Η Ορθοδοξία προσφέρει τα πάντα, διότι εξευγενίζει, ισορροπεί,καλλιεργεί, ηρεμεί, ομορφαίνει τις ανθρώπινες ψυχές, τις γεμίζει με αγάπη για τον συνάνθρωπο, την ζωή και κάθε τι ωραίο. Από το απόγειον του Ελληνισμού, κατά τους μεσαιωνικούς αιώνες, βρεθήκαμε εκ νέου, σε πλήρη κατάπτωση κατά την σημερινή εποχή. Μοναδική λύση η επιστροφή στις διαχρονικές- πατροπαράδοτες Ελληνοχριστιανικές αξίες
Γίνεται να είμαστε ταυτόχρονα με τον κύριο και σωτήρα ημών Ιησού Χριστό, και με τον Σαβάζιο κατά την σύγχρονη εποχή ; Η κύρια μέριμνα της Εκκλησίας μας είναι να μας ανασύρει από την λασπώδη τάφρο της αμαρτίας και την αγελαία κατάσταση, με σκοπό την επιβίωση του Ελληνικού έθνους, και την σωτηρία των ψυχών.
Την εποχή της έντονης παρακμής, που ζούμε κατά τις τελευταίες δεκαετίες, παρατηρούμε το εξής θλιβερό φαινόμενο. Αρκετοί άνθρωποι, οι οποίοι δηλώνουν “Χριστιανοί”, να ζούνε με τον σεξουαλικό τρόπο ζωής, που απαιτεί ο εωσφόρος και ο δαίμονας του, ο Σαβάζιος-Διόνυσος. Τι σημαίνει όμως αυτό ;
Τι επιπτώσεις έχει σε θρησκευτικό, πνευματικό, εθνικό και ατομικό επίπεδο ; Σε μια εποχή κατά την οποία κινδυνεύουν ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία, ο βίος του Αγίου Παϊσιου, είναι το καλύτερο παράδειγμα, ειδικά για τα νέα παιδιά. Εδώ και αιώνες, το τιμημένο ράσο, έδωσε πολύ σκληρούς αγώνες, για την επιβίωση και την συνέχεια, του Ελληνικού έθνους. Πατρίδα, Θρησκεία-Ορθοδοξία, οικογένεια και ηθικές αρχές. Επάνω σε αυτά τα αξιώματα, στηρίχθηκε και μεγαλούργησε ο σύγχρονος Ελληνισμός. (1)
ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.
Οι γυναίκες ήταν και είναι τα θεμέλια της κοινωνίας. Χωρίς την επιστροφή τους στα Ελληνοχριστιανικά ήθη, δεν υπάρχει σωτηρία θα αφανιστούμε μέχρι ενός. Αυτό είναι αποδεκτό από όλους. Δυστυχώς την σύγχρονη, εποχή, παρουσιάζεται το θλιβερό, και εθνικά καταστροφικό φαινόμενο, αρκετές γυναίκες, να είναι “Χριστιανές”, και να ζούνε, με τον τρόπο ζωής του αρχαίου “Θεού”, Σαβάζιου. O Χριστιανισμός είναι η μόνη σωτήρια οδός. Πρέπει άπαντες να εγκαταλείψουν, τον σεξουαλικό τρόπο ζωής του Βάκχου-Σαβάζιου, ώστε να έχουμε δικαίωμα στην Ελευθερία, και την εθνική επιβίωση.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία καθόρισε τους τρόπους, σωτηρίας των πιστών, και του Ελληνικού έθνους, από τον σκοτεινό παγανισμό, αρχίζοντας από την συνειδητοποίηση της τραγικής συμφοράς, που προκάλεσε η σεξουαλική διαφθορά στον αρχαίο και τον σύγχρονο Ελληνικό κόσμο. Η Εκκλησία και οι Άγιοι πατέρες, μας υποδεικνύουν την παρεκτροπή των Ελλήνων Ορθοδόξων, από την Θεϊκή κτίση, και την κατάπτωση σε ζωώδεις καταστάσεις, με την κυριαρχία των κτηνωδών ορμών και επιθυμιών. Η πιο βασική αποστολή της Ορθοδοξίας, είναι μέσα από τις διδαχές, του κυρίου, Σωτήρα και Λυτρωτή ημών Ιησού Χριστού, να προστατέψει από την αμαρτία και την αγελαία κατάσταση, όλους τους Έλληνες, που λατρεύουν, τον Φρυγικό “θεό” Σαβάζιο.
Ο Εωσφόρος και ο Σαβάζιος, οι βασικοί εκπρόσωποι, της ανομίας, της αταξίας, και της καταστροφής, του Ελληνικού έθνους, αντιστέκονται πεισματικά, με σκοπό να εμποδίσουν, την εθνική και ηθική-πνευματική σωτηρία, και την ανύψωση των Ελλήνων. Όπως είναι γνωστό και ιστορικά αποδεδειγμένο, ο αρχαίος Ελληνικός κόσμος, κατέρρευσε, και κατακτήθηκε, κατ ουσίαν αμαχητί, από τους αρχαίους Ρωμαίους, εξαιτίας, της σεξουαλικής διαφθοράς, που επέβαλε η αρχαία θρησκεία. Στον παγανισμό η αμαρτία και η κάθε ηθική εκτροπή, ήταν ταυτισμένες με την ειδωλολατρική θρησκευτική πίστη. Σε όλα τα ειδωλολατρικά θρησκεύματα υπήρχαν θεοί –δαίμονες, ως προστάτες των ανθρωπίνων παθών, με βασικότερο όλων, την σεξουαλική διαφθορά.
Όταν όμως ήρθε στην Ελλάδα τον 8ο π.Χ. αιώνα, η λατρεία, του Φρυγικού “θεού” των σεξουαλικών οργίων, του Σαβάζιου, ο οποίος μετονομάστηκε σε Διόνυσο, εκείνος συμπεριέλαβε στο πρόσωπό του την προστασία όλων των σεξουαλικών παθών. Κύριο στοιχείο ήταν τα ακατονόμαστα όργια, ο χυδαίος ερωτισμός, οι πάσης φύσεως ηθικές παρεκτροπές, Ο Διόνυσος, έχει έρθει από την Ανατολή για να εδραιώσει στον τόπο αυτό την λατρεία του, η οποία έχει παραγκωνιστεί εξαιτίας της αρχαίας Ελληνικής-Φιλοσοφικής σκέψης. Με τον ερχομό της Διονυσιακής λατρείας στην Ελληνική επικράτεια, οι πρώτοι πιστοί που τον λατρεύουν, είναι οι γυναίκες της Θήβας. Ο βασιλιάς Πενθέας συνέλαβε όσες γυναίκες, ήταν πιστές στον Διόνυσο.
