Παγίδα για τους Tomahawk. Γιατί η Ρωσία δεν φοβάται πλέον τους πυραύλους του ΝΑΤΟ

ΜΟΣΧΑ, 31 Οκτωβρίου – RIA Novosti, Νικολάι Protopopov. Οποιοσδήποτε τύπος αεροπορικών στόχων θα εντοπιστεί σε απόσταση αρκετών χιλιάδων χιλιομέτρων – το ρωσικό σύστημα προειδοποίησης για μια επίθεση πυραύλων τα επόμενα χρόνια θα ενισχυθεί από τα τελευταία ραντάρ over-the-horizon “Container”. Λειτουργούν με αυξημένη γωνία θέασης και μπορούν ταυτόχρονα να παρακολουθούν χιλιάδες αντικείμενα. Ο στρατός θα λάβει το πρώτο του ραντάρ πριν από το τέλος του έτους. Η νέα αντι-πυραυλική ομπρέλα της χώρας – στο υλικό του RIA Novosti.

Η ανάπτυξη ενός σταθμού ραντάρ 29B6 “Container” με δύο άξονες ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 από τους μηχανικούς του Ινστιτούτου Έρευνας για την  Ραδιοεπικοινωνία Μακράς Διανομής. Η αρχή λειτουργίας αυτού του ραντάρ είναι να αντικατοπτρίζει τα ραδιοκύματα από την ιονόσφαιρα της Γης: το σήμα «ricochet» που κατευθύνεται με μια ορισμένη γωνία από το ιονισμένο ατμοσφαιρικό στρώμα πλήττει το στόχο και συλλαμβάνοντας το ήδη αντανακλάται από αυτό, επιστρέφοντας στον δέκτη.

Έτσι, προσδιορίζετγαι η ακριβής θέση του αντικειμένου, η ταχύτητα και η κατεύθυνση της πτήσης. Τα “Container” ως επι το πλείστον είναι εξειδικευμένα για την ανίχνευση αεροδυναμικών στόχων σε υψόμετρο μέχρι 100 χιλιόμετρα.

Δηλαδή, δεν θα δουν τους βαλλιστικούς πυραύλους κατά την πτήση τους, αλλά μπορούν να ανιχνεύσουν την εκτόξευσή τους από την επιφάνεια της Γης.

Αυτά τα ραντάρ είναι ικανά να ανιχνεύουν και να εντοπίζουν όχι μόνο τα μεγάλα και σχετικά αργά αντικείμενα όπως τα αεροπλάνα και τους πυραύλους Cruise, αλλά επίσης, σύμφωνα με τον κατασκευαστή, ο σταθμός αναγνωρίζει υπερηχητικούς πυραύλους σε απόσταση ρεκόρ τριών χιλιάδων χιλιομέτρων. Συνολικά, το “Container” μπορεί να συγκρατήσει ταυτόχρονα πέντε χιλιάδες εναέρια αντικείμενα διαφορετικών τύπων και χαρακτηριστικών.

Το πρώτο πρωτότυπο του “container” ανέλαβε το πιλοτικό πρόγραμμα μάχης το 2013.

Το τμήμα μετάδοσης του σταθμού βρίσκεται στην περιοχή Nizhny Novgorod και το τμήμα λήψης βρίσκεται στην  Mordovia, όπου έχει εξαπλωθεί ένας τομέας σχεδόν 150 κεραιών 30 μέτρων. Η τοποθεσία επιλέχθηκε λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το “Container” έχει μια νεκρή ζώνη μήκους 900 χιλιομέτρων. Ως εκ τούτου, ο σταθμός τοποθετήθηκε στα βάθη της χώρας, από όπου θα ελέγχει τον εναέριο χώρο των γειτονικών χωρών.

Το πρώτο “container” λειτουργεί προς τη δυτική κατεύθυνση. Υπό τον έλεγχό του βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης και, κατά συνέπεια, οι κύριες ζώνες των στρατευμάτων του ΝΑΤΟ. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στο πλαίσιο του πρόσφατου τερματισμού της Συνθήκης για τις Ενδιάμεσες Περιοχές και τους Πυραύλους βραχείας εμβέλειας – το ραντάρ επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση των αεροπορικών και πυραυλικών βάσεων του ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα με τον Γενικό Διευθυντή του NIIDAR, Kirill Makarov, στο μέλλον οι σταθμοί αυτοί θα καλύψουν τη Ρωσία από όλες τις πλευρές – προβλέπεται ότι τα “Containers” θα αναπτυχθούν στην Άπω Ανατολή, στα βορειοδυτικά και στα νότια.

Η περιοχή λήψης του ραντάρ “container”

Ένα άλλο νέο στοιχείο του προειδοποιητικού συστήματος επίθεσης πυραύλων είναι ο παράκτιος σταθμός ραντάρ κοντά στον ορίζοντα του επιφανειακού κύματος “Sunflower -ηλιοτρόπιο“. Αυτά τα ραντάρ θα ελέγχουν τις συνθήκες αέρα και επιφάνειας στην παράκτια οικονομική ζώνη της Ρωσίας. Οι δυνατότητές τους είναι πιο μέτριες από αυτές του “Container” – οι σταθμοί λειτουργούν σε απόσταση μέχρι 450 χιλιομέτρων.

Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα του Sunflower είναι η ικανότητά του για όλες τις καιρικές συνθήκες. Ταυτόχρονα, αναγνωρίζει πολύ καλά τα πλοία και τα αεροσκάφη που κατασκευάζονται με τεχνολογία stealth και συμβατικό εξοπλισμό. Σε πλήρως αυτόματο τρόπο, ο σταθμός ανιχνεύει και συνοδεύει μέχρι και 300 θαλάσσια και 100 εναέρια αντικείμενα ταυτόχρονα. Ταυτόχρονα, είναι σαφώς ταξινομημένα – καθορίζει αν πρόκειται για στόχο ομάδας ή για έναν μόνο στόχο, εναέρια ή επιφανειακά και αξιολογεί το μέγεθός τους.

Οι πληροφορίες από το ραντάρ λαμβάνονται έγκαιρα από τους διοικητικούς σταθμούς άμυνας των παράκτιων ζωνών, όπου αποφασίζουν για τη χρήση αντιπυραυλικών όπλων.

Η πρώτη ομάδα που δέχτηκε ηλιοτρόπια ήταν ο στόλος της Κασπίας. Τα πληρώματα των πυραυλικών πλοίων βελτιώνουν τακτικά την αλληλεπίδρασή τους με τους υπολογισμούς ραντάρ κατά τη διάρκεια των ασκήσεων και λαμβάνουν ονομασίες στόχων για υπό όρους στόχους στην Κασπία Θάλασσα. Οι ναυτικοί παραδέχονται ότι με το νέο ραντάρ έχει γίνει πολύ πιο εύκολο να παρακολουθείται η περιοχή των υδάτων που τους έχει ανατεθεί και ο εναέριος χώρος πάνω από αυτά.

Πρόσφατα, η Ρωσία έχει αναπτύξει ηλιοτρόπια σε δύο άλλες κατευθύνσεις – αναπτύσσονται νέοι σταθμοί στην Άπω Ανατολή και στα κράτη της Βαλτικής.

Ωστόσο, παρά την υψηλή απόδοση, τα “Sunflowers” και τα “containerς” είναι απλώς  βοηθητικά  εργαλεία στο SPRN. Η πρώτη προτεραιότητα  εδώ παίζεται από σταθμούς υψηλής ετοιμότητας  τύπου Voronezh. Προορίζονται για την έγκαιρη ανίχνευση – κυρίως βαλλιστικών διηπειρωτικών πυραύλων.

Με εντυπωσιακές δυνατότητες, ένα από τα χαρακτηριστικά του σταθμού είναι ο ελάχιστος χρόνος που αφιερώνεται στη συναρμολόγηση και την τοποθέτηση σε μαχητικά καθήκοντα. Το Voronezh προέρχεται από το εργοστάσιο με τη μορφή ενιαίων τεμαχίων και εμπορευματοκιβωτίων, μετά το οποίο συγκεντρώνεται γρήγορα επιτόπου, λαμβάνοντας υπόψη τις λειτουργικές και τακτικές συνθήκες της περιοχής ανάπτυξης.

Στρατιώτες στο στρατιωτικό καθήκον στο ραντάρ Voronezh-DM στο χωριό Dunaevka, περιοχή Καλίνινγκραντ

Το ραντάρ της πρώτης τροποποίησης “Voronezh-M”, που τοποθετήθηκε στην περιοχή του Λένινγκραντ, έλαβε ο Ρωσικός στρατός  το 2006. Λειτουργεί στην περιοχή μέτρησης και καλύπτει την περιοχή από το Μαρόκο έως το Svalbard. Οι μεταγενέστερες τροποποιήσεις με τους δείκτες “DM” και “SM” αντίστοιχα, δουλεύουν σε δεκαδικές και εκατοστόμερες λειτουργίες.

Η τοποθέτηση αυτού του ραντάρ είναι διασκορπισμένη σε όλη τη Ρωσία – οι σταθμοί βρίσκονται σε επιφυλάκή στις περιοχές Καλίνινγκραντ, Ιρκούτσκ και Ορενμπούργκ και στα εδάφη Κρασνοντάρ, Κρασνογιάρσκ και Αλτάι. Μέχρι το 2024 ένα άλλο “Voronezh” θα τοποθετηθεί στην Κριμαία.

Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η κατασκευή του κλιμακωτού SPRN στην ΕΣΣΔ ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Το πρωτότυπο του σύγχρονου συστήματος ήταν ένα σύστημα ραντάρ αποτελούμενο από δύο ραντάρ Dnepr για την ανίχνευση βαλλιστικών πυραύλων στο Μουρμάνσκ και τη Ρίγα, από όπου οι πληροφορίες αποστέλλονταν στο διοικητήριο στην περιοχή της Μόσχας.

Τα πρώτα ραντάρ ήταν τεράστιες κατασκευές , ήταν δύσκολο να διατηρηθούν και είχαν τρομερή κατανάλωση ενέργειας. Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, πολλοί σταθμοί ραντάρ παρέμειναν εκτός Ρωσίας και δεν λειτούργησαν  πλέον. Ωστόσο, ορισμένοι σταθμοί που κατασκευάστηκαν από τη Σοβιετική Ένωση, όπως αυτοί στη Λευκορωσία και στο Καζακστάν, εξακολουθούν να λειτουργούν σήμερα.