Ο Χριστός είπε εκείνο το περίφημο «ερευνάτε τας γραφάς», για να μπορέσει κάποτε η αλήθεια να μας ελευθερώσει.
Είναι ιστορικό γεγονός ότι ο πυρήνας γέννησης του Χριστιανισμού υπήρξε στο περιβάλλον των Ιουδαίων, των ανθρώπων δηλαδή που περίμεναν τον Μεσσία του Νόμου και Ελευθερωτή μέσω του Νόμου. Αυτόν τον Νόμο κατέλυσε στην πράξη και εν τοις πράγμασι ο Ιησούς. Επειδή ναι μεν ο Χριστιανισμός γεννήθηκε μέσα σε ιουδαϊκό περιβάλλον, αλλά εξαιρετικά γρήγορα αποποιήθηκε τις ιουδαϊκές επιδράσεις ως απόλυτα ασύμβατες με το πνεύμα και την διδασκαλία Του.
Από τους Πρωτοχριστιανούς της τότε εποχής, παρατηρούμε να διατηρείται μία Ιουδαζουσα τάση, η οποία αντιμετωπίστηκε από τον Απόστολο Παύλο, ο οποίος είχε έρθει σε κάθετη ρήξη με την Εκκλησία των Ιεροσολύμων.
Ο πρωτομάρτυρας Στέφανος ήταν πολύ οξύς στα κηρύγματά του, προβάλλοντας αυτήν την απελευθέρωση από τον Ιουδαϊκό νόμο, κηρύσσοντας ότι ο Νόμος είναι ο ίδιος ο Χριστός, ως πρόσωπο και ως Αγάπη.
Ο Απόστολος Παύλος ήταν αυτός που γνώριζε τον Ιουδαϊκό νόμο καλύτερα από πολλούς, και κατάφερε να τον απομονώσει και να τον κρατάει μακριά από την Χριστιανική Πίστη.
Ο Ιησούς Χριστός καταγγέλλει την θρησκεία των Εβραίων ως ψευδή και τους ίδιους ότι αγνοούν τον αληθινό Θεό.
Ο Ιησούς Χριστός έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τον Ιουδαϊσμό. ….Ο βίος και η διδασκαλία Του προκαλούν τους πιστούς Ιουδαίους. Ταράζει τα πνεύματά τους. Βάλλει κατά των νοοτροπιών, παραδόσεων, πίστεως και συμφερόντων τους. Αποτελεί απειλή.
Γιατί λοιπόν η Εκκλησία, που Τον θεωρεί ιδρυτή και κεφαλή της, να σέβεται τον Παλαιό Νόμο, να τον διδάσκει και να τον τιμά; Γιατί να θεωρεί αυτόν τον νόμο, βάσει του οποίου καταδικάστηκε ο Ιησούς, ως αναγκαίαν προπαίδειαν της ανθρωπότητος, για να δεχθεί τον Καινόν Νόμον του; Πως «προετοίμασε» αυτός ο νόμος τους ανθρώπους να ακολουθήσουν τον Ιησού, αφού αυτός ίσχυε μόνον στους Ιουδαίους, οι οποίοι όχι μόνον δεν δέχθηκαν τον Ιησού, αλλά και τον θανάτωσαν και εξακολουθούν να τον αρνούνται;
Ο προπαιδευτικός ρόλος της Παλαιάς Διαθήκης αποτελεί πλάνη από την οποίαν η Χριστιανική εκκλησία οφείλει να απαλλαγεί. Τούτο ισχύει περισσότερο για την Ελληνορθόδοξη εκκλησία, δοθέντος ότι η πραγματική προπαρασκευή της ανθρωπότητας για να δεχθεί το Μήνυμα του Χριστού επιτελέσθηκε από τον Ελληνισμό.