Ο Πενθέας ήταν αποφασισμένος να καταστρέψει ότι και όποιον σχετίζεται με τον Διόνυσο, ο οποίος παρασύρει τις γυναίκες στην ερωτική ακολασία και ανατρέπει την τάξη του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος. Ανάμεσα στις Βάκχες που εντόπισαν, οι Θηβαίοι στο βουνό, ήταν και η Αγαύη, η μητέρα του Πενθέα και οι αδελφές του. Αυτός όμως, ούτε τώρα αλλάζει γνώμη, σχετικά με την λατρεία του θεού. Για αυτό ο Διόνυσος θα οδηγήσει τον Πενθέα στην παράνοια. Θα τον ντύσει με ρούχα γυναικεία και θα τον κατευθύνει στον Κιθαιρώνα. Εκεί υπό την επήρεια της ιερής βακχικής μανίας, η Αγαύη με τις αδερφές της θα τον διαμελίσουν. Η κατάληξη είναι δραματική τόσο για τον Πενθέα όσο και για την οικογένειά του, που εξορίζεται από την Θήβα. Ο Πενθέας χειρίστηκε το θέμα λανθασμένα. Υπερεκτίμησε την δύναμη του πνεύματος και παράλληλα, υποτίμησε την δύναμη του θεού Βάκχου, και την δική του. Για αυτό ο Διόνυσος κατόρθωσε, να τον πείσει να υποκύψει στις δικές του άλογες ορμές.
Σε περιόδους έντονης ανησυχίας και δυστυχίας, οι άνθρωποι βιώνουν καταστάσεις τις οποίες δεν μπορούν να ελέγξουν με το πνεύμα και την ηθική. Φοβούνται- αρνούνται να σκεφτούν, και να ερευνήσουν. Για αυτό στρέφονται προς το κακό, και την σεξουαλική διαφθορά. Ο Φρυγικός “θεός” Διόνυσος, προσφέρει απλόχερα την ελευθερία από τα δεσμά του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού και του Χριστιανισμού, σε όλους όσους τον πιστεύουν.
Οι αμόρφωτες και δεισιδαίμονες μάζες συμμετείχαν με πάθος στις αισχρές Διονυσιακές εορτές, διότι οι κρατούντες επέτρεψαν, να υπάρχει σε αυτές ελευθερία ακόμη και στα πιο ταπεινά αχαλίνωτα πάθη των θρησκευτών. Μοιχοί, πόρνοι, έκφυλοι και κάθε λογίς ανώμαλοι, κρυμμένοι πίσω από τα ειδεχθή προσωπεία, μπορούσαν να ικανοποιήσουν τα αισχρά πάθη τους νόμιμα, εκτελώντας τα θρησκευτικά-εωσφορικά τους καθήκοντα. Το χειρότερο όλων, ήταν ότι αναγκάζονταν δια της βίας, ακόμη και οι γυναίκες, που ήταν κλεισμένες στα σπίτια, να βγαίνουν τις ημέρες των δαιμονικών εορτών, στους δρόμους και να παίρνουν μέρος στις τελετές, υποκύπτοντας στις βρωμερές ορέξεις του κάθε ανώμαλου και αισχρού θρησκευτή, ως υποταγή στο θέλημα του Σαβάζιου-Διόνυσου.
Παρατηρώντας την ιστορία θα διαπιστώσουμε δυο βασικά αξιώματα. τα οποία καθόρισαν την επιβίωσή, την και την εξέλιξή της Ελλάδος. Τα στοιχεία αυτά είναι η λογική σκέψη, ο πολιτισμός των Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων, και από την άλλη η Βακχική λατρεία. Η λογική σκέψη, οι επιστήμες, και το πάθος για την ζωή, συνθέτουν το βασικό υπόβαθρο της ανθρώπινης σκέψης.
Τα παραπάνω δυο βασικά στοιχεία, τα οποία ήταν και είναι εντελώς αντίθετα μεταξύ τους, οι αρχαίοι Έλληνες τα ενσωμάτωσαν σε δυο θεούς. Τον Απόλλωνα, ως προστάτη του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, και των τεχνών, και τον Φρυγικό θεό Σαβάζιο, που αργότερα, ονομάστηκε Διόνυσος. Ο Φοίβος λατρευόταν, ως Θεός της λογικής, του φωτός, του μέτρου και του πολιτισμού. Ο Σαβάζιος-Διόνυσος, ήταν και είναι ο εκφραστής, του αχαλίνωτου σεξουαλικού πάθους, της μανίας και των έντονων συναισθημάτων. Οι δυο θεοί συγκεντρώνουν, δυο διαφορετικές θεωρίες, δυο αντίθετες απόψεις, δύο διαφορετικά αξιώματα για την ζωή. Οι αντίθετες αυτές δυνάμεις-ιδεολογίες, προσπαθούν να επικρατήσουν στην επιστήμη, στην τέχνη, στους θεσμούς, την ηθική την κοινωνία, και τα έθνη. Ειδικότερα ο Ελληνισμός είναι δημιούργημα τόσο του Απολλώνιου πνεύματος (Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός), όσο και του Διονυσιακού. Το Απολλώνιο πνεύμα-αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, συνθέτουν το φως, η απλότητα, η λογική, ο στοχασμός, η αυτοσυγκράτηση, και η γαλήνη. Αντίθετα, το Διονυσιακό πνεύμα το χαρακτηρίζει η μανία, το μένος, το πάθος, το συναίσθημα, οι σεξουαλικές ανωμαλίες οι ψυχικές εκρήξεις, οι παρορμήσεις, τα πιο βρώμικα-αισχρά ένστικτα, του ανθρώπου, και η εύθυμη πλευρά της ζωής.
Το Απολλώνιο πνεύμα ορίζεται από το μέτρον άριστον και το μηδέν άγαν, την μεσότητα και την αποφυγή των υπερβολών και τω άσκοπων-καταστροφικών ενεργειών. Αντίθετα, το Διονυσιακό πνεύμα δεν τα δέχεται όλα αυτά, και οδηγεί τους Έλληνες σε καταστροφικές πράξεις και συμπεριφορές οριακές, οι οποίες διαχρονικά θέτουν τον Ελληνισμό σε θανάσιμους κινδύνους. Την συνύπαρξη του Απολλώνιου και του Διονυσιακού πνεύματος απέδωσε με μεγάλη ακρίβεια, ο Φειδίας σε αέτωμα, σε αρχαίο Ναού. Μελετώντας την συμβολή των δυο αυτών αντίθετων δογμάτων, Απολλώνιο και Διονυσιακό, βλέπουμε σαφέστατα, την υπεροχή του Απολλώνιου πνεύματος.
