Από τη “Ρομφαία”, γνωστό φιλορωσσικό 24ωρο πρακτορείο εκκλησιαστικών ειδήσεων, τέθηκε σε κυκλοφορία ανοικτή επιστολή του αρχιμανδρίτη Κύριλλου Κωστόπουλου, οργανικού ιεροκήρυκα της Μητρόπολης Πατρών, προς τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο. (https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/33020-epistoli-pros-ton-arxiepiskopo-amerikis-elpidoforo).
Δεν θα ασχοληθούμε εδώ με το περιεχόμενο της επιστολής και τις θεολογικές θέσεις του δόκτορα αρχιμανδρίτη, σημειώνουμε μόνο ότι η επιστολή είναι γραμμένη σε ύφος επικριτικό και ανάρμοστο, αν όχι τελείως απρεπές.
Εκείνο που ενδιαφέρει όμως είναι ο χρόνος που επιλέχθηκε για να κυκλοφορήσει η επιστολή -ένα ολόκληρο τετράμηνο μετά το γεγονός στο οποίο αναφέρεται. Μάλλον κρίθηκε τώρα κατάλληλη η στιγμή καθώς πυκνώνουν πάλι απειλητικά τα σύννεφα πάνω από την Αρχιεπισκοπή Αμερικής και άρχισε να κλονίζεται σοβαρά η ποιμαντορία του κ. Ελπιδοφόρου με:
— φανερά υπονομευτικές πρωτοβουλίες του κληρικού Άλεξ Καρλούτσου που -για ανεξήγητους λόγους (;) – συνεχίζει να επηρεάζει καθοριστικά τον πατριάρχη Βαρθολομαίο στα θέματα της Αμερικής, όχι μόνο τα οικονομικά, αλλά και τα καθαρώς εκκλησιαστικής διοίκησης που θάπρεπε κανονικά νάναι μόνο της αρμοδιότητας του αρχιεπίσκοπου.
— αποστασιοποίηση καθηγητών στη Θεολογική Σχολή στη Βοστόνη από τη γραμμή που χαράσσει σχετικά ο Αρχιεπίσκοπος με πρόδηλη υποκίνηση από τον επίσκοπο Βοστόνης Μεθόδιο ο οποίος παράλληλα προσπαθεί να κρατηθεί ο ίδιος στην προεδρία (πρυτανεία) της Σχολής ή τουλάχιστο να προωθήσει στην επίμαχη αυτή θέση απόλυτα δικό του άνθρωπο.
— την προσπάθεια του πρώην αρχιεπίσκοπου Αμερικής Δημητρίου να επαναδραστηριοποιηθεί στο χώρο της Εκκλησίας και της Ομογένειας (μετά την απομάκρυνσή του λόγω χρεοκοπίας της αρχιεπισκοπής επί των ημερών του, της υποθήκευσης του μεγάρου της στο Μανχάτταν και της παύσης των εργασιών ανοικοδόμησης του ναού του Αγίου Νικόλαου στο “σημείο μηδέν” της Νέας Υόρκης) αποζητώντας διαρκώς να εμφανίζεται σε πανηγύρια και εκδηλώσεις και να τον βραβεύουν διάφοροι -ασήμαντοι- παροικιακοί σύλλογοι-σωματεία σε αναγνώριση του έργου του. Εδώ είναι άξιο λόγου να υπενθυμίσουμε ότι το Ίδρυμα Ελληνικών Γραμμάτων και Πολιτισμού “Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδων” κατακρεουργήθηκε άμα τη γενέσει του…
Τώρα, νάναι απλώς σύμπτωση που ο Δημήτριος και ο παραπάνω αρχιμανδρίτης είναι “αδέλφια” από πνευματική συγγένεια, παιδιά γαρ και οι δυο της οργάνωσης της “Ζωής῾; Νάναι πάλι σύμπτωση που ο αρχιμανδρίτης κυκλοφόρησε την επστολή του ετεροχρονισμένα για να συμπέσει με τις τελευταἰες φορτούνες -οι πρώτες του Ελπιδοφόρου- που προέκυψαν στο χώρο της Αρχιεπισκοπής;
Νάναι πάλι τυχαίο που καθηγητές της Θεολογικής Σχολής, και μάλιστα κληρικοί με ακάλυπτες -υποτίθεται- τις πλάτες, τολμούν να αγνοούν τις εντολές του αρχιεπίσκοπου; Και το σπουδαιότερο, είναι τυχαίο που ο αλάθητος Βαρθολομαίος, με υπόδειξη του αχώριστου του Καρλούτσου- όπως και επί του αρχιεπισκόπου πρώην Αμερικής κ. Σπυρίδωνα Παπαγεωργίου- άρχισε το ίδιο πάλι βιολί καταλογίζοντας στον αρχιεπίσκοπο “λάθη”…;
Όλα συμπτώσεις και τυχαία είναι ή πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι;
Βλ. και https://pnemorem1.blogspot.com/2018/09/blog-post_12.html
Αρχιεπισκοπή Αμερικής: Όταν ο δεύτερος γίνεται πρώτος και ο Πρώτος ως έσχατος εκπαραθυρώνεται… (Μια αποτυχημένη συνταγή ώστε το πρόβλημα να παραμένει πάντα το ίδιο…)