Η τυφλή πίστη, ο φανατισμός, η σκληρότητα, η ανάγκη για επιβίωση, ο ανταγωνισμός, η ζήλεια, ο πόλεμος, το μίσος και προπάντων ο φόβος, που είναι η έλλειψη αγάπης, κρατάει καθηλωμένο τον άνθρωπο έως σήμερα. Οι φόβοι περί αιώνιας κολάσεως και ενός θεού εκδικητικού, αποτελούν μέχρι σήμερα το κατεστημένο της πλάνης των διαφόρων ιερατείων.
Μα είναι γνωστό σε όλους ότι η Διδασκαλία της Καινής Διαθήκης είναι Διδασκαλία Χάριτος, Αγάπης και Ελέους και αν όλοι μας χαρακτηρίζουμε την διδασκαλία του Λόγου Χριστού, έτσι πως συμβιβάζεται τις θεωρίες των διαφόρων ιερωμένων περί αιωνίου κολάσεως; Μήπως παραποιώντας την Διδασκαλία του Χριστού αιώνες τώρα, βοηθάτε στην απομάκρυνση του ανθρώπου από τον Θεό και την Αγάπη; Και όλα αυτά προέρχονται από την παλαιότερη εποχή, κατάλοιπα των Ιουδαίων, μια εποχή τυφλής πίστης και αργής κίνησης του νου.
Έως σήμερα η Ιουδαζουσα τάση κυριαρχεί στις εκκλησίες του Χριστού, που ύψωσαν το συμφέρον πάνω απ’ το καθήκον της υπηρεσίας προς τον πλησίον και προσπαθούν να διατηρούν με κάθε τρόπο τα κατεστημένα για να μην χάσουν το κέρδος, που αποφέρει η δουλικότητα με την οποία πότισαν το νου των ανθρώπων. Έως σήμερα Ιουδαίοι, Γραμματείς και Φαρισαίοι, εν γνώσει ή εν αγνοία των ίδιων και του ποιμνίου, διοικούν και καθοδηγούν με λάθος τρόπο τον άνθρωπο, που αρνείται την Αιώνια Ζωή και μένει εις Αιώνιο Θάνατο. Ζει καλύπτοντας τον φόβο με το να αρνείται την δυνατότητα που ο Χριστός τον καλεί να ενεργοποιήσει «Γίγνεσθε ουν υμείς τέλειοι ώσπερ ο Πατήρ ημών ο εν τοις Ουρανοίς Τέλειος εστίν».
Ο Απόστολος Παύλος στην επιστολή προς Κορινθίους Α αναφέρει: «Επειδή και Ιουδαίοι σημεία αιτούσιν, και Έλληνες σοφίαν ζητούσιν». Προσέξτε τα δύο ρήματα που χρησιμοποιεί: για τους Έλληνες το «ζητώ», για τους Ιουδαίους το «αιτώ». Έτσι φανερώνεται η διαφορά στον τρόπο που οι δύο λαοί αντιμετωπίζουν την Ζωή, τον Κόσμο, τον Θεό. Οι Έλληνες ζητούν ενεργητικά. Πράττουν, ψάχνουν, παλεύουν για την αλήθεια, ερευνούν, κινούνται, βιώνουν. Οι Ιουδαίοι αιτούν παθητικά, κάθονται και περιμένουν την αποκάλυψη……..
Οι Έλληνες αναγνώρισαν την Αλήθεια στο Πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Επειδή την αναζήτησαν γιατί είχαν εκπαιδευτεί, ώστε να κατανοήσουν τον Θείο Λόγο άμεσα…..
Όποιος μελετήσει το κήρυγμα του Ιησού θα εκπλαγεί από την ομοιότητά του προς τις ελληνικές φιλοσοφικές …αντιλήψεις…….
Η ελληνική γλώσσα δημιουργημένη να εκφράζει ύψιστα θεία νοήματα, αρετές, φιλοσοφικούς στοχασμούς, αυτή η γλώσσα επελέχθη για να δώσει λόγο και υπόσταση στο ύψιστο θείο βίωμα της Χριστιανικής πίστης.
