Τα τελευταία επτά χρόνια, η Ελλάδα έχει διακόψει τους διπλωματικούς και οικονομικούς δεσμούς με τη Συρία. Μια ομάδα Ελλήνων προσπαθεί να επανεκκινήσει τους δεσμούς. Ποια προβλήματα αντιμετωπίζουν οι Έλληνες της Συρίας.
Μπορεί οι διπλωματικές σχέσεις Ελλάδας – Συρίας να διακόπηκαν πριν από επτά ολόκληρα χρόνια, ωστόσο, ο αντίκτυπος φαίνεται, ακόμα, και σήμερα.
Η Πρεσβεία της Συρίας στην Αθήνα ανέστειλε τη λειτουργία της τον Δεκέμβριο του 2012, ενώ, αντίστοιχα, η Πρεσβεία της Ελλάδας στην Δαμασκό ανέστειλε τη λειτουργία της τον Ιούλιο 2012, για «λόγους ασφαλείας», όπως είχε υποστηριχθεί τότε.
Οι ελληνικές επιχειρήσεις απαγορεύεται να έχουν εξαγωγική δραστηριότητα στη Συρία, ενώ μεγάλα προβλήματα έχουν προκληθεί στην άγνωστη ελληνική κοινότητα της Συρίας.
«Στη Συρία διαμένει μια σημαντική κοινότητα Ελλήνων πολιτών. Πρόκειται για 2000 άτομα που κατοικούν στη Δαμασκό και επιτελούν μάλιστα επιχειρηματικές δραστηριότητες, μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις. Έχουν φτάσει με διάφορους τρόπους εκεί, ένα μέρος τους είναι πρόσφυγες του 1922. Οι άνθρωποι αυτοί ταλαιπωρούνται, εδώ και χρόνια, λόγω της διακοπής των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Συρίας. Από κάθε άποψη, είναι αδικαιολόγητη και ασύμφορη για την Ελλάδα», επισημαίνει στο Sputnik ο δικηγόρος Γιάννης Χατζηαντωνίου, που έχει δεχθεί αρκετές καταγγελίες από παθόντες.
Οι Έλληνες είναι αντιμέτωποι με τεράστια γραφειοκρατία για ό,τι αφορά τη σχέση τους με την Ελλάδα.
«Έληξε το ελληνικό διαβατήριό τους. Θέλουν να κάνουν μια αποδοχή κληρονομιάς. Εξυπηρετούνται από το προξενείο της Ελλάδος στη Βηρυτό. Αναγκάζονται να ταξιδέψουν εκατοντάδες χιλιόμετρα. Είναι τεράστιο πρόβλημα να μην έχεις προξενείο», προσθέτει.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο συγγραφέας Νίκος Κλειτσίκας, ιδρυτικό μέλος μιας επιτροπής που στόχο έχει την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας- Συρίας, ο οποίος λέει στο Sputnik:
«Η ελληνική κοινότητα στη Συρία υποφέρει και δεν υποφέρει από τον δικτάτορα Άσαντ, όπως τον χαρακτηρίζει η Δύση. Με πρόσφατη επίσκεψη που έγινε από μια ομάδα νομικών, διαπιστώθηκε μια σειρά καθυστερήσεων και δυσλειτουργιών. Ένα απλό παράδειγμα, ότι δεν τους εγγράφουν τα παιδιά στο δημοτολόγιο. Αναγκάζονται να πάρουν τα αεροπλάνα για να γυρίσουν στην Ελλλάδα, ώστε να καταχωρίσουν τα παιδιά τους ως Έλληνες πολίτες».
Και συνεχίζει:
«Από την πρώτη μέρα που ξεκίνησε η διακοπή των διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας- Συρίας, μετά την απέλαση και της Πρέσβεως, μια ομάδα ανθρώπων καθηγητών, δικηγόρων, συστήσαμε μια επιτροπή φιλίας, με συμμετοχή από άλλα. Είμαστε μια μικρή ομάδα ανθρώπων πέρα και έξω από κόμματα, προσπαθούμε να ευαισθητοποιήσουμε την κοινή γνώμη. Η Ελλάδα, ωστόσο, ζει στον δικό της κόσμο. Κατέστρεψαν και την Πρεσβεία».
Την ίδια στιγμή, εκφράζει την άποψη ότι η Ελλάδα έχει ξεχάσει και τους Σύριους, πέρα από τους πολίτες της.
«Ο μόνος που έδωσε βοήθεια στη Συρία, ήταν ο πρόεδρος του ΙΣΑ ο Γιώργος Πατούλης και νυν περιφερειάρχης Αττικής. Πρόσφερε πολύ ακριβά αντικαρκινικά φάρμακα, πριν από δύο χρόνια. Μας έδωσε και ειδικό ψυγείο για τη μεταφορά».