Αυτό διότι η θετική συνεισφορά του πρώτου είναι σαφέστατα ανώτερη, καθώς το Διονυσιακό στοιχείο καθηλώνει το Ελληνικό έθνος και τους Έλληνες, στο επίπεδο των ζώων και στον πρωτογονισμό, ενώ το Απολλώνιο πνεύμα, εξυψώνει και βοηθά, με τα ανώτερα και ευγενέστερα δημιουργήματα του. Σύμφωνα με τον πατέρα της ιστορίας τον Ηρόδοτο, (Β Βιβλίο, Ευτέρπη), οι Φοίνικες ήρθαν από την Αίγυπτο, από το 1519 π.Χ. και μετά. Εκείνοι κατέκτησαν δια της βίας Στερεά Ελλάδα, και Πελοπόνησο και επέβαλαν το δωδεκάθεο. Η βίαιη επιβολή του σατανικού δωδεκαθέου, άγγιξε τα όρια γενοκτονίας στην Ελληνική επικράτεια.
Τα αρχαία χρόνια, μεταξύ άλλων έλαβαν χώρα, φοβεροί εμφύλιοι πόλεμοι, τους οποίους πάντοτε υποκινούσε το Φοινικικό ιερατείο των Δελφών. Κατά την εποχή των Περσικών πολέμων, το Φοινικικό μαντείο των Δελφών, ήταν μονίμως με το μέρος των Περσών και καλούσαν τους Έλληνες, μέσω ψευδοχρησμών να μην πολεμήσουν. Η Ελλάδα ήταν το κέντρο του πολιτισμού, εντούτοις όλοι οι σημαντικοί αρχαίοι Φιλόσοφοι διώχθηκαν, φονεύθηκαν και δημεύτηκαν οι περιουσίες τους.
Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος σηματοδότησε την αρχή του τέλους για τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και έθεσε σε θανάσιμο κίνδυνο την ύπαρξη ακόμη και του Ελληνικού έθνους. Οι Αθηναίοι, διότι έζησαν μέσα στην φρίκη του πολέμου, επί τρεις δεκαετίες, κατέρρευσαν οικονομικά, πολιτικά και ηθικά. Είχαν φτάσει, στην απόλυτη ηθική κατάπτωση, να θεωρούν καλό και ωφέλιμο, το άμεσο και εύκολο κέρδος. και της στιγμιαίες ηδονές. Δεν τους συγκρατούσαν ούτε οι νόμοι. Η ζωή στην αρχαία Αθήνα, έγινε εφιάλτης. Η ψυχολογική κατάρρευση των πολιτών της άλλοτε ισχυρότερης πόλης, οδήγησε αναπόφευκτα στην αναζήτηση ενός” Σωτήρα-λυτρωτή”. Έχοντας ζήσει το απόγειον του ορθολογισμού και της Ελληνικής φιλοσοφίας, τώρα στρέφονται σε ότι μπορεί να τονώσει προσωρινά το συναίσθημα, και να ξεκουράσει το σώμα. Αναζητούν οτιδήποτε μπορεί να χαρίσει λίγες στιγμές ξενοιασιάς, και η αναζήτηση τους αυτή, οδηγεί σε όλα εκείνα που η Ελληνική φιλοσοφία, είχε απορρίψει . Οι μυστηριακές λατρείες, που απαιτούν ηθικές παρεκτροπές, σεξουαλικά όργια και επαφή με την φύση, αναβιώνουν. Οι λατρείες αυτές υπήρχαν ενσωματωμένες στις αστικές θρησκευτικές τελετές, τώρα όμως αποκτούν και πάλι τον αχαλίνωτο, αρχέγονο χαρακτήρα τους. Ο θεός Διόνυσος καταφέρνει μία πολύ σημαντική νίκη εναντίον του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού.
Ο εωσφόρος και οι παγανιστικοί θεοί, διαχρονικά μεριμνούν, με τα επί γης όργανά τους (νέα τάξη πραγμάτων), ώστε να γίνονται συνέχεια σεξουαλικές παρεκτροπές. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Επιχειρεί μέσω αυτών να αποσπάσει τους ανθρώπους από τα αξιώματα της Ορθοδοξίας και του αρχαίου, Ελληνικού πολιτισμού.
Η ισορροπία μεταξύ αμαρτίας και σωτηρίας, είναι λεπτότατη και δεν χωράει αμφισβητήσεις. Οι παρά φύσιν ερωτικές συνεστιάσεις έχουν ασφαλώς τον χαρακτήρα της αρχαίας ειδωλολατρικής θρησκείας, για τις οποίες ο απόστολος των εθνών Παύλος, συμβουλεύει, τους χριστιανούς να απέχουν εντελώς από όλα αυτά. Τις χαρακτηρίζει ως τράπεζες δαιμονίων, τονίζοντας ότι, : “ου θέλω υμάς κοινωνούς των δαιμονίων γίνεσθαι”.
Αγαπητές μου γυναίκες, διαχρονικά σε κάθε εποχή, και ειδικά όσοι Έλληνες αγαπούν την πατρίδα, που χάνεται, αναλαμβάνουν τον δύσκολο-άχαρο ρόλο να ενημερώσουν και να προστατέψουν κάποιες από εσάς με μοναδικό κίνητρο την εθνική μας επιβίωση.
Μέσα από την προσπάθεια αυτή να επιβιώσει το έθνος, αρκετές φορές δεν γινόμαστε αρεστοί σε κάποιες γυναίκες, και ειδικά στις νέες, με αυτά τα οποία γράφουμε. Αυτό συμβαίνει διότι οι περισσότερες γυναίκες, βρίσκονται υπό την επήρεια της νεοταξικής μόδας, για αυτό τον λόγο, σας προκαλούμε έντονη δυσαρέσκεια. Για εμένα προσωπικά οι γυναίκες είναι πρώτα κόρες-αδελφές, φίλες και μετά είναι ερωμένες. (1) Oι γυναίκες δεν είναι αντικείμενα του σεξ, όπως τις έκανε για να τις εξευτελίζει και με σκοπό να καταστρέψει την Ελληνική κοινωνία και το έθνος, η νέα τάξη πραγμάτων. Το πώς θα ντύνονται και θα ζούνε οι γυναίκες το καθόρισαν οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί και οι Άγιοι της Ορθοδοξίας. Η γυναίκα πού έχει μυαλό, δεν δείχνει ούτε τον καρπό του χεριού της, μας αναφέρει ο Αρχιερέας των Δελφών, ο φιλόσοφος Πλούταρχος. Οι ντυμένες-ηθικές γυναίκες έχουν αξιοπρέπεια, ενώ το πιο βασικό είναι ότι δημιουργούν υγιείς ερωτικές επιθυμίες και γεννούν Ήρωες, Αγίους και Αγίες. Αυτό γινόταν εδώ και αιώνες.
