FILE PHOTO: Ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν με τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί. Φωτογραφία ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΟΕΔΡΙΑ
Του ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ
Πότε μπορεί να υπάρξει πρόοδος στο Κυπριακό; Όταν οι Τουρκοκύπριοι λογαριαστούν με την Τουρκία. Μαζεύτηκαν ανάμεσά μας πολύ περισσότερα προβλήματα από τα προβλήματά μας με την ελληνοκυπριακή πλευρά. Χωρίς να τα λύσουμε αυτά, δεν θα μπορέσουμε να πάρουμε κανένα αποτέλεσμα από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων που θα παρακαθίσουμε. Ζητούμε διαπραγματεύσεις χωρίς ανοικτό τέλος με την ελληνοκυπριακή πλευρά. Γιατί δεν ζητάμε και με την Τουρκία; Ας κάνουμε και με την Τουρκία μια διαπραγμάτευση χωρίς ανοικτό τέλος. Δεν γίνεται; Ή μήπως πάντα εκείνη έχει ανοικτό τέλος;
Όπως δεν ήταν το Κυπριακό σε πρώτο πλάνο στις εκλογές που έγιναν τελευταίως στον νότο, δεν είναι σε πρώτο πλάνο και στις δικές μας προσεχείς εκλογές. Κάποτε ήταν. Τώρα δεν είναι! Τώρα δεν μπορεί κανείς πλέον να μαζέψει ψήφους με την υπόσχεση «θα λύσω το Κυπριακό». Διότι κανείς δεν το πιστεύει αυτό πλέον. Δηλαδή, κάνουν λάθος όσοι λένε ότι οι εκλογές είναι ανάμεσα στους ομοσπονδιακούς και σε εκείνους που θέλουν δύο κράτη. Ούτε όσοι λένε «κατέρρευσε η ομοσπονδιακή λύση», ούτε όσοι μοιράζουν ελπίδες για λύση μπορούν να επηρεάσουν. Και οι δύο πλευρές στην Κύπρο χώθηκαν μέσα στα δικά τους προβλήματα. Πλέον το αντιλαμβάνονται και οι πολιτικοί ότι το Κυπριακό και η λύση δεν προκαλούν ενθουσιασμό όπως παλιά. Δεν υπάρχει μια σοβαρή διαδικασία λύσης μπροστά μας. Τώρα στις θάλασσες υπάρχει διαδικασία έντασης. Η ελπίδα για λύση άφησε τη θέση της στον φόβο του πολέμου.
Το εθνικιστικό μας μέτωπο διαδίδει ότι οι εκλογές του Απριλίου θα διεξαχθούν ανάμεσα στους υποστηρικτές της Τουρκίας και τους αντιπάλους της. Δηλαδή, χώρισαν την κοινότητα στα δύο, στους οπαδούς της Τουρκίας και τους «εχθρούς της Τουρκίας». Παρουσιάζουν τον Μουσταφά Ακιντζί ανάμεσα στους εχθρούς της Τουρκίας. Όλοι οι υποψήφιοι ενώθηκαν εναντίον του Ακιντζί σε αυτό το μέτωπο. Άνοιξαν ένα ευρύ πεδίο προπαγάνδας. Η συντριπτική πλειοψηφία στα ΜΜΕ είναι στο πλευρό τους.
Ενάντια στον Ακιντζί είναι και ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ο οποίος όταν ήταν στο προεδρικό είπε: «Αν η Τουρκία μου πει κάτσε κάθομαι, και αν μου πει σήκω σηκώνομαι», τασσόμενος στο πλευρό του υποψήφιου του CTP Τουφάν Έρχουρμαν. Κάθε τόσο λέει ότι «μας χρειάζεται ένας ηγέτης που δεν θα καβγαδίζει με την Τουρκία». Θεωρεί τον Ακιντζί ως έναν ηγέτη που καβγαδίζει με την Τουρκία.
Είναι δυνατόν να καταλάβει κανείς τη στάση της Άγκυρας κοιτάζοντας τα ΜΜΕ δεξαμενή του Ταγίπ Ερντογάν στην Κύπρο. Όλα προβάλλουν δύο υποψήφιους. Τον Ερσίν Τατάρ και τον Τουφάν Έρχουρμαν. Μάλιστα είναι πιο μπροστά ο υποψήφιος του CTP Τουφάν. Λένε ότι η κούρσα στον δεύτερο γύρο θα διεξαχθεί ανάμεσα σε αυτούς. Δηλαδή, ο Ακιντζί δεν θα μείνει καν στον δεύτερο γύρο, κατά την άποψή τους. Μια τέτοια σκευωρία κτίστηκε. Δεν ξέρω πώς θα ξεφύγει και θα σωθεί ο Ακιντζί από αυτή τη σκευωρία.
