Τουρκικό άρμα μάχης μεταφέρεται στην πρώτη γραμμή του πυρός για να χρησιμοποιηθεί στην εισβολή στη βόρεια Συρία, κατά των Κούρδων. Φωτογραφία: EPA / SEDAT SUNA
Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Η κατοχική Τουρκία έχει εργαλειοποιήσει τους Σύριους πρόσφυγες για να πετύχει τους επεκτατικούς σχεδιασμούς της στην περιοχή.
Εδώ και μια περίπου εβδομάδα έχει εισβάλει στη Συρία και προχωρεί με στρατιωτικές επιχειρήσεις στο εσωτερικό της χώρας αυτής, υποστηρίζοντας πως θέλει να δημιουργήσει ζώνη ασφαλείας και να εγκαταστήσει 3,5 εκατομμύρια Σύριους πρόσφυγες. Μαζί τους θα εγκαταστήσει και Τούρκους υπηκόους για να εποικίσει την περιοχή και βαθμηδόν να εδραιώσει την παρουσία της ως κατοχική δύναμη.
Το ίδιο έπραξε και στην Κύπρο. Εισέβαλε, έδιωξε τον πληθυσμό, τους Ελληνοκύπριους, μετέφερε τους Τουρκοκύπριους από όλες τις άλλες περιοχές του νησιού και στη συνέχεια άρχισε να κουβαλά, από το 1975 και εντεύθεν εποίκους.
Το μοντέλο αυτό μεταφέρεται και στη Συρία. Όπως έχουν μεταφερθεί άλλα στοιχεία του κυπριακού μοντέλου και στη Θράκη.
Ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είχε προειδοποιήσει τους Ευρωπαίους πως εάν συνεχίσουν να χαρακτηρίζουν την «Πηγή Ειρήνης» ως εισβολή, θα τους έστελνε τα 3,5 εκατομμύρια πρόσφυγες. Θα άνοιγε, είπε, τη βρύση και η Ευρώπη θα βυθιζόταν στους πρόσφυγες.
Είναι, πάντως, σαφές πως δεν είναι μόνο οι Τούρκοι που χρησιμοποιούν πολιτικά και στρατηγικά τους πρόσφυγες για να προωθήσουν πολιτικές και σχεδιασμούς, αλλά και άλλες εμπλεκόμενες χώρες στην περιοχή.
Την ίδια ώρα επιτίθεται σε όποιον διαφωνεί με τις ενέργειες της. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών απέρριψε και καταδίκασε τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις παράνομες δραστηριότητες γεώτρησης για υδρογονάνθρακες στην ανατολική Μεσόγειο και για την τουρκική στρατιωτική επιχείρηση στη βόρεια Συρία.
Είχε αναφερθεί προ ημερών, με την ανακοίνωση αυτή, με αφορμή την απόφαση των ΥΠΕΞ της Ε.Ε., ότι η Άγκυρα θα εξετάσει σοβαρά τη συνεργασία της με το μπλοκ σε συγκεκριμένους τομείς εξαιτίας της «παράνομης και μεροληπτικής» συμπεριφοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στα πλαίσια της ίδιας προσέγγισης και συμπεριφοράς ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αρχικά είπε πως δεν θα συναντηθεί με την υψηλού επιπέδου αμερικανική αποστολή που μεταβαίνει στην Τουρκία. Ο Ερντογάν, όπως δήλωσε, μόνο με τον ομόλογο του, τον Ντόναλτ Τραμπ συναντιέται! Το σύνδρομο της αλαζονείας, που κρατά αιχμάλωτο το νεοσουλτάνο, δικτατορίσκο της Άγκυρας. Στην συνέχεια υπήρξε αναδίπλωση από την Άγκυρα και οι συναντήσεις θα γίνουν!
Έγινε γνωστό ότι Τραμπ και Ερντογάν θα συναντηθούν στην Ουάσινγκτον στις 13 Νοεμβρίου. Μέχρι τότε, βέβαια, πολλά μπορούν να συμβούν και ενδεχομένως οι εξελίξεις να μην επιτρέψουν τη συνάντηση αυτή.
Η κατοχική Τουρκία πάντα χρησιμοποιούσε τους ανθρώπους για να εκπληρώσει στόχους και επιδιώξεις της.
Το βιώσαμε και το βιώνουμε στην Κύπρο με τους Τουρκοκύπριους. Στην Ελλάδα με την ελληνική μουσουλμανική μειονότητα. Αλλά και με λαούς των Βαλκανίων και του Καυκάσου, με τους οποίους δημιουργεί σχέσεις εξάρτησης για να εισβάλει πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά στις χώρες αυτές.
Η Τουρκία παίζει με τα όρια των υπολοίπων κρατών. Είναι σαφές πως ούτε οι κυρώσεις αγγίζουν τον Ερντογάν ούτε ασφαλώς και η διεθνής κατακραυγή. Αναμένοντας το επόμενο βήμα του Τούρκου Προέδρου, οι εξελίξεις τρέχουν. Κυρίως στο πεδίο των μαχών, όπου χάνονται ανθρώπινες ζωές, στο βωμό των γεωπολιτικών συμφερόντων και επιδιώξεων.