Στον αντίποδα οι γυμνές-ανήθικες γυναίκες και όσες από αυτές αξίζουν, δημιουργούν εντελώς ακάθαρτες ορμές, με θλιβερό αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη σεξουαλική διαφθορά. Οι συνέπειες είναι κατά γενική παραδοχή καταστροφικές, καθώς οι περισσότερες γεννούν και μεγαλώνουν, δειλούς, θηλυπρεπείς ραγιάδες. Αυτές οι καταστάσεις, γείναι τρομερές και δυσβάσταχτες, για το έθνος. Αυτό διότι η γύμνια και η σεξουαλική διαφθορά προκαλούν ανηθικότητα, χυδαιότητα, αμάθεια, ανομία, αταξία, αδικία και καταστροφή. Τις εποχές που ήταν ντυμένες οι Ελληνίδες το έθνος μεγαλουργούσε και ήταν στην κορυφή του κόσμου. Ήμασταν ως έθνος στην κορυφή του κόσμου, και είχαν την ψυχική-ηθική δύναμη οι πρόγονοι μας να υπερασπιστούν επί αρκετούς αιώνες την πατρίδα μας από πολλούς εξωτερικούς εχθρούς.
Στην εποχή μας εξαιτίας των σεξουαλικών ανωμαλιών,
σβήνουμε αργά και σταθερά ως έθνος. Μνημόνια, αυτοκτονίες, ορφανά παιδιά εξαιτίας των αυτοκτονιών, άνεργοι, άστεγοι, αδικημένοι κλπ. Είναι κοινώς αποδεκτό και διαχρονικά αποδεδειγμένο ότι οι κόρες Χριστού, ήταν και είναι ευλογία για την Ελλάδα, είναι ευλογία για την κοινωνία. Στον αντίποδα οι κόρες του Εωσφόρου, με την μόδα, με τα σεξουαλικά έκτροπα, είναι εθνική καταστροφή.
Οι γυναίκες οι ηθικές, και όχι οι εξαθλιωμένες ηθικά, συμβολίζουν την αγία Εκκλησία και ο άνδρας τον Χριστό. Όπως η Εκκλησία υποτάσσεται στον Χριστό, το ίδιο και η γυναίκα οφείλει να ακούει τον άνδρα και να μην τον περιφρονεί. Όλα αυτά για να υπάρχει τάξη Θεού, και μηδέν άγαν των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, για να έχουμε τάξη, δικαιοσύνη, ειρήνη, αγάπη, λογική, ευημερία στην Ελληνική κοινωνία, για να μπορεί να επιβιώσει το Ελληνικό έθνος.
Βεβαίως αυτό δεν είναι καθόλου προσβλητικό για την γυναίκα, διότι ο άνδρας είναι υποχρεωμένος να την αγαπάει, να την φροντίζει, να της φέρεται καλά, όπως ακριβώς ο Χριστός αγαπάει την Εκκλησία. Ακόμη δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Χριστός θυσιάστηκε για την Εκκλησία. Οι πραγματικές Ελληνίδες, όχι οι έκφυλες ραγιαδοπούλες, κερδίζουν την εκτίμηση, την φροντίδα, και την αγάπη των Ελλήνων ανδρών, μέσα από την ηθική τους, την πραότητα τους, και την γλυκύτητα του χαρακτήρα τους. Μια σωστή γυναίκα δεν εκβιάζει, και δεν απαιτεί, όπως κάνουν οι σαπισμένες, ραγιαδοπούλες της νέας τάξης. Οι Ελληνίδες οφείλουν να σέβονται και να υπακούν, σύμφωνα με τους νόμους του Χριστού, τους γνήσιους Έλληνες άνδρες.
Με την σειρά τους απαραιτήτος όλοι οι πραγματικοί Έλληνες άνδρες, πρέπει να τις αγαπούν, να τις σέβονται και να της φροντίζουν. Σε καμία των περιπτώσεων δεν οφείλουν οι Ελληνίδες, να υπακούν, να σέβονται άνανδρους, δειλούς, ραγιάδες, απάτριδες και όλους όσους συμπεριφέρονται άσχημα . Όπως υπογραμίζει ο Απόστολος Παύλος στην περικοπή της προς Εφεσίους Επιστολής που διαβάζεται κατά τη διάρκεια της ακολουθίας τού γάμου: “Οι άνδρες αγαπάτε τάς γυναίκας εαυτών, καθώς και ο Χριστός ηγάπησε τήν εκκλησίαν”
Οι πραγματικές χριστιανές, πρέπει πάντοτε να βαδίζουν στον δρόμο του Χριστού. Έναν δρόμο που χάραξε η Αυγούστα-Αγία Ελένη και ακολούθησαν εκατομμύρια άλλες Ελληνίδες, κατά την μεσαιωνική εποχή, μέχρι και τον Β παγκόσμιο πόλεμο. Η ορθόδοξη εκκλησία αποτελούσε τρόπο ζωής για της αυθεντικές Ελληνίδες και τους Έλληνες. Ακόμη οι γυναίκες πήγαιναν σε εσπερινούς, αγρυπνίες κλπ.
Όλους εκείνους τους αιώνες , κάθε εβδομάδα, γιατί οι άνδρες απουσίαζαν μονίμως στα πεδία των μαχών, οι Ελληνίδες έκαναν πάντοτε φιλανθρωπίες. Πήγαιναν συνέχεια σε νοσοκομεία με φτωχούς, οι οποίοι δεν είχαν κανέναν απολύτως συγγενή. Εκεί τους έκαναν παρέα, ενώ κάθε φορά τους έδιναν ελεημοσύνη. Για τους ίδιους λόγους, πήγαιναν στα φτωχοκομεία. Επίσης πήγαιναν σε κρατουμένους. Από αυτές της εξαιρετικές, μονογαμικές, ηθικές Ελληνίδες, γεννήθηκαν τα εκατομμύρια των Ελλήνων ηρώων αυτοκρατόρων, στρατηγών, ανώτατων αξιωματικών, στρατιωτών του μεσαίωνα. Για αυτό τότε ήμασταν παγκόσμια αυτοκρατορία. Αντίθετα στην εποχή μας εξαιτίας της σεξουαλικής διαφθοράς, σβήνουμε αργά και σταθερά.
