Το σημερινό μου άρθρο είναι μια ανοιχτή επιστολή σε έναν από τους μεγαλύτερους εν ζωή ήρωες του Ελληνισμού: τον 16χρονο Σάββα, τον Έλληνα της Κύπρου, ο οποίος την Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2019, μπήκε σε τούρκικο δημοτικό σχολείο στο χωριό Λύση της Μεγαλονήσου στα κατεχόμενα, κατέβασε και πήρε την Τούρκικη Σημαία, καθώς και την φωτογραφία του δολοφόνου των Ελλήνων αγωνιστών μας Ραούφ Ντενκτάς.
Σάββα παλικάρι μου, όταν έμαθα την είδηση της ηρωικής σου πράξης, ήμουν στην εργασία μου. Είδα το βίντεο που σε αποθανάτισε να κάνεις αυτό που κάθε Έλληνας οφείλει να πράξει στα κατεχόμενα εδάφη, και με έπιασαν δάκρυα από την συγκίνηση. Δεν το πίστευα ότι ένας έφηβος στην ηλικία σου, είχε το θάρρος να κάνει το αυτονόητο, ενώ χιλιάδες προσκυνημένοι συμπατριώτες μας πάνε κάθε μέρα στα κατεχόμενα και ψωνίζουν, συναλλάσσονται με το κατοχικό καθεστώς, διασκεδάζουν σε καζίνο και ξενοδοχεία των νεοοθομανών.
Μετά, παρακολούθησα τον βρώμικο αγώνα που δέχτηκες. Αρχικά από τους κομμουνιστές του ΑΚΕΛ, την διεθνιστική Πέμπτη φάλαγγα των ανατολιτών καταπατατητών στην Κύπρο μας. Τολμήσαν και ζητήσαν έμμεσα να σε εκδώσουν στο ψευδοκράτος των βαρβάρων, επειδή έκανες «ψευτομαγκιά» όπως είπε ο βουλευτής του ΑΚΕΛ Γεώργιος Γεωργίου.
Ύστερα διάβασα την Κύπρια εκπαιδευτικό στο συστημικό Liberal την κα.Κυριακή Στυλιανού να αναρωτιέται φοβικά «τι κατάφερε ο Σάββας με αυτή την χουλιγκανική ενέργεια?».
Επίσης έχω καταλάβει την αφόρητη πίεση που θα έχεις νιώσει τις τελευταίες ημέρες να παραδώσεις το λάφυρο, την τουρκική σημαία, ώστε δουλικά οι ελιτιστές φοβικοί αντιπρόσωποι της Κυπριακής Δημοκρατίας υποτακτικά να παραδώσουν πίσω στον καταπατατητή νεοοθωμανό ο οποίος σε απειλεί δείχνοντας τα δόντια του γκρίζου λύκου. Δεν θα σε κακολογήσουμε Σάββα αν το κάνεις ή το έχεις κάνει, είσαι ήδη στο Πάνθεον των Ελλήνων ηρώων μας, η παράδοση της σημαίας του καταπατητή πίσω δεν θα είναι δική σου ενέργεια, θα είναι ενέργεια της ελιτιστικής ορντινάντσας και φερέφωνου του διεθνισμού.
Είμαστε μαζί σου Σάββα, όλοι εμείς οι πατριώτες, όσοι έχουμε μεγαλώσει με ιστορίες για τον Διγενή, τον Παλλικαρίδη και τον Αυξεντίου, όσοι βρωντοφωνάζουμε «ΖΗΤΩ Η ΕΝΩΣΙΣ».
Στον 7χρονο γιό μου Αριστοτέλη του λέω ιστορίες για τον Θεμιστοκλή, τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Κολοκοτρώνη και τον Διγενή. Εδώ και λίγες μέρες, του λέω για την ηρωική σου πράξη Σάββα. Ο πατέρας σου πρέπει να είναι ο πιο περήφανος γονιός στον κόσμο. Εύγε παλικάρι μου!
Απόστολος Κρητικόπουλος
