Η φωτογραφική σύνθεση του Νίκου Τριάντη που δείχνει τι συμβαίνει στην κυπριακή ΑΟΖ, είναι αποκαλυπτική. Τουρκικά γεωτρύπανα πάνε στην Κύπρο, παρά την ακατανόητη και πέρα από την λογική επιμονή των Αθηνών να εξακολουθεί να δείχνει “καλή θέληση”, αποφεύγοντας να στείλει ελληνικά F-16, για μια απλή διέλευση στην παρέλαση της Λευκωσίας…
Δεν θα σχολιάσουμε όσα γράφτηκαν σε διάφορες “γωνιές” του διαδικτύου, ότι δήθεν η απόφαση να μην γίνει η αποστολή των ελληνικών F-16, ελήφθη για να μην αναληφθεί το ρίσκο να αναχαιτιστούν τα αεροσκάφη μας από τουρκικά μαχητικά… Οι Τούρκοι δεν θα έπαιρναν ξανά …μυρουδιά τα ελληνικά F-16, όπως και τα τελευταία δύο χρόνια! Το 2017 κοιμήθηκαν όρθιοι, και το 2018…αναχαίτιζαν F-16 δυτικά της Κύπρου ,όταν την ίδια ώρα άλλα F-16 έκαναν χαμηλή διέλευση στη Λευκωσία. Ούτε μία στο εκατομμύριο δεν υπήρχε περίπτωση οι Έλληνες αεροπόροι να μην εκτελέσουν την αποστολή.
Όχι δεν υπήρξε κανένα “αίτημα” ή “απαίτηση” από την Τουρκία. Η απόφαση ματαίωσης της πτήσης ήταν καθαρά δική μας υπόθεση…
Όμως δεν είναι μόνο η πτήση στην Λευκωσία που δεν έγινε. Αυτό είναι ένα από τα συμπτώματα της “ασθένειας” που ταλαιπωρεί πολλές ελληνικές κυβερνήσεις, από το 1996.Η άποψη ότι μπορούμε “με το καλό” να αντιμετωπίσουμε την τουρκική επιθετικότητα έχει διαψευστεί από την ίδια τη ζωή. Όσο δεν κάνουμε τίποτα, όσο δεν αντιδρούμε με βάση όσα το διεθνές δίκαιο και η νομιμότητα μας επιτρέπει, τόσο η Τουρκία κλιμακώνει την επιθετικότητα της.
Στον Παρμενίωνα που σήμερα ολοκληρώνεται, η Τουρκία προκάλεσε με κάθε τρόπο. Μπορούν να μας πουν από το ΓΕΕΘΑ πόσα περιστατικά με πτήσεις drones έχουν καταγραφεί αυτές τις ημέρες; Πτήσεις πάνω ή κοντά στα πλοία του Στόλου μας. Είναι ή όχι δηψίφιος ο αριθμός;
Κανένας δεν επιθυμεί κλιμάκωση της έντασης ή κρίση με την Τουρκία. Ειδκά η Ελλάδα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν όρια που επιβάλλεται να μην τα ξεπερνάς. Μπορεί να κερδίσεις λίγο χρόνο αλλά την κρίση θα την βρεις μπροστά σου και θα κληθείς να την αντιμετωπίσεις υπό δυσμενέστατες συνθήκες.
