Από το Χονγκ Κονγκ στη Χιλή, από την Καταλονία, τον Λίβανο, το Ιράκ και την Κολομβία, κοινωνικές διαμαρτυρίες συγκλονίζουν τον πλανήτη, προβάλλοντας διαφορετικά αιτήματα και διεκδικήσεις στον δρόμο, αλλά έχοντας όλα έναν κοινό παρανομαστή: την κοινωνική δυσφορία.
Η έλλειψη δημοκρατικών δικαιωμάτων, η αύξηση στις τιμές των βασικών προϊόντων και υπηρεσιών, η υψηλή φορολόγηση και η ανεργία, η δολοφονία ηγετών των κοινωνικών κινημάτων, ή οι πολιτικές διαφορές, είναι οι κύριοι παράγοντες που έχουν κινητοποιήσει τις κοινωνίες σε μεγάλο τμήμα του πλανήτη, ανεξαρτήτου φύλου, ηλικίας και ιδεολογικής τοποθέτησης των μελών τους.
Μάλιστα, στην πλειονότητά τους, οι κινητοποιήσεις αυτές χαίρουν της στήριξης της κοινωνίας που συμμετέχει και στις ειρηνικές διαμαρτυρίες αλλά και στα βίαια επεισόδια, όπως σημειώνει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Σημαντικό παράγοντα στην οργάνωση των διαδηλώσεων διαδραματίζουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το διαδίκτυο, που εκτός από συγκολλητική ουσία της κοινωνικής διαμαρτυρίας, χρησιμεύουν για να διαδώσουν τις ιδέες της κοινωνικής δυσφορίας και τις εικόνες που τη συνοδεύουν, λειτουργώντας και ως μοχλός ευαισθητοποίησης όλου του κόσμου, όπως απέδειξε και η πρόσφατη κινητοποίηση των νέων σε όλον τον πλανήτη για το κλίμα.
Χονγκ Κονγκ
Στο Χονγκ Κονγκ για τέσσερις μήνες, η διαμαρτυρία των κατοίκων –αρχικά για να αποσυρθεί η νομοθεσία για έκδοση κρατουμένων στην Κίνα– έχει εξελιχθεί σε κινητοποιήσεις με αίτημα τον εκδημοκρατισμό του διοικητικού μηχανισμού και σε μία ακραιφνή αντίθεση –ιδίως από την πλευρά των νέων– στην προσέγγιση με το αυταρχικό Πεκίνο.
Οι διαμαρτυρίες που σε πρώτη φάση ήσαν ειρηνικές, έχουν εξελιχθεί σε πόλεμο στους δρόμους, με οδοφράγματα, την εκτόξευση μολότοφ, βίαια αντίδραση της αστυνομίας και δακρυγόνα.
Χιλή
Στη Χιλή, που έως σήμερα υπήρξε ο “καλύτερος μαθητής” των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στη Λατινική Αμερική, εκδηλώθηκε η πιο πρόσφατη έκρηξη κοινωνικής διαμαρτυρίας, με τον αριθμό των νεκρών να φτάνει τους 12 και των τραυματιών να ξεπερνά τους 200.
Η επιφαινόμενη σταθερότητα, ανάπτυξη και δημοσιονομική πειθαρχία, κρύβει μία κοινωνία με βαθιές ανισότητες, μία μεσαία τάξη που πάντοτε βρίσκεται στα όρια της φτώχειας κι ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δεν επιτρέπει την “κοινωνική άνοδο”.
Η αύξηση της τιμής του εισιτηρίου του μετρό υπήρξε η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι: σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο Ντιέγο Πορτάλες, η Χιλή είναι η χώρα με το πιο ακριβό σύστημα μέσων μεταφοράς σε 56 χώρες του κόσμου και ορισμένες οικογένειες της χώρας είναι αναγκασμένες να πληρώνουν το 30% του εισοδήματός τους για να μεταβαίνουν με τα μέσα μεταφοράς στην εργασία τους.
Η περαιτέρω αύξηση της τιμής του υπήρξε η θρυαλλίδα που ανάγκασε το πρόεδρο Sebastian Pinera να κατεβάσει στους δρόμους τον στρατό και να αποσύρει τις αυξήσεις.
Και ενώ από τη μία καλεί σε διάλογο, από την άλλη δηλώνει πως “η Χιλή βρίσκεται σε πόλεμο”.
Καταλονία
Στην Καταλονία, για μία ακόμη φορά, παίζεται το δράμα της ανεξαρτησίας της ισπανικής επαρχίας.
Μετά την ανακοίνωση της καταδίκης των Καταλανών πολιτικών, διοργανώθηκαν κινητοποιήσεις, που σύντομα μετά τη βίαια επέμβαση της αστυνομίας έχουν εξελιχθεί σε βίαιες αντιπαραθέσεις. Πάνω από 600 τραυματίες, οι μισοί εξ αυτών αστυνομικοί, και περίπου 200 συλλήψεις, περιγράφουν την εικόνα που επικράτησε την περασμένη εβδομάδα στους δρόμους της Καταλονίας.