Η ονομασία Έλληνας δεν περιορίζεται στους κάτοικους ενός κράτους, αλλά αφορά κάθε θεία ψυχή σε όλον τον κόσμο, όπως ισχύει και για κάθε αληθινό χριστοφόρο πνεύμα.
Το Φως εκ της Ελλάδος διαχύθηκε στον κόσμο και γι’ αυτό ο Χριστός φανερώνοντας την Αλήθεια για τους Έλληνες είπε: «και εδόξασα και πάλιν δοξάσω». Όμως είναι η συνείδηση του ελληνικού πνεύματος που εξηγεί το χριστιανικό βίωμα της ψυχής ή μήπως είναι το βίωμα της ελληνικής ψυχής που συνειδητοποιείται μέσω του πνεύματος του Χριστού; Την απάντηση εδώ και το κλειδί μας δίνονται από τον Παύλο όταν αποκαλύπτει «πρώτα το ψυχικόν και μετά το πνευματικόν». Είναι η νομοτέλεια της εξέλιξης στη γη.
Το μήνυμα αυτό του Χριστού και της εφαρμογής του Ύψιστου αυτού Νόμου της Αγάπης θα φανερωθεί αφού πρώτα ο άνθρωπος γνωρίσει τον εαυτό του. Δίχως το «Γνώθι σ’ αυτόν» δεν γίνεται εφικτή η ολοκλήρωση του «Αγαπάτε Αλλήλους», το «Μέτρον Άριστον» που έλεγαν οι πρόγονοί μας είναι η Αγάπη, διότι μόνον Αυτή πιστοποιεί την αληθινή έννοια της Δικαιοσύνης.
Το Ελληνικό Πνεύμα φανέρωσε το Πνεύμα του μέτρου και το Πνεύμα του Χριστού φανερώθηκε ως το ίδιο το μέτρο που δεν είναι ούτε να αγαπάς μόνο τον εαυτό σου, ούτε γενικά, αόριστα και βολικά ανεύθυνα τα πάντα. Το μέτρο είναι Αγαπάτε Αλλήλους και φανερώνεται έμπρακτα όταν αγαπάς όσους ανθρώπους συναναστρέφεσαι κάθε μέρα στη ζωή σου. Μέσα από το καθημερινό σου βίωμα η Αγάπη αρχίζει να επεκτείνεται από τα πάντα στα πάντα.
Προϋπόθεση για την αληθινή έκφραση της Αγάπης είναι το μέτρο και προϋπόθεση του μέτρου η αυτογνωσία, διότι το άριστο μέτρο για καθετί εφαρμόζεται μόνο όταν έχει διαμορφωθεί στο «Γνώθι σ’ αυτόν».
Για να μπορέσει ο άνθρωπος να αποκτήσει ταύτιση με τον εαυτό του και με την αγάπη θα πρέπει πρώτα να ξυπνήσει μέσα του εκείνα τα στοιχεία που φέρει ως Θείες παρακαταθήκες, να τα αναπτύξει και να τα συνθέσει φανερώνοντας την Αγάπη και την Ενότητα Ανθρώπου Θεού.
«Αγαπάτε Αλλήλους» είναι το Μήνυμα του Χριστού και είναι απεριόριστο, παγκόσμιο και αιώνιο. «Αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν», ας μάθουμε να αγαπάμε τον πλησίον για να μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας. Ας είναι ευλογημένος κάθε πλησίον που αναμένει μέσα του την γέννηση του Χριστού. Ας σκύψουμε ταπεινά το κεφάλι στον άνθρωπο που κατοικούμε μέσα του, στον άνθρωπο που θα γίνει Ναός να κατοικήσει ο Λόγος Χριστός. Όλοι μας γινόμαστε Ναός Του. Ας μοιράζουμε απλόχερα την Αγάπη παντού, ας αγκαλιάζουμε τα πάντα γιατί έτσι αγκαλιάζουμε τον Θεό Αγάπη και Αυτός αγκαλιάζει εμάς.
Κείμενο: Δέσποινα Μοίρου
