντας αυτό, κοίταξε ψηλά απο την οθόνη ασφαλείας τις διπλές πόρτες που οδηγούν στην παιδιατρική μονάδα εντατικής θεραπείας. Καταγράφει όποιον μπορεί να περιμένει έξω από την πόρτα για να εισέλθει, δεδομένου ότι είναι μια ασφαλής μονάδα. Είδε ένα άτομο να στέκεται εκεί, που της φαινόταν λίγο αστείο, κι έτσι αποφάσισε να περπατήσει κάτω από την αίθουσα για να ανοίξει τις διπλές πόρτες η ίδια. Όταν τις άνοιξε, κανείς δεν στεκόταν εκεί.
Γύρισε πίσω στο σταθμό των νοσοκόμων για να τελειώσει τη χαρτογράφηση, υποθέτοντας ότι αυτός που είδε είχε φύγει μακριά, όμως τον είδε να στέκεται ακόμα εκεί στην οθόνη. Έτσι, άνοιξε τις πόρτες με ένα κουμπί που βρίσκεται κοντά στο σταθμό των νοσηλευτών και έσκυψε να τον δεί, αλλά πάλι κανείς δεν στεκόταν εκεί.
Εκείνη φώναξε και μια άλλη νοσοκόμα, και οι δύο στάθηκαν κοιτάζοντας αυτόν τον άνθρωπο στην οθόνη και με το άνοιγμα των θυρών να μην βρίσκεται κανείς εκεί. Η νοσοκόμα έσκυψε για να δεί τον άνθρωπο στην οθόνη και είπε: «Θεέ μου. Αυτό είναι ένας άγγελος. Μπορείτε να δείτε τα φτερά του!
Είπαν ότι ο ήλιος άρχισε να λάμπει τόσο λαμπρά και το σύνολο της παιδιατρική μονάδας εντατικής θεραπείας γέμισε παράξενα με φως. Ηταν ένα ψηλό άτομο και έβλεπαν και φτερά απο πίσω του.
Τράβηξαν πάνω όλο το προσωπικό της μονάδας και τις δύο μητέρες που προσεύχονταν και ο καθένας κοίταζε αυτόν τον άνθρωπο απο το όργανο ελέγχου και με το άνοιγμα των θυρών να μην βρίσκεται κανείς εκεί.
Η μητέρα του κοριτσιού έβγαλε το τηλέφωνο της και τελικά πήρε μια εικόνα του αγγέλου που φύλαγε τις πόρτες της εντατικής μονάδας.
Η κοπέλα αργότερα πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο για να επιστρέψει στο σπίτι της. Ηταν ενα θαύμα. “