Γιατί είναι αναγκαία η ύπαρξη διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας – Συρίας
Τρεις είναι οι λόγοι, σύμφωνα με τον Γιάννη Χατζηαντωνίου, για τους οποίους πρέπει να αποκατασταθούν οι σχέσεις με τη Συρία. Ο πρώτος αφορά την προσφυγική – μεταναστευτική κρίση.
«Δεν είναι δυνατόν να έχουμε πρόσφυγες από τη Συρία και να μην μπορούμε να ελέγξουμε αν όντως είναι Σύριοι, αν διώκονται για ποινικούς ή πολιτικούς λόγους ή για τζιχαντισμό. Αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο σε συνεννόηση με τη Συρία και με εκατέρωθεν διπλωματικές αρχές», σημειώνει.
Ο δεύτερος λόγος, όπως αναφέρει, είναι ότι η Αραβική Δημοκρατία της Συρίας είναι ένα κράτος φιλικό προς την Ελλάδα.
«Παραδοσιακά το Συριακό κράτος είναι φιλικό προς εμάς, καθώς αντιμετωπίζει και εκείνο απειλή από την Τουρκία. Οι δυνάμεις που είναι αντίθετες προς τη νόμιμη κυβέρνηση της Συρίας είναι φιλοτουρκικές. Δεν είναι τυχαίο, ότι η μεταβατική κυβέρνηση των τζιχαντιστών που έχει αναγνωρίσει Ελλάδα και Ε.Ε., έχει έδρα την Κωνσταντινούπολη».
Ο Νίκος Κλειτσίκας θυμίζει ένα σχετικό περιστατικό:
«Η κρίση με την Τουρκία το 1987, αποφεύχθη, με τη δήλωση που έκανε ο πατέρας Άσαντ. Τούρκος στρατιώτης, σε ελληνικό έδαφος, σημαίνει επίθεση στη Συρία και έστρεψε όλες του τις δυνάμεις και τα τεθωρακισμένα και τα παρέταξε στα σύνορα με την Τουρκία. Έχει πάθει μια μεγάλη αμνησία όλο το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα και τα ΜΜΕ για τη συριακή προσφορά».
Το τρίτο επιχείρημα είναι καθαρά οικονομικής φύσεως.
«Εμείς, ως Έλληνες, έχουμε οικονομικές σχέσεις με τους Σύριους επί αιώνες, όταν δεν υπήρχε καν η Αμερική. Δεν είναι δυνατόν, καθ’ υπόδειξη των ΗΠΑ, να κόβονται οι διπλωματικές σχέσεις με τη Συρία και να εφαρμόζουμε εμπάργκο. Υπάρχει μελέτη του ιδρύματος Μεσογειακών μελετών, που δείχνει ότι η Ελλάδα ήταν πλεονασματική στο εμπορικό της ισοζύγιο με τη Συρία. Δηλαδή, σε μία χώρα με μεγάλο οικονομικό πρόβλημα, της κόβονται οι κερδοφόρες εμπορικές σχέσεις» τονίζει ο Γ. Χατζηαντωνίου.
Η εικόνα στη Συρία τα προηγούμενα χρόνια ήταν αντίθετη από αυτήν που τα κυρίαρχα δυτικά ΜΜΕ και κυβερνήσεις μετέφεραν, όπως αναφέρει ο Ν. Κλειτσίκας.
«Η Συρία δέχθηκε μια βίαιη ιμπεριαλιστική επέμβαση, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, με στόχο να χάσει το δικαίωμα αυτοδιάθεσής της.Η Συρία δεν έχει δικτατορικό καθεστώς. Υπάρχει κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Μέσα σε αυτήν την κυβέρνηση συμμετέχουν δύο κομμουνιστικά κόμματα. Το μεγάλο αδελφό του ΚΚΕ, με υπουργούς και γραμματείς και το άλλο μικρότερο, με τους βουλευτές που είναι διάσπαση. Υπάρχουν επίσης σοσιαλιστικά κόμματα, πατριωτικές δυνάμεις, Κούρδοι βουλευτές κλπ».
Το Πατριαρχείο Αντιοχείας είναι το μόνο που ασχολείται με την κατάσταση, τονίζει ο Ν. Κλειτσίκας.
«Επαίσχυντη είναι η στάση της Εκκλησίας και του Φαναρίου. Ειδικότερα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, όταν το ελληνορθόδοξο πατριαρχείο Αντιοχείας δίνει τη δική του μάχη εκεί. Δεν εστάλη ούτε μια επιστολή συμπαράστασης για τους χριστιανούς που δοκιμάζονται».