Οι γυναίκες είναι τα θεμέλια της Ελληνικής κοινωνίας όπως πολύ σωστά υπογράμμιζε στα κηρύγματα του ο πατέρας Σάββας Αχιλλέως. Ο νεοταξικός τρόπος ζωής είναι πολύ κενός και σάπιος. Αφήνει όλους τους ανθρώπους άδειους από συναισθήματα και ηθικές αξίες.
Όσοι το αντιληφθούν αυτό απομακρύνονται πάρα πολύ γρήγορα από αυτή την παρακμιακή κατάσταση.
Η συντριπτική πλειοψηφία αυτήν την εποχή άγεται και φέρεται με βάση αυτά τα οποία θα καθορίσει η νεοταξική μόδα. Όσες ενδιαφέρονται να επιβιώσει το έθνος, πρέπει απαραιτήτος να εγκαταλείψουν, την νεοταξική μόδα. Είναι γνωστό ότι από τα αρχαία χρόνια, οι γυναίκες όλων των λαών που πιστεύουν στον Εωσφόρο είχαν έξω τις κοιλίες τους, έβαζαν σκουλαρίκια στον αφαλό, τατουάζ, καθώς επίσης έκαναν και πάσης φύσεως σεξουαλικές ανωμαλίες, για να υμνήσουν τον μιαρό τους αφέντη, τον σατανά. Το Ελληνικό έθνος, διαχρονικά επιβίωσε, εξαιτίας των σοφών, των αγίων, των Ηρώων και των χρηστών ηθών. (2)
Ποτέ να μην ξεχνάτε ότι οι κόρες Χριστού, είναι ευλογία για την Ελλάδα, είναι ευλογία για την κοινωνία και το έθνος. Αποτελούν τα θεμέλια του έθνους. Για αυτό όλους τους προηγούμενους αιώνες, μονίμως μεγαλουργούσαμε και επιβιώναμε ως έθνος. Ενδεικτικά και επιγραμματικά σας αναφέρω τι έλεγαν σχετικά οι πρόγονοι μας και οι Άγιοι, περί γυναικών : Θεωρώ χαμένον, εκείνον που έχασε την ντροπή, μας αναφέρει ο ύπατος των φιλοσόφων ο Αριστοκλής-Πλάτων. Όταν η γυναίκα αποβάλλει τον χιτώνα, αποβάλλει και την αιδώ (Ηρόδοτος).
Με το να χάσης κάθε ίχνος εντροπής προσέλαβες όψιν πόρνης» (Παλαιά Διαθήκη – Προφ. Ιερεμίας 3,3). Και αν η γυναίκα είναι σεμνά ντυμένη τότε δεν φταίει βέβαια αν κάποιος σκανδαλιστεί μαζί της, αν όμως είναι άσεμνα ντυμένη τότε η ευθύνη της είναι τρομερή, διότι ο Χριστός μας έχυσε το αίμα του για τη σωτηρία των ψυχών. (Ιησούς Χριστός – Ματθαίος 5, 28).«Όταν φύγει η ντροπή από τον άνθρωπο γίνεται πρόξενος πολλών κακών» (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος). Τα χρηστά ήθη είναι το διαχρονικό “μυστικό” επιβιώσεως του έθνους μας από τα πανάρχαια χρόνια.
Οι Έλληνες του μεσαίωνα, από σκλάβοι του Ρωμαϊκού κράτους, έγιναν διοικητές του, χωρίς να χρειαστεί να πολεμήσουν ούτε ένα δευτερόλεπτο. Όλα αυτά διότι είχαν θρησκεία τον Χριστιανισμό, πολιτισμό τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, σοφιστές, ρήτορες, πανεπιστήμονες. Ο συνδυασμός αυτών των δύο έφερε τα χρηστά ήθη, τα οποία στην συνέχεια οδήγησαν στην ελευθερία των προγόνων μας, από τους κατακτητές Ρωμαίους. Οι ιεροί πρόγονοι μας, ζούσαν χωρίς καθόλου σεξουαλική διαφθορά.
Τα χρηστά ήθη ζωής των Ελλήνων, είναι το πανάρχαιο διαχρονικό «μυστικό», για την επιβίωση του έθνους στο πέρασμα των αιώνων. Ταυτόχρονα όμως είναι και το κλειδί όλων των μεγάλων Ελληνικών στρατιωτικών πολιτικών και κοινωνικών επιτυχιών από καταβολής του Ελληνικού έθνους.
Ο βασιλιάς Ηράκλειος ξεπέρασε σε αρκετούς τομείς τον M. Αλέξανδρο και κράτησε ζωντανή την Ελλάδα στην πιο κρίσιμη ιστορική καμπή όλων των εποχών. Όταν ο Έλληνας Ηράκλειος από την Καππαδοκία της Μικράς Ασίας, ανέβηκε στον Ελληνικό (Ρωμαϊκό) θρόνο, το κράτος ήταν τελείως χρεοκοπημένο. Ταυτόχρονα για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, είχαμε την εισβολή και την κατάκτηση της μισής Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, από τους Πέρσες.
Είχαμε πολλές χιλιάδες σφαγμένων Ελλήνων, είχαμε κλοπές, εμπρησμούς, βιασμούς, σκλάβωμα γυναικών κλπ. Επίσης για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά έγινε εισβολή από τους Πέρσες στα Ιεροσόλυμα, όπου εκεί έλαβαν χώρα άγριες σφαγές, κλοπές, εμπρησμοί, τους βιασμοί, και το σκλάβωμα χριστιανών. Μαζί με όλα αυτά έκαψαν τον ναό του Παναγίου τάφου, έκλεψαν τον Τίμιο Σταυρό, και πήραν μαζί τους αιχμάλωτο τον πατριάρχη Ζαχαρία. Εντούτοις με όπλο τα χρηστά ήθη και την σωστή παιδεία, μέσα σε επτά μόνον χρόνια,οι Έλληνες ανέκαμψαν, με αποτέλεσμα να πάρουν πίσω όλα τα κατακτημένα εδάφη από τους Πέρσες. Όμως οι προγονοί μας δεν σταμάτησαν εκεί αλλά πέρασαν στην αντεπίθεση, κατακτώντας ολόκληρη την Περσική αυτοκρατορία. Αυτό το έκανε ο Ηράκλειος με έναν τελείως απειροπόλεμο στρατό. Έναν Ελληνικό στρατό τον οποίο δημιούργησε εκ του μηδενός μέσα σε δέκα μήνες. Είδατε τι επέτυχαν οι Ένδοξοι πρόγονοι εξαιτίας των χρηστών ηθών, και της σωστής παιδείας ;
Ακόμη και ο Μ. Αλέξανδρος με πολύ έμπειρους και περισσότερους στρατιώτες, με ένα πανίσχυρο Ελληνικό Μακεδονικό βασίλειο πολιτικά-οικονομικά, και στρατιωτικά έκανε περισσότερο χρονικό διάστημα να κατακτήσει την Περσική αυτοκρατορία, σε σχέση με τον Ηράκλειο. Την εποχή του Μ. Αλέξανδρου δεν ήταν κατακτημένη η Ελλάδα και το Μακεδονικό βασίλειο.
