Τρόπους που θα μπορέσουν τα χρήματα που έχουν βγει στην Ελβετία και φανερώνει η Λίστα Λαγκάρντ, να μπουν στα κρατικά ταμεία προσπαθούν να βρουν οι οικονομικές διωκτικές Αρχές.
Πολλές από αυτές τις καταθέσεις εκατομμυρίων ευρώ «σπάνε» σε διάφορους λογαριασμούς και αν
δεν προκύψουν νόμιμες αιτιολογήσεις για την ύπαρξή τους, τα περίπου 20 δισ. που «κρύβουν» αυτοί οι λογαριασμοί, μπορούν να παράξουν μέχρι και 10 δισ. ευρώ από τη επιβολή φόρων και προστίμων.
Έτσι ίσως και να ελαφρύνει το πακέτο μέτρων των 13,5 δισ. σε βάρος των νομοταγών και μικρομεσαίων πολιτών της χώρας.
Εάν οι κάτοχοι των λογαριασμών αυτών δεν έχουν δηλώσει την εξαγωγή συναλλάγματος και δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την προέλευση των χρημάτων, οι ελληνικές αρχές θα μπορούν να κατάσχουν τουλάχιστον το 28% των χρημάτων από τις τις τράπεζες της Ελβετίας (στα πρότυπα και σχετικής συμφωνίας που υπέγραψαν προ διμήνου Αυστρία και Αγγλία με την Ελβετία), αλλά και να δημεύσουν την περιουσία τους στην Ελλάδα μέχρι και για το 100% των ποσών που αποκαλύπτεται πως διέφυγαν παρανόμως από τη χώρα, με βάση τους ελληνικούς νόμους για το «ξέπλυμα» μαύρου χρήματος.
Στελέχη των οικονομικών διωκτικών αρχών θεωρούν πολύ σημαντική τη λίστα, από τη σύναψη επίσημης διακρατικής συμφωνίας με την Ελβετία για την παροχή στοιχείων για τις καταθέσεις Ελλήνων σε ξένες τράπεζες και αυτό είναι λογικό αφού ούτως ή άλλως οι Ελβετοί θα μπορούσαν να δημιουργούν τεχνητές καθυστερήσεις στα αιτήματα της ελληνικής κυβέρνησης, ενώ η λίστα Λαγκάρντ έχει έτοιμο «υλικό».
Το μέγα θέμα που προκύπτει όμως, είναι ότι εάν από την πρώτη στιγμή είχε αξιοποιηθεί το περιεχόμενο της λίστας, τότε ο κόσμος δεν θα είχε χρειαστεί να πληρώσει το τόσο βαρύ «μάρμαρο» που σήκωσε στις πλάτες ακριβώς για εκείνους που ακόμα πίνουν στην… υγειά του.
Επίσης, ο ντόρος γύρω από την λίστα, επί τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και με τόση «τεχνητές» καθυστερήσεις, έδωσαν κάτι περισσότερο από τον χρόνο που χρειάζονταν οι καταθέτες για να τα στείλουν ενδεχομένως τα χρήματα σε άλλους λογαριασμούς, σε άλλες τράπεζες ή και σε άλλους «φορολογικούς παραδείσους», που έχουν φροντίσει οι ελβετικές τράπεζες να δημιουργήσουν και σε άλλα σημεία του πλανήτη, ακριβώς για να προστατεύουν τους πολύτιμους θησαυρούς των πελατών τους!