Ιδίως στη Βαρκελώνη, που θυμίζει τοπίο πολέμου, η απουσία βούλησης για συνεννόηση και από πλευράς των αυτονομιστών/εθνικιστών και από πλευράς της κυβέρνησης της Μαδρίτης, κρατά αναμμένο το φυτίλι της σύγκρουσης κι απομακρύνει τον διάλογο για την επίλυση του Καταλανικού.
Ισημερινός
Στον Ισημερινό είχε ανάψει η θρυαλλίδα που προκάλεσε και τις υπόλοιπες κοινωνικές αναφλέξεις στη Λατινική Αμερική, όταν η κυβέρνηση του Lenin Moreno, στο πλαίσιο του ‘πακετάσο’ του ΔΝΤ κατήργησε τις επιδοτήσεις στα καύσιμα που ίσχυαν επί πολλές δεκαετίες.
Μετά 12 ημέρες διαρκών συγκρούσεων στους δρόμους του Κίτο, με απολογισμό επτά νεκρούς, πάνω από 1.340 τραυματίες, πολλούς συλληφθέντες, μεταξύ αυτών και δεκάδων δημοσιογράφων, ο κοινωνικός αναβρασμός οδήγησε την κυβέρνηση σε υποχώρηση, αποδεικνύοντας πως η εξέγερση στους δρόμους μπορεί να εμποδίσει αντιλαϊκά κοινωνικά σχέδια, που ιδίως έπλητταν τους χωρικούς και τους ιθαγενείς.
Λίβανος
Στον Λίβανο, η χώρα συκλονίζεται από τη λεγόμενη “επανάσταση του WhatsApp”, που πυροδότησε η απόφαση της κυβέρνησης να αυξήσει κατά 20 σεντς/δολάριο το κόστος στις φωνητικές κλήσεις, μέσω κοινωνικών δικτύων (WhatsApp, Facebook ή Viber), σε μία προσπάθεια να αυξήσει τα έσοδα μίας οικονομίας που παραπαίει.
Ωστόσο, όπως πάντα, η αύξηση αυτή ήταν μόνο το πρόσχημα για τις κοινωνικές διεκδικήσεις, που έχουν επεκταθεί και σε άλλους τομείς διαμαρτυρίας, κατά της διαφθοράς, του πολιτικού σεκταρισμού και του αστυνομοκρατούμενου κράτους.
Οι έντονες διαμαρτυρίες, με αποκλεισμούς δρόμων και οδοφράγματα με καμένα λάστιχα, ανάγκασαν τα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού να συμφωνήσουν σε μεταρρυθμίσεις για τον τερματισμό της κρίσης και τον κατευνασμό της κοινωνίας, έπειτα από το τελεσίγραφο των 72 ωρών που τους έθεσε ο πρωθυπουργός Saad Hariri, ο οποίος βγήκε ενισχυμένος από τις πολιτικές εξελίξεις.
Κολομβία
Στην Κολομβία, οι κινητοποιήσεις έχουν προκαλέσει παράλυση τους τελευταίους μήνες, λόγω των διεκδικήσεων για την εκπαίδευση, τις μεταφορές και κυρίως για την κοινωνική κατάσταση στη χώρα, της οποίας η τραγική εικόνα μεταφράζεται στους 155 δολοφονημένους ηγέτες κοινωνικών κινημάτων στο πρώτο οκτάμηνο του 2019, όπως αναφέρεται σε έκθεση του Ινστιτούτου Μελετών για την Ανάπτυξη, την Ειρήνη (Indepaz).
Μέσα σε αυτό το ζοφερό πλαίσιο, οι Κολομβιανοί προσέρχονται στις κάλπες την ερχόμενη Κυριακή για να εκλέξουν τις τοπικές και περιφερειακές Αρχές, τρία χρόνια μετά την υπογραφή της ειρήνης με τους αντάρτες των FARC.
Εκλογές που εκφράζονται φόβοι ότι θα διεξαχθούν εν μέσω πολιτικής βίας και νοθείας, την ώρα που εξακολουθούν να βρίσκονται εν δράσει πέντε ένοπλες ομάδες στη χώρα.
Αιτή
Στην Αϊτή, την φτωχότερη χώρα στην αμερικανική ήπειρο, δεν αποτελεί είδηση πως οι δρόμοι βράζουν.
Η οικονομική κατάσταση και η πολιτική κρίση, με την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης, έχει οδηγήσει τον κόσμο σε κινητοποιήσεις εναντίον του προέδρου Ζοβενέλ Μοΐζ.