Στον αντίποδα κατά την βασιλεία του Ηράκλειου επικρατούσε χάος και όλεθρος. Την εποχή του Ιουστινιανού του Α, όπως και στην εποχή του Θεοδόσιου, του Αρκάδιου, του Θεοδόσιου του Β, του Ιουστίνου του Α, του Ιουστίνου του Β, είχαμε μόνον συνοριακούς πολέμους, και περιόδους ειρήνης με τους Πέρσες. Μόνον όταν ανέβηκε στον θρόνο, ο πρώτος Έλληνας Χριστιανός βασιλιάς, ο Ηράκλειος από την Καππαδοκία έκαναν οι Πέρσες όλα αυτά τα τρομερά πράγματα εις βάρος των Ελλήνων, τα οποία, δεν είχαν ξαναγίνει ποτέ από μέρος των Μηδων. (2)
Πάγια αρχή μου είναι ότι όλοι οι λαοί, όλοι οι άνθρωποι, έχουν δικαίωμα να πιστεύουν οπού θέλουν. Όλα αυτά με την απαραίτητη προυπόθεση να μην επιβάλλουν τα πιστεύω τους σε τρίτους, είτε δια της βίας, είτε με πλάγιους τρόπους. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που η άλλη πλευρά δεν συναινεί ; Είναι λοιπόν δίκαιο να καθίσουμε να αφανιστούμε όλοι οι Έλληνες χωρίς να έχουμε πειράξει κανέναν απολύτως ; Όλα αυτά διότι από τα αρχαία χρόνια ο πολιτισμός μας, και η ιδεολογία-θρησκεία μας, αποτελούν εμποδιο στην δημιουργία του παγκόσμιου εωσφορικού κράτους. Από όλους τους προαναφερόμενους, εξαιρείται, ένα μικρό μέρος βάση των παγκόσμιων Φιλοσοφικών- μαθηματικών σταθερών, μέτρον άριστον και μηδέν άγαν.
Μην ξεχνάτε ότι είμαι ο μοναδικός Έλληνας στον κόσμο που προτείνει τον συνδυασμό : Oρθοδοξία, Εκκλησιαμός, κατήχηση, χρηστά ήθη, μουσικά σχολεία, υψηλός αθλητισμός, ιστορική γνώση, για την δημιουργία Ελλήνων ανωτάτης ποιότητας. Ακόμη σας προτείνω την εφαρμογή του άρθρου 120 παρ. 4 του Ελληνικού συντάγματος, την κατάργηση των κομμάτων και την αλλαγή πολιτεύματος.
Επικρατέειν ή Απόλλυσθαι-
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος
ΑΠΟ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΟΥ
ΕΡΓΑΣΙΕΣ.
(1) Η παρουσία και ο βίος του Αγίου Παισιου κατά την σύγχρονη εποχή, είναι μια ακόμη απόδειξη, ότι ο κύριος ημών Ιησούς Χριστός, δεν έχει εγκαταλείψει τους κατοίκους στην Ελλάδα, και ότι τους δίνει, για πολλοστή φορά την ευκαιρία, να επιστρέψουν στα Ελληνοχριστιανικά ήθη, και στον δρόμο της Σωτηρίας.
Ενδεικτικό για το πόσο σημαντικός είναι ο Άγιος, είναι το κάτωθι περιστατικό, που γνωρίζουμε από την Διήγηση του π. Σάββα, τον Αγιορείτη. Αναφέρει ο Π. Σάββας : «Μου διηγήθηκε κάποια κυρία από την Θεσσαλονίκη, ότι κάποτε ο Όσιος Παΐσιος, έδωσε δυναμικό τέλος σ’ ένα φορτικό και άκρως εφάμαρτο συζυγικό της βάσανο.
Το ζεύγος Είχε διαφορετικούς Πνευματικoύς. Ο Πνευματικός της γυναίκας, ήταν πατερικός και ευσυνείδητος και υπεδείκνυε τις θεοχάρακτες γραμμές και προϋποθέσεις του τίμιου γάμου. Ο Πνευματικός του συζύγου ήταν νεωτεριστής, και μεταπατερικός και έλεγε στο σύζυγό της, το γνωστό και βλάσφημο ότι “ο Θεός αφήνει ελεύθερες τις κρεβατοκάμαρες και δεν ασχολείται με το τι κάνουν οι σύζυγοι κατά την σχέση, αλλά με την καρδιά”.
Αυτό είχε ως συνέπεια ο σύζυγος να απαιτεί, να μεταβληθεί η σύζυγός του σε χοιρώδη και λασπώδη κρεάτινη μάζα και διαρκώς την πίεζε να ενδώσει, με την ευλογία του Πνευματικού του, στην παρά φύσιν θεομίσητη και βδελυρή αμαρτία!!! Εκείνη όμως ακολουθούσε την υπόδειξη της φωνής του Θεού μέσω του καλού της Πνευματικού και ουδέποτε διανοήθηκε να προβεί σε ένα τέτοιο παθογενές ανοσιούργημα. Κάποτε απελπισμένη κατέφυγε στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Σουρωτής και συνάντησε τον εκεί παρεπιδημούντα Γέροντα της αδελφότητος, τον Όσιο
και Θεοφόρο πατέρα Παΐσιο τον Αγιορείτη. Του εκμυστηρεύθηκε το πρόβλημά της και ζήτησε την βοήθειά του. Ο Όσιος, κατά μαρτυρία της γυναίκας, έγινε κατά το κοινώς λεγόμενο «ηφαίστειο» από ιερά αγανάκτηση.
Ο Άγιος υπέδειξε στη γυναίκα να μην ενδώσει ούτε και με απειλή θανάτου. Ονόμασε τις πράξεις αυτές μάστιγα της εποχής και παθογένεια για τα διαζύγια, την ψυχική διάσπαση των συζύγων, και ιδίως για την διαστροφή και την κατρακύλα των σημερινών παιδιών, που εισροφούν δαιμονική ενέργεια από τα κυριαρχικά δικαιώματα που έχει ο διάβολος επί του γενετικού υλικού από το οποίο προέρχονται και από τις χαίνουσες πνευματικές πληγές, που υπάρχουν αθεράπευτες στις ψυχές των γονέων τους.
