Και αυτό το άρθρο αφιερώνεται στον κ. Αβραμόπουλο, τον κ. Παπαχρήστο στα ΝΕΑ, και τα “διάφορα γιουσουφάκια”
Στην Ελλάδα για πολλά χρόνια έχει αναπτυχθεί -σωστά κατά την αποψή μας- μια φιλολογία γύρω από
το τουρκικό βαθύ κράτος. Και όταν λέμε βαθύ κράτος, εννοούμε μηχανισμούς που δρουν στα έγκατα των κρατικών δομών, οι οποίοι μηχανισμοί δρουν πέρα ή εκτός των νόμων και ελέγχονται από κλειστές ομάδες εξουσίας που δρουν εξωθεσμικά, χωρίς στην ουσία να ελέγχονται από πουθενά και χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.
Οι μηχανισμοί αυτοί στην Τουρκία ταυτίζονται με ομάδες κρατικών αξιωματούχων και πολιτικών που είχαν απόλυτη επιρροή επί των ομάδων των εγκληματιών που επί δεκαετίες ήλεγχαν ασφυκτικά το λαθρεμπόριο (όπλων, τσιγάρων κ.ά) στην Τουρκία, καθώς και επί των ομάδων που έκαναν τη διακίνηση ναρκωτικών, προς διάφορες χώρες της Ευρώπης και τις ΗΠΑ. Μάλιστα, υπάρχουν μαρτυρίες και αποδείξεις για άμεση εμπλοκή διπλωματικών και στρατιωτικών αρχών που διατηρεί η Τουρκία στην Ευρώπη, στη μεταφορά με διπλωματικούς σάκους και με φρεγάτες που κατέπλεαν σε ευρωπαϊκά λιμάνια για ΝΑΤΟϊκές αποστολές τεράστιων ποσοτήτων ηρωίνης, που παρέδιδαν σε ομάδες Γκρίζων Λύκων, οι οποίες με τη σειρά τους διακινούσαν στις ευρωπαϊκές «αγορές» λευκού θανάτου.
Να υπογραμμιστεί ότι οι ομάδες αυτές των εγκληματιών, που οπλοφορούσαν και κατείχαν μέχρι και διπλωματικά διαβατήρια για να διευκολύνεται το έργο τους, χρησιμοποιήθηκαν από τις τουρκικές κυβερνήσεις για βασανιστήρια και δολοφονίες χιλιάδων Κούρδων, για τρομοκρατικές ενέργειες, δολοφονικές και βομβιστικές επιθέσεις εναντίον αρμενικών και κουρδικών στόχων στην Ευρώπη, καθώς και για τρομοκρατικές ενέργειες, όπως βομβιστικές επιθέσεις και πυρπολήσεις δασών, στο ελληνικό και το κυπριακό έδαφος.
Όλα αυτά είναι γνωστά από πρώτο χέρι στις μυστικές υπηρεσίες του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.
Ενώ, λοιπόν έχει αναπτυχθεί σχετική φιλολογία στην Ελλάδα -και πολύ σωστά, το ξανατονίζουμε- για το βαθύ κράτος στην Τουρκία, δεν έχει γραφεί σχεδόν τίποτε για το ελληνικό βαθύ κράτος.
Θα αναρωτηθεί κανείς υπάρχει, για να αναπτυχθεί σχετική φιλολογία;
Ασφαλώς και υπάρχει, μόνο που η δράση του περιορίζεται στη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, τη σήψη, τη διαφθορά και την καταστροφή της ίδιας της πατρίδας μας.
