Βγάλε από πάνω σου το άγχος. Βγάλε από πάνω σου την αγωνία, την ανασφάλεια και τον πανικό, που σε κάνουν να αντιδράς άσχημα.
Γίνε όπως σε θέλει ο Θεός και μετά περίμενε. Εμπιστεύσου το Θεό και άστα όλα στο Θεό. Και κάνοντας υπομονή, θα βλέπεις κάθε μέρα να κάνει κάτι ο Θεός στη ζωή σου.
“Μην κάνεις τίποτα” λέει ο Χριστός, “για να εκδικηθείς τον εχθρό σου. Άσε, θα τον αναλάβω εγώ. Θα κάνω εγώ ό,τι πρέπει. Εσύ κάνε μόνο ένα πράγμα. … Αγάπα τον εχθρό σου. Κι όταν τον αγαπάς είναι σα να βάζεις πάνω στο κεφάλι του κάρβουνα αναμμένα”. “Μα” θα πεις “εγώ θέλω να δω την εκδίκηση. Θέλω να δω ότι επεμβαίνεις, Κύριε. Να δω μια τάξη, μια δικαιοσύνη στη ζωή μου”.
Και λέει ο Κύριος “Ναι, θα το κάνω. Θα σε δικαιώσω. Άσε τα πράγματα, όμως. Κι όταν έρθει η ώρα, θα βοηθήσω. Θέλω να βοηθήσω όμως κι αυτή την ψυχή να καταλάβει το λάθος της. Εσύ όμως κάνε υπομονή. Άσ’ τα πράγματα να τα δικαιώσω εγώ και όχι εσύ”.
Θέλει υπομονή η ζωή. Η λογική σου λέει “Κάνε τώρα τα πάντα. Βιάσου, κινήσου, τρέξε, χάνεις τον έλεγχο της ζωής”. Κι ο Κύριος λέει, “Όχι. Μην πανικοβάλλεσαι. Περίμενε. Μάθε να περιμένεις”.
πολλές φορές λες “Δεν αντέχω άλλο. Δεν μπορώ άλλο, δεν έχω υπομονή . Κουράστηκε το νευρικό μου σύστημα. Έχω αρρωστήσει”.
Κι όμως μπορείς λίγο ακόμα να κάνεις υπομονή. Και όταν δει ο Κύριος ότι είσαι στα όριά σου κι όταν φτάσεις στο παρά πέντε, κάτι θα γίνει και θα βρεθεί μια λύση…. Π. Α. Κονανος
ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΟΤΙ
Στην ζωή υπάρχουν άνθρωποι και ανθρωπάκια…….Άνθρωποι καλοί, φιλότιμοι, που ξέρουν να φέρνουν στη ζωή σου φως. Ξέρουν να ανοίγουν τον κόσμο τους και να σε βάζουν μέσα………Υπάρχουν όμως και οι άλλοι….. Τα Ανθρωπάκια…….
Εκείνοι κάπου στην πορεία έχασαν τον εαυτό τους. Αντικατέστησαν τα ομορφότερα χαρακτηριστικά που τους έδωσε ο Πλάστης, όπως η συμπόνοια, καλοσύνη, ενδιαφέρον για τον διπλανό, ειλικρίνεια, με άλλα…
Το θέμα είναι πως αυτούς τους ανθρώπους δεν τους θέλεις δίπλα σου. Κι αν εσύ είσαι εμπόδιο στο δρόμο τους, δε θα έχουν κανέναν ενδοιασμό να σε τσακίσουν. ……..
Κι εσύ τους ανέχεσαι. Μπορεί να μην τους αντέχεις αλλά είναι πολλές οι φορές που προσποιείσαι το βλάκα. Ξέρεις ότι πίσω από τις επιδείξεις συμπάθειας και υποστήριξης σου σκάβουν το λάκκο
Ίσως κάποτε, πίστευες με τυφλή αφοσίωση στα αγνά συναισθήματα των ανθρώπων. Μα οι καιροί αυτοί πέρασαν. Κι εσύ γέμισες από τα σημάδια των δήθεν καλών φίλων, των συναδέλφων, και των συγγενών σου.
Πλέον ξέρεις. Ξέρεις να εντοπίζεις τους υποκριτές. Μυρίζεις τα ψέματα τους. Κι όταν μπροστά στα μούτρα τους συγκατανεύεις σε ότι λένε, όσο απίθανο κι αν είναι, από μέσα σου γελάς, με την κατάντια αυτών που έκαναν δεύτερη φύση τους την υποκρισία και κυκλοφορούν ανερυθρίαστα.
Το “άνθρωπος” το έχουν μόνο για την κατηγοριοποίηση του είδους. Μήτε γνωρίζουν, μήτε και θα μάθουν ποτέ πως το να είσαι “άνθρωπος” κερδίζεται, δεν παραχωρείται γονιδιακά.
Μα πάνω από όλα, επέλεξε να είσαι άνθρωπος, και όχι ανθρωπάκι.
Καλή δύναμη αδελφέ μου, με πολλή υπομονή…………