Εκείνο που έκανε ιδιαίτερη εντύπωση στην κυρία εκείνη, ήταν η επιμονή του Οσίου Παϊσίου να καταγγείλει τον «Πνευματικό» του συζύγου της στον Επίσκοπο του για να τον καθαιρέσει. Της είπε επί λέξει: «Να πας να το πείς στο Δεσπότη για να τον ξυρίσει!!! Ο σοδομισμός, βρίσκεται, ανάμεσα, στις σιχαμερότερες και θανασιμότερες αμαρτίες που έχει να παρουσιάσει ο εκπεσών άνθρωπος. Εξήγησε ο Άγιος, ότι μέσω αυτών των αμαρτιών επεισέρχεται ο διάβολος στο γάμο και φυγαδεύεται ο Παράκλητος. Γίνονται οι άνθρωποι υποκτηνώδη όντα, που έπρεπε να εντρέπονται τα φυσιολογικά κτήνη και να διδάσκονται απ’ αυτά.
Ανέφερε ακόμη ότι είναι αναίρεση του σκοπού του γάμου που διασώζει το κατά φύσιν και αναγάγει στο υπερ φύσιν, και ότι οι βδελυρές και πυρίκαυστες ουρανόθεν στα Σόδομα αυτές πράξεις είναι οι προσφιλέστερες στον διάβολο, γιατί οδηγούν τον κατ’ εικόνα και ομοίωσιν Θεού πλασθέντα άνθρωπο στην κατακόρυφη πτωτική κατεύθυνση του διεστραμμένου δαίμονα και όχι στην υπερυψωθείσα θριαμβευτική θέση, που υπέδειξε η τεθεωμένη ανθρώπινη φύση που προσέλαβε ο Χριστός, ήτοι στα δεξιά του Πατρός”.
Βλέπουμε εδώ την ξεκάθαρη και σύμφωνη με όλους τους Αγίους Πατέρες, θέση του Αγίου Παϊσίου, ενάντια στις σαρκικές διαστροφές είτε εκτός, είτε εντός του γάμου. Αυτές καθιστούν το γάμο έναν εωσφορικό σοδομισμό, με καταστροφικές συνέπειες τόσο στους συζύγους, τα τέκνα τους, την κοινωνία και το έθνος.
(2) Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΟ
ΑΠΟΓΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.
Το απόγειον της Ελληνορθοδοξίας, έλαβε χώρα, οταν ο Ελληνας Αυτοκράτορας Ηράκλειος πήρε πίσω από τους Πέρσες τον Τίμιο Σταυρό, τον οποίο πήγε ο ίδιος πίσω στα Ιεροσόλυμα. Ο θρίαμβος των Ελλήνων ήταν ολοκληρωτικός. Δεκατέσσερα χρόνια πριν, το 614 μ.Χ., το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος, είχε βρεθεί κατακτημένο κατά το ήμισυ από τους Πέρσες, ενώ παράλληλα ήταν και για πρώτη φορά στην ιστορία του σκόπιμα χρεοκοπημένο, εξαιτίας των αλλοδαπών βασιλέων-αυτοκρατόρων. Ήταν η εποχή που έδωσαν οι Πέρσες τελεσίγραφο στους προγόνους μας, ότι ή θα εγκαταλείψουν όλοι τον Ιησού Χριστό, η δεν θα ξαναδούν ποτέ τον ήλιο.
Τελικά ο υπερόπτης εωσφοριστής Χοσρόης ο οποίος αποκαλούσε τον Ηράκλειο, δούλο του, έχασε την ζωή του, και ο γιος του έκανε κηδεμόνα-δούλο, το παιδί του στον Έλληνα αυτοκράτορα Ηράκλειο. Αυτό είναι το απόγειο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Ο Χριστός και η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχαν κερδίσει κατά κράτος τον εωσφόρο και την αυτοκρατορία του. Η Περσική αυτοκρατορία επι 1228 χρόνια προσπαθούσε να αφανίσει δια παντός τον Ελληνισμό. Εξαιτίας της γενναιότητας, του ήθους, της πίστης, των χρηστών ηθών, και της βοήθειας του Ιησού Χριστού, οι πρόγονοι μας κατέβαλαν οριστικά τον προαιώνιο εχθρό του Ελληνικού έθνους. To Eλληνικό έθνος έφτασε στο στρατιωτικό απόγειο του με τις δύο κατακτήσεις της Περσικής αυτοκρατορίας (Μ. Αλέξανδρος, Μ. Ηράκλειος). Αυτά εiναι τα δυο μεγαλύτερα στρατιωτικά επιτεύγματα όλων των εποχών.
*
Σε ικετεύω, Δέσποινα, Σε νύν επικαλούμαι, σέ δυσωπώ Παντάνασσα, Σήν χάριν εξαιτούμαι, Βοήθησε την Ελλάδα μας*.
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΜΙΛΑ ΣΤΗΝ ΕΣΧΑΤΗ ΕΠΟΧΗ :
“Κηρύξατε αποστόλοις», εδόθη εις τις γυναίκες, δια του Αγγέλου η εντολή, το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως Ιησού του Λυτρωτή. Από την πρώτη γυναίκα την Εύα, ήρθε στο ανθρώπινο γένος , ο πόνος και η δυστυχία, τώρα οι γυναίκες πρώτες
γίνονται αγγελιοφόροι, ανεκλαλήτου χαράς και ευτυχίας. Τώρα οι γυναίκες αναγγέλλουν «θανάτου την νέκρωσιν, ΄Αδου την καθαίρεσιν». Ανεστήθη ο Λυτρωτής, αφού εξεπλήρωσε με το Πανάγιο Αίμα Του το χρέος του ανθρωπίνου γένους, προς τον Πλάστη Θεό και άνοιξε του Παραδείσου την οδό. Μεγάλη της γυναίκας η αποστολή, το μήνυμα της σωτηρίας να μεταφέρη σε κάθε εποχή. Αιτία να γίνεται αυτή, να σώζεται η οικογένειά της, ο άνδρας, τα παιδιά της , μα και όλη η γενιά της. Μπορεί από την πρώτη γυναίκα να επήλθε η παρακοή, μα από την Δευτέρα Εύα, την Υπεραγία και Πανάχραντον Μαρία, ήλθε εις τον κόσμο η σωτηρία.