Σίγουρα αντιλαμβάνεται ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θέλει να τον ανατρέψει. Δεν χρειάζεται να κρατείται άλλο μυστικό αυτό. Αυτές οι εκλογές θα διεξαχθούν ανάμεσα σε αυτόν και τον Ερντογάν. Θα κερδίσει είτε ο Ερντογάν είτε αυτός. Οι Τουρκοκύπριοι έχουν την ευκαιρία να πετύχουν μιαν νίκη κατά ενός φασίστα δικτάτορα. Για να δούμε, θα αξιοποιήσουν αυτή την ευκαιρία; Ταυτοχρόνως, αυτό θα σημαίνει αμφισβήτηση της παρουσίας της Τουρκίας εδώ. Σαν δημοψήφισμα είναι.
Πώς βλέπουν αυτές τις εκλογές μας τα πολιτικά κόμματα στον νότο; Οι κύκλοι που υποστηρίζουν τη λύση και την ειρήνη συμπαθούν τον Ακιντζί. Όμως, η στάση του ΑΚΕΛ είναι ενδιαφέρουσα. Το κόμμα με το οποίο συνεργάστηκε πιο πολύ στον βορρά είναι το CTP. Το CTP όμως σε αυτές τις εκλογές συνεργάζεται με το κόμμα των καταγόμενων από την Τουρκία. Τώρα, πώς πρέπει να αξιολογηθεί αυτό; Τι είδους σχέση είναι η σχέση του ΑΚΕΛ με ένα κόμμα το οποίο συνεργάζεται εκλογικά με το κόμμα των καταγόμενων από την Τουρκία; Αν ένας δικτάτορας όπως ο Ταγίπ Ερντογάν έβαλε στο στόχαστρό του τον Ακιντζί, μήπως δεν έπρεπε το CTP να στηρίξει τον Ακιντζί αντί να μοιράσει τις ψήφους;
Σε περίπτωση που κερδίσει τις εκλογές κάποιος άλλος εκτός του Ακιντζί, μπορεί να αλλάξει η πορεία της διαπραγματευτικής διαδικασίας στην Κύπρο. Άλλωστε οι υπόλοιποι δεν θέλουν διαπραγματεύσεις και άλλα παρόμοια. Όμως, ακόμα και αν αναγκαστούν να καθίσουν στο τραπέζι, θα το εγκαταλείψουν σύντομα. Θέλουν δύο κράτη. Ο Τουφάν Έρχουρμαν ακόμα δεν μιλάει για δύο κράτη, αλλά δεν αντιτίθεται σε αυτά. Κοντολογίς, αν σε αυτές τις εκλογές η κοινότητά μας δεν λογαριαστεί με την Τουρκία και δεν σώσει τον εαυτό της, δεν θα μπορέσει να τον σώσει άλλη φορά.
Σε περίπτωση που κερδίσει τις εκλογές ο Μουσταφά Ακιντζί τον οποίο έβαλε ξεκάθαρα στο στόχαστρό του ο Ταγίπ Ερντογάν, θα κερδίσει παρά τη θέληση της Τουρκίας. Και αυτό μπορεί να του δώσει πιο πολύ θάρρος για πιο προχωρημένα βήματα, μπορεί να διασφαλίσει να σταθεί πιο πολύ όρθιος μπροστά στην Άγκυρα. Αν πάρει την έγκριση του λαού, δεν θα έχει απομείνει τίποτα να φοβάται.
Οι εκλογές είναι ένα κάλυμμα της κατοχής της Τουρκίας στην Κύπρο. Κάλυμμα είναι και η βουλή και η κυβέρνηση. Και ο πρόεδρος της δημοκρατίας. Το πιο σωστό θα ήταν μποϊκοτάρισμα αυτών των εκλογών από την αρχή και να μην γίνει κανείς κομμάτι αυτού του καλύμματος. Δυστυχώς το τρένο αυτό έφυγε. Το χάσαμε. Σε τι ωφελεί το μποϊκοτάρισμα σε εκλογές που η συντριπτική πλειοψηφία του λαού πηγαίνει στις κάλπες και ψηφίζει; Και ειδικά αν έχουμε απέναντί μας έναν φασίστα δικτάτορα όπως ο Ταγίπ Ερντογάν…
ΠΗΓΗ: ΑΦΡΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΗΣ
apopseis.com