Η αποτυχία του διαλόγου, λόγω άλυτων διαφορών του προέδρου με την αντιπολίτευση, έχει ξαναβγάλει τον κόσμο στους δρόμους και η πρωτεύουσα Πορτ-ντε-Πρενς βρίσκεται ξανά στις φλόγες.
Ιράκ
Πάνω από 100 νεκροί και 6.000 τραυματίες είναι ο απολογισμός των διαδηλώσεων στο Ιράκ, με τους πολίτες στη Βαγδάτη και άλλες πόλεις να έχουν βγει στους δρόμους ζητώντας καλύτερες δημόσιες υπηρεσίες, δουλειά και τερματισμό του κράτους διαφθοράς.
Η βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων επιβεβαίωσε το δημοκρατικό έλλειμμα στη χώρα, τον πέμπτο μεγαλύτερο παραγωγό πετρελαίου στον κόσμο, μία χώρα που αιματοκυλίσθηκε από τον πόλεμο.
Οι Αρχές, τουλάχιστον προς το παρόν, έχουν καταφέρει να κατευνάσουν την κοινωνική δυσαρέσκεια, ενεργοποιώντας μία σειρά από οικονομικά και κοινωνικά μέτρα, προσάγοντας στη δικαιοσύνη διεφθαρμένους πολιτικούς, αλλά κι επικεφαλής των δυνάμεων ασφαλείας που διέταξαν την αντιμετώπιση των διαδηλωτών με πραγματικά πυρά.
Βολιβία
Πυρπολήσεις κτιρίων, συγκρούσεις με τις δυνάμεις επιβολής της τάξης, καταστροφές: βίαια επεισόδια ξέσπασαν το βράδυ της Τρίτης ώρα Ελλάδας, σε διάφορες περιοχές της Βολιβίας, μετά τη δημοσιοποίηση νεότερων στοιχείων για το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών της Κυριακής, μεταδίδουν ΜΜΕ, καθώς ο πρόεδρος Evo Morales οδεύει προς επανεκλογή, για 4η διαδοχική θητεία.
Στη Σούκρε και στην Ταρίχα, διαδηλωτές προσκείμενοι στην αντιπολίτευση έβαλαν φωτιά στα κτίρια όπου εδρεύει η εκλογική επιτροπή, καθώς καταγγέλλουν νοθεία των εκλογικών αποτελεσμάτων.
Συγκρούσεις υποστηρικτών του υποψηφίου της αντιπολίτευσης, του κεντρώου Κάρλος Μέσα, ξέσπασαν στη Λα Πας και στο Ποτοσί.
Ενώ το κτίριο της προεκλογικής εκστρατείας του κυβερνώντος κόμματος, του Κινήματος προς τον Σοσιαλισμό (MAS) του προέδρου Morales, στην περιοχή Ορούρο υπέστη καταστροφές, διαπίστωσαν δημοσιογράφοι των ψηφιακών εκδόσεων των εφημερίδων La Razón και Los Tiempos και του Γαλλικού Πρακτορείου.
Στις 21:00 της Δευτέρας [τοπική ώρα• 04:00 σήμερα Τρίτη ώρα Ελλάδας], στον ιστότοπο του Ανώτατου Εκλογοδικείου της Βολιβίας ο Morales καταλάμβανε την πρώτη θέση με το 46,87% των ψήφων, αυξάνοντας τη διαφορά από τον κυριότερο αντίπαλό του, τον κεντρώο Carlos Mesa, που περιοριζόταν στο 36,73%, με το 95,3% των ψηφοδελτίων να έχει καταμετρηθεί.
Η διαφορά τους κατά συνέπεια φθάνει τις 10,14 εκατοστιαίες μονάδες.
Για να κερδίσει από τον πρώτο γύρο, ο υποψήφιος που προηγείται πρέπει να εξασφαλίσει είτε την απόλυτη πλειοψηφία, το 50% συν μία ψήφο, ή να λάβει τουλάχιστον το 40% των ψήφων και να διαθέτει διαφορά 10 μονάδων από τον δεύτερο.
Ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης κατηγόρησε την κυβέρνηση για νοθεία και διεμήνυσε πως δεν θα αποδεχθεί το αποτέλεσμα σε περίπτωση που θεωρήσει ότι αποτελεί προϊόν χειραγώγησης.
Οι παρατηρητές του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών (ΟΑΚ) που βρίσκονται στη Βολιβία εξέφρασαν την «κατάπληξη» και την «ανησυχία» τους μετά την «δυσεξήγητη» απόφαση της εκλογικής επιτροπής να συνεχίσει την καταμέτρηση των ψηφοδελτίων με συστήματα πληροφορικής αλλά και για τα νεότερα αποτελέσματα που φέρουν τον Morales να επικρατεί ήδη από τον πρώτο γύρο, χωρίς να χρειάζεται η διεξαγωγή δεύτερου γύρου τη 15η Δεκεμβρίου.
www.bankingnews.gr