Πήτε Μου όμως, σε ποια θέση βρίσκεται η γυναίκα η σημερινή, είναι οδοδείκτης προς την σωτηρία ή ευθύνεται αυτή για το κατάντημα αυτό της κοινωνίας; Στέκεται εις το ύψος της αποστολής της, ή άγεται και φέρεται όπως θέλουν οι εχθροί της; Νοιάζεται για την δική της σωτηρία ή και για την δική της οικογενεία; Είναι το φως μέσα στην οικογένειά της, να φωτίζωνται και τα μέλη τα δικά της; Γίνεται αυτή θυσία, για να σωθή η δική της οικογενεία; ή μήπως είναι αιτία απωλείας, όλης της κοινωνίας; Ω! γυναίκα της εσχάτης εποχής, σου ομιλώ Εγώ η Μάννα η Αγνή, που έζησα κι Εγώ κάτω στην γη και αντιμετώπισα ό,τι κι εσύ. Αντιμετώπισα κι Εγώ όλων των ειδών τις δυστυχίες και εβίωσα εις όλον της το μεγαλείο, των ανθρώπων την σκληροκαρδία. Τίποτα όμως δεν εστάθη ικανό, να Με απομακρύνη από τον Πλάστη Μου και Θεό. Με άφηναν παντελώς αδιάφορη τα θέλγητρα αυτής της ζωής, γιατί ήμουν δοσμένη παντελώς εις την ενατένιση της αιωνίου και παντοτεινής.
Σάρκα φορούσα κι Εγώ, δεν της επέτρεπα όμως να κατευθύνη και να επηρεάζη το ιδικό Μου ψυχικό. Τι κάνεις όμως παιδί Μου εσύ; Ενθυμείσαι πως έχεις και αθάνατο ψυχή; Γιατί με λύσσα προσπαθείς να ξεχάσης αυτήν; Δεν φοβάσαι που αιώνια εις την κόλαση θα βασανίζεται η φτωχή; Γιατί ξεχνάς, ποια είσαι και ποιά η δική σου αποστολή; Μετά της Εύας την παρακοή, ο Πλάστης και Θεός είπε: «πως διά της τεκνογονίας θα σωθής». Πού είναι όμως τα παιδιά σου, μπορείς να Μου πης; Τα γέννησες ή σαν την οχιά , έφαγες τα δικά σου παιδιά; Πες Μου, πώς άντεξες εσύ να τα σκοτώσης, αντί σαν μάννα την ζωή, να τους δώσης; ΕΥΑ ονομάστηκε η πρώτη γυνή, που σημαίνει ΖΩΗ, γιατί αυτή είναι της γυναίκας η μεγάλη αποστολή, συνδημιουργός με τον Θεό, να γίνεται αυτή και να φέρνη εις τον κόσμο μία νέα ζωή.
Μα εσύ γυναίκα της εσχάτης γενεάς, τρως τα παιδιά σου και δεν τα γεννάς, γεύεσαι την ηδονή και τα παιδιά σου πετάς. Δώρο είναι από τον Θεό η ηδονή, επειδή θα φέρης στον κόσμο ένα παιδί. Εσύ όμως παίρνεις το δώρο, κάνεις αυτό θεό και πετάς στον βόθρο, των σπλάχνων σου τον καρπό. Ω! γυναίκα της εσχάτης εποχής, εσύ είσαι η αιτία της παγκόσμιας καταστροφής, αφού ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΗ ΕΒΑΨΕΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΓΗ, ΑΠΟ ΤΟ ΑΘΩΟ ΑΙΜΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ, ΠΟΥ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΧΥΝΕΙΣ ΕΣΥ. ΜΑΘΕ ΠΩΣ ΦΘΑΝΕΙ Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΑΥΤΗ, Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΗ ΟΛΗ ΤΗΝ ΓΗ. Μετανόησε δυστυχισμένη, πριν να πας εσύ χαμένη. Και μην Μου πης πως δεν φταις μόνο εσύ, αφού μόνη σου δεν κάνεις το παιδί, αλλά έχει και ο άνδρας συμμετοχή. Και οι άνδρες θα τιμωρηθούν πολύ αυστηρά, όταν γίνονται αιτία, να σκοτώνωνται τα ιδικά τους αγέννητα παιδιά, μα, μεγαλύτερη ευθύνη φέρεις γυναίκα εσύ, γιατί με την συμπεριφορά σου τους άνδρες προκαλείς. Έβγαλες τα ενδύματά σου, και σαν κρεοπώλης, διαλαλείς τα κρέατά σου.Ω! δυστυχισμένη! Πώς ο άνδρας μετά να σε σεβαστή, όταν αυτή την ξεδιάντροπη συμπεριφορά σου δη;
Ξεχνά πως έχεις και ψυχή και σαν κρέας μεταχειρίζεται το δικό σου κορμί, και την ευθύνη γι’ αυτό την φέρνεις αποκλειστικά εσύ.Σύνελθε, πριν να είναι αργά, σκέπασε τα κρέατά σου, διαφύλαξε ως κόρη οφθαλμού την αγνότητά σου, βγάλε τα ανδρικά ρούχα και φόρεσε τα σεμνά ωραία ενδύματά σου, μην προκαλείς άλλο τον Παντοκράτορά σου. ΕΛΑ ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ.Δίωξε το σκότος από τον δικό σου εαυτό, γίνε εσύ φως να φωτίζης και με το καλό παράδειγμά σου να φωτίζεται και το δικό σου οικογενειακό. Γίνε γυναίκα, μυροφόρα εσύ της εποχής.
Με τα μύρα της Ορθοδοξίας και της Ορθοπραξίας, μοσχοβόλησε εσύ την γη. Στάσου εις το ύψος της αποστολής σου, κήρυκας της Αναστάσεως και της σωτηρίας, γίνε εις την ζωή σου. Εγώ η Παναγία η Απολυτρία, σε διάλεξα μαθήτρια να γίνης εις τα δικά Μου Άγια Σχολεία, γιατί θέλω να αναμορφωθής και να αναμορφώσης όλη την κοινωνία. Ξεκίνησε από τον εαυτό σου, το σπιτικό σου και προχώρα προς τον ευρύτερο περίγυρό σου. Γίνε εργάτης εις τον Θείο Αμπελώνα, εργάσου προς δόξαν Θεού κατά τον έσχατο αυτόν αιώνα. Μάννα Εγώ, μάννα κι εσύ, βοήθησέ Με να σώσουμε κάθε παιδί από της αμαρτίας και ακολασίας το στρατί. Μάννα Εγώ, τα παιδιά Μου όλοι εσείς, ο ένας τον άλλον από το χέρι ας κρατή και εις οδόν σωτηρίας ας τον οδηγή. Όταν τιμάτε των Μυροφόρων την εορτή, σας υπενθυμίζω τέκνα Μου την μεγάλη σας αποστολή, Εγώ η Μάννα σας η Αγνή, η Παντάνασσα Ουρανού και γης. Πάρτε την ευλογία Μου, πάρτε και την ευχή Μου και εργαστήτε τέκνα Μου , κάτω από την σκέπη την δική Μου.