Αν αναρωτηθούν δε οι αναγνώστες μας ποια είναι τα …φυντάνια που το στελεχώνουν, θα τους ενημερώσουμε ότι είναι μια απολύτως διεφθαρμένη πολιτική, πνευματική, δημοσιογραφική και καλλιτεχνική ελίτ, που διασπαθίζει επί δεκαετίες απόρρητα κονδύλια του Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης. Μια ελίτ που διασπαθίζει επίσης και φανερά κονδύλια διαφόρων υπουργείων και κρατικών φορέων, μέσω επιδοτήσεων στις λεγόμενες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και όχι μόνο. Και όλα αυτά με την εμπλοκή μια άλλης ελίτ, αυτής των επίορκων υπηρεσιακών παραγόντων, που προβαίνουν σε καραμπινάτες έκνομες και εγκληματικές ενέργειες, υπογράφοντας τα σχετικά υπηρεσιακά έγγραφα για την αποδέσμευση των κονδυλίων, όπως για παράδειγμα έγινε ειδικά την περίοδο που η τύχη δύσμοιρης πατρίδας μας ήταν στα χέρια του καταστροφικού από κάθε άποψη διδύμου Γιώργου Παπανδρέου-Δημητρίου Δρούτσα.
Τότε, αυτό το ελληνικό βαθύ κράτος, δρώντας ως μια συμμορία με πλοκάμια σε όλους τους χώρους της εξουσίας και τα ΜΜΕ, κατασπατάλησε με μη σύννομες διαδικασίες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από τα λεγόμενα μυστικά κονδύλια, μια υπόθεση που ερευνούν οι οικονομικοί εισαγγελείς, οι οποίοι ελπίζουμε να οδηγήσουν στο σκαμνί της Δικαιοσύνης και στο εδώλιο του κατηγορουμένου πολιτικούς, υπηρεσιακούς και άλλους παράγοντες που εμπλέκονται σ’ αυτήν την βρωμερή υπόθεση. Και επειδή είναι δύσκολο να ελεγχθεί το δρομολόγιο των μαύρων χρημάτων προς δημοσιογράφους-συνενόχους σε αυτό το έγκλημα, οι οικονομικοί εισαγγελείς θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί όταν εξετάζουν την περιουσία και τις καταθέσεις των δημοσιογράφων που αναλαμβάνουν “εργολαβίες” μέσω μυστικών κονδυλίων, εργολαβίες που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τα εθνικά μας θέματα και την προώθηση των εθνικών μας συμφερόντων. Μάλλον το αντίθετο θα λέγαμε.
Όσον αφορά στο άλλο σκέλος του ελληνικού βαθέος κράτους, αυτό της σκανδαλώδους κατασπατάλησης πόρων του δημοσίου από της Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, η υπόθεση του «Κύκλου της Πάτμου» είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου. Για παράδειγμα, θα είχε ενδιαφέρον να ελεγχθεί η περίπτωση των περίφημων “Συμποσίων της Σύμης”, στα οποία συνέπιναν και συνέτρωγαν διάφοροι παράγοντες της προαναφερθείσας διεφθαρμένης ελίτ, μαζί με ομολόγους τους από τη διεθνή ελίτ, λέγοντας πάντα, υποθέτουμε, “στην υγεία των κορόϊδων”, και εννοούμε τους φορολογούμενους Έλληνες πολίτες.
Είναι γνωστόν τους παροικούντες εις την πλατείαν Συντάγματος και Κολωνακίου, ότι ο κάθε «καθώς πρέπει» πολιτικός είχε μέσω παρένθετου προσώπου τουλάχιστον μια ΜΚΥΟ, για να ενισχύει την περιουσία του με χρήματα του ελληνικού δημοσίου.
Αν ερευνήσουν το θέμα με επιμέλεια οι οικονομικοί εισαγγελείς, θα ανακαλύψουν κορυφαία ονόματα της πολιτικής, μερικά από τα οποία θήτευσαν και θητεύουν στις Βρυξέλες, να διατηρούν τέτοιες ΜΚΥΟ.
Όσο διαρκεί η οικονομική κρίση, έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί πολλά για τις αιτίες που μας οδήγησαν σ’ αυτήν την τραγική κατάσταση και για το τι πρέπει να γίνει για να αναγεννηθεί και να ξανασταθεί η χώρα αυτή στα πόδια της. Εμείς έχουμε να προσθέσουμε ότι αν δεν ξηλωθεί το ελληνικό βαθύ κράτος, η πατρίδα μας δεν πρόκειται να έχει μέλλον.
Εκτός από την Ελευθερία, θέλει αρετή και τόλμη και το ξήλωμα του ελληνικού βαθέος κράτους.
Το άρθρο αυτό, με κάποιες παραλλαγές, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
