Θα μπορούσα σήμερα να έγραφα ένα χρόνια πολλά, και μπλα μπλα μπλα, για τις μέρες αγάπης, αλλά δεν το νιώθω και δεν θα το κάνω.
Αυτές τις μέρες άλλα νιώθω, άλλες μνήμες μου έρχονται στο μυαλό, άλλες ευχές θέλω να κάνω και
σε άλλο κόσμο θέλω να απευθυνθώ.
Μου έρχεται στο μυαλό μια κόλαση που ζουν κάποιοι άνθρωποι, μια κόλαση που οι περισσότεροι ούτε που μπορούν να φανταστούν τι περιέχει μέσα της.
Μια κόλαση όπου δεν κάνει διακρίσεις για το ποιους θα πάρει, μια κόλαση που δεν έχει μέρες γιορτινές, δεν έχει χαρούμενες στιγμές, μια κόλαση όπου η κάθε μέρα είναι ίδια.
Κάθε μέρα έχει μια σύριγγα καρφωμένη σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος έχει φλέβα.
Κάθε μέρα έχει αγώνα δρόμου για την επόμενη λίγη σκόνη που θα σταματήσει τους πόνους του σώματος και θα παγώσει κάθε απελπισμένη φωνή της καρδιάς που ζητάει βοήθεια.
Κάθε μέρα έχει παρακάλια για ένα τέλος, για ένα τέλος που συνήθως είναι τραγικό.
Κάθε μέρα έχει ξεπούλημα των αξιών, έχει ξεπούλημα ονείρων, έχει ψέμα, έχει κλέψιμο, έχει εξαθλίωση, έχει δρόμο, έχει πείνα, έχει μάτια βουρκωμένα, μάτια που κάποτε κοιτούσαν τον ουρανό και κάνανε τα δικά τους παιδικά όνειρα.
Αυτή η κόλαση μυρίζει κάθε μέρα θάνατο, θάνατο που τον βλέπεις ολοζώντανο μπροστά σου όταν αντικρίσεις ένα κορμί, ένα κορμί ενός παιδιού που κάποτε ήθελε να αγαπήσει, ήθελε να γευτεί χαρές και λύπες της ζωής.
Εγώ σ’ αυτούς τους αδερφούς μου θέλω να ευχηθώ, θέλω να ευχηθώ την αναγέννησή τους, θέλω να τους ευχηθώ κουράγιο για τον δρόμο της επιστροφής και αυτή η ευχή μπορεί να γίνει πραγματικότητα απλά αδερφέ μου πίστεψέ την.
Ξέρω είναι δύσκολα, ξέρω πως φαίνεται όταν είσαι από μέσα, ξέρω πως είναι και ο δρόμος της επιστροφής και επειδή τον έχω ζήσει σου εύχομαι να το ζήσεις και συ !!!!!!!!
καλή μέρα να έχουμε !!!!!!!!!!!!!!!!!
Υ.Γ. κοντεύω τα 5 χρόνια νηφαλιότητας και το μόνο που μπορώ να πω είναι πως τελικά
ΓΙΝΕΤΕ ΝΑ ΖΕΙΣ ΝΗΦΑΛΙΟΣ ΚΑΙ ΑΞΙΖΕΙ ΟΣΟ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΣΤΗΝ ΖΩΗ !!!!!!!!!!!!!!!!!
